Η χίμαιρα της ταχείας ανάπτυξης

Η ψυχολογία του επιχειρηματία-διαρρήκτη, οι κουτοπόνηροι επενδυτές και γιατί προβλέπω ότι πολλοί θα χάσουν πολλά λεφτά μέσα στα επόμενα χρόνια στην Ευρώπη.

 
(c) 2009 Atomic Lizard Services

Αν είσαι επιχειρηματίας και αυτό που βλέπεις μπροστά σου είναι το exit, τότε, αυτομάτως, έχεις αρχίσει να σκέφτεσαι σαν διαρρήκτης: μπες μέσα, άρπαξε ό,τι μπορείς στα γρήγορα, και σκάσ’ το από το πίσω παράθυρο πριν σε πιάσουν. (c) 2009 Atomic Lizard Services

Μας προσέγγισαν διάφοροι επενδυτές για το νέο μας startup. Θα τους χωρίσω σε δύο κατηγορίες: «Αμερικανούς» και Ευρωπαίους. Τους «Αμερικανούς» τους βάζω σε εισαγωγικά διότι μερικοί είναι όντως Αμερικανοί πολίτες (χωρίς εισαγωγικά) και άλλοι μη-Αμερικανοί που όμως σκέπτονται αμερικανικά. Η διαφορά στην επενδυτική κουλτούρα ανάμεσα σε αυτές τις δύο «φυλές επενδυτών» είναι τεράστια. Οι «Αμερικανοί» ενδιαφέρονται πρωτίστως για την ομάδα και την ιδέα. Τους νοιάζει να δούν ότι έχουν απέναντί τους ανθρώπους με ικανότητες και όραμα που θα αντέξουν στα δύσκολα. Οι Ευρωπαίοι –ενώ υποτίθεται τους νοιάζουν επίσης όλα αυτά– στην πραγματικότητα ενδιαφέρονται κυρίως για το exit. Τους νοιάζει να τους δείξεις πως σε πέντε-έξι χρόνια θα τους γυρίσεις δέκα φορές την επένδυσή τους. Δεν είναι λοιπόν διόλου τυχαίο πως ελάχιστες ευρωπαϊκές εταιρείες που έλαβαν αρχικά χρήματα από Ευρωπαίους επενδυτές κατάφεραν να γίνουν παγκόσμιοι παίκτες. Αν είσαι επιχειρηματίας και αυτό που βλέπεις μπροστά σου είναι το exit, τότε, αυτομάτως, έχεις αρχίσει να σκέφτεσαι σαν διαρρήκτης: μπες μέσα, άρπαξε ό,τι μπορείς στα γρήγορα, και σκάσ’ το από το πίσω παράθυρο πριν σε πιάσουν.

Αν έχετε φίλους και συγγενείς που σκέφτονται να επενδύσουν σε startups μέσω crowdfunding σταματήστε τους τώρα!

Το startup ως «μεγάλο κόλπο» να τα πιάσουμε χοντρά βρίσκεται μέσα στο μυαλό πολλών επενδυτών, αλλά και πολλών, δυστυχώς, επιχειρηματιών. Τα startups έχουν γίνει μόδα. Μιλούσα τις προάλλες με γνωστό μου ο οποίος στήνει ένα νέο investment fund για startups όπου θα συμμετέχουν ζάπλουτοι Άραβες από τα εμιράτα του Κόλπου. Όπως μου εκμυστηρεύτηκε, οι επενδυτές του θέλουν να βάλουν λεφτά σε λονδρέζικα startups επειδή είναι πολύ της μόδας και όλοι οι φίλοι τους έχουν ήδη γίνει μέτοχοι σε μερικά. Αυτή η «μόδα», που τροφοδοτείται διαρκώς από τα media, οδηγεί αναπόφευκτα στην ψυχολογία του επιχειρηματία-διαρρήκτη ο οποίος είναι έτοιμος να υποσχεθεί «ταχεία ανάπτυξη» κι ένα γρήγορο, επικερδές exit, στους κουτοπόνηρους επενδυτές που θέλουν να ακούσουν ακριβώς αυτό. Επιτρέψτε μου λοιπόν να κάνω μια μικρή πρόβλεψη: Πολλοί θα χάσουν πολλά λεφτά μέσα στα επόμενα χρόνια στην Ευρώπη. Ειδικά με το crowdfunding –το οποίο φαντάζει καταπληκτικό σε πολλούς. Στην πραγματικότητα crowdfunding σημαίνει ότι μικροί επενδυτές οι οποίοι είναι άσχετοι και με το ρίσκο των επενδύσεων γενικά και με τον τομέα των startups ειδικότερα, θα αρχίζουν να βάζουν τα καλά λεφτουδάκια τους και να δημιουργούν όλοι μαζί μια τεράστια νέα φούσκα. Ελπίζω όσοι διαβάζουν τη στήλη μου να γνωρίζουν τι είναι φούσκα και τι συμβαίνει όταν σκάει. Αν έχετε φίλους και συγγενείς που σκέφτονται επενδύσουν σε startups μέσω crowdfunding σταματήστε τους τώρα!

Πάμε λοιπόν και στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Marc Anderseen δήλωσε χαρακτηριστικά πως όταν ακούει κάποιον επιχειρηματία που του κάνει pitch να μιλάει για exit…, απλώς παύει να ακούει. Σε τι οφείλεται λοιπόν η διαφορά των Αμερικανών (με ή χωρίς εισαγωγικά) από τους υπόλοιπους; Οι Αμερικανοί επενδυτές σε hightech έχουν εμπειρία του τομέα τους. Δεν έβγαλαν λεφτά πουλώντας πορτοκάλια. Γνωρίζουν τι σημαίνει εταιρεία πληροφορικής. Καταλαβαίνουν την τρομακτική διαφορά ανάμεσα στην πραγματικότητα και τον ευσεβή πόθο. Συμμερίζονται ότι ο όρος «ταχεία ανάπτυξη» είναι κάτι που για να συμβεί πρέπει πρώτα να γίνουν πολλά άλλα, και σημαντικότερα, πράγματα, για τα οποία χρειάζεται υπομονή, προσπάθεια, πίστη, υποστήριξη και σκληρή δουλειά. Και ξέρουν καλά ότι δεν υπάρχει ποτέ «αποτυχημένη» startup. Ακόμα κι αν οι co-founders φάνε μεταξύ τους τα μουστάκια τους (η σημαντικότερη αιτία που τα startup σταματούν τη λειτουργία τους), η εμπειρία που αποκτήθηκε θα τροφοδοτήσει με τον καιρό νέες ιδέες και νέες προσπάθειες. Ο καπιταλισμός είναι δημιουργία μέσω της καταστροφής. Όσοι λιπόψυχοι ή εθισμένοι σε αρπαχτές, κατεβείτε τώρα!

 

Ο Γιώργος Ζαρκαδάκης ζει στο Λονδίνο και είναι διευθυντής της Feline Quanta Communications.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top