10+1 λόγοι που μας άρεσε η νέα Αγορά Μοδιάνο

Η Αγορά Μοδιάνο είναι από χθες προσβάσιμη στο κοινό, με 32 καταστήματα (βρείτε τα εδώ) και πολλές μυρωδιές και γεύσεις.

Βρέθηκα νωρίτερα σήμερα στην Αγορά Μοδιάνο, για πρώτη φορά μετά το ξεκίνημα της νέας, τρίτης εποχής της. Και θα ήθελα πολύ να μοιραστώ κάποιες πρώτες σκέψεις από αυτήν την παρθενική, πολύ επιδερμική επίσκεψη («επιδερμική» υπό την έννοια ότι, πλην του —εξαιρετικού— καφέ που πήρα, δεν δοκίμασα κάτι άλλο. Ούτε και ήθελα σε αυτήν την πρώτη επαφή: ήθελα πρώτα να τη «γευτώ» με το μάτι).

Ο εντεκάλογος ενθουσιασμού για τη Μοδιάνο

Οι σκέψεις ακολουθούν σε τυχαία (ή ίσως και όχι τόσο τυχαία) σειρά:

1. Η χωροταξία του κτηρίου παραμένει ίδια και απαράλλακτη. Επομένως, όσοι περιμένετε να δείτε τοίχους να έχουν φύγει, να έχουν διαμορφωθεί πλατείες, τα πατάρια να έχουν γίνει υπόγεια και τα υπόγεια βεράντες, θα απογοητευτείτε. Υποθέτω ότι από τη μία η εξαιρετική δουλειά που έκαμε η Μόρφω Παπανικολάου, από την άλλη οι περιορισμοί που θέτει η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης δεν θα άφηναν μεγάλα περιθώρια για θεαματικές χωροταξικές αλλαγές.

2. Στη «νέα» Αγορά Μοδιάνο έχει γίνει ΠΟΛΛΗ σκηνογραφική δουλειά τους μήνες που προηγήθηκαν από την ομάδα των νέων ιδιοκτητών — και αυτό φαίνεται. Σε κάθε εικόνα δεν υπάρχει οτιδήποτε απλό: από τα (πολλά) φυτά που έχουν τοποθετηθεί παντού στον χώρο (και κάνουν δουλίτσα) ώς κάθε μαγαζί ξεχωριστά, έχουν στιφτεί πολλά μυαλά, για να γεμίσουν το μάτι του επισκέπτη με εικόνες που δεν προλαβαίνει να καταναλώσει σε μία (ή και σε περισσότερες) επισκέψεις. Κάθε μαγαζί έχει αντιμετωπιστεί ως ξεχωριστό πρότζεκτ — και αυτό φαίνεται από τη δομή και την επίπλωση ώς τη διακόσμηση και το πώς κατευθύνει τη ροή των επισκεπτών. Οι όμορφες εικόνες διαδέχονται η μία την άλλη — μαζί με το Αλκαζάρ, δεν θα μου προκαλούσε έκπληξη αν η Μοδιάνο πρωταγωνιστούσε από χθες στα trends από Θεσσαλονίκη.

Εκλεκτά τυριά και αλλαντικά, σερβιρισμένα σε λαδόκολλα ή σε σάντουιτς, με κρασί στα όρθια στο Αρτιζανάλ. Ουζομεζέδες, θαλασσινά και φρέσκα ψάρια κατευθείαν από το γειτονικό ιχθυοπωλείο, μεγάλη ποικιλία ούζου και τσίπουρου, και ζωντανή μουσική στον Μέγα Ανατολικό.

3. Μία από τις πρώτες εντυπώσεις είναι οι μοσχοβολιές: στη νέα της εκδοχή, η Μοδιάνο γεμίζει τα ρουθούνια σου με μυρωδιές (ψητού κρέατος, ψωμιού, ζαρζαβατικών, ψαρικών, αλλαντικών και τυριών — ό,τι νοστιμότερου). Κινείται πολύ μακριά από την «αποστειρωμένη» προηγούμενη εκδοχή της — και καλώς. Δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερη διαφήμιση μιας αγοράς τροφίμων από έναν τέτοιο οργασμικό ερεθισμό της όσφρησης.

4. Είναι σίγουρο, όπως προανέφερα, ότι η Μοδιάνο έχει σχεδιαστεί σε μεγάλο βαθμό σκηνογραφικά. Και επειδή αυτή η φράση θα μπορούσε να παρεξηγηθεί, σπεύδω να το διευκρινίσω: σκηνογραφικά, όχι όμως χωρίς ουσία, μαρκετινίστικη ματιά και πραγματικό νόημα. Αν το φλερτ με τη «νέα» Μοδιάνο ξεκινά από τη μύτη, είναι βέβαιο ότι συνεχίζεται αμέσως μετά στα μάτια: όλα τα μαγαζιά είναι προσανατολισμένα προς τον επισκέπτη — ψυγεία, θερμαινόμενες βιτρίνες, προθήκες, καφάσια, όλα είναι στραμμένα προς τους διαδρόμους, προς τέρψιν (και δελεασμό) του πελάτη. Και όχι μόνο των μαγαζιών που πωλούν πρώτη ύλη ή μαγειρεμένα/ψημένα προϊόντα, αλλά και των περισσότερων εστιατορίων: οι πάγκοι όπου ψήνονται ψωμιά, διπλώνονται μπουγάτσες, καθαρίζονται λαχανικά και φρούτα, τσιγαρίζονται κρέατα, σουβλίζονται κοτόπουλα, τηγανίζονται ψαράκια είναι σε άμεση επαφή με τους διαδρόμους. Όλη αυτή η χορογραφημένη τελετουργία εκτυλίσσεται μπρος στα μάτια σου — είναι αδύνατον να μην την προσέξεις και να μη σταθείς να τη χαζέψεις.

5. Στη νέα της εκδοχή, η Αγορά ενθαρρύνει τον κόσμο να καθίσει και να δοκιμάσει — παντού και τα πάντα. Ίσως είναι μία από τις πιο θεαματικές διαφορές του πριν και του μετά.

6. Η «νέα» Μοδιάνο κλιματίζεται πραγματικά, ουσιαστικά και αποτελεσματικά: πήγα ντάλα μεσημέρι, έξω ο ήλιος έψηνε το ψωμί στην πέτρα, μέσα η δροσιά δημιουργούσε όλες τις προϋποθέσεις ώστε να κάνεις κι άλλη μία (και ακόμη μία) βόλτα. Ήταν δίκαιο, έγινε πράξη.

7. Οι τιμές ήταν από τον πραγματικό κόσμο. Ναι, είδα και είδη που ήταν κάπως ακριβότερα (όπως συμβαίνει σε κάθε αγορά όπου γης, όπου προσφέρονται είδη και προϊόντα και για τα μικρότερα και για τα μεγαλύτερα βαλάντια). Σίγουρα όμως η «νέα» Μοδιάνο δεν είναι ένα ακριβό ντελικατέσεν που δεν αφορά τη συντριπτική πλειονότητα των καταναλωτών.

Μανάβικο και κρεοπωλείο με πολύ ρετρό/cozy αισθητική, ένα ταξίδι στον χρόνο.

8. Οι χώροι εστίασης είναι μικρά αριστουργήματα. Έντονα διαφοροποιημένοι ο ένας από τον άλλο, σου βγάζουν ζεστασιά και οικειότητα. Δεν νομίζω ότι είδα έναν απ’ όλους που δεν θα ήθελα να τον επισκεφτώ (τουλάχιστον) μία φορά. Όσο για το τι προσφέρουν; Κάτι για κάθε όρεξη και λιγούρα: πρωινό και πεϊνιρλί, μπουγάτσα Θεσσαλονίκης (αλμυρή και γλυκιά), τοστ και κρέπες, λουκουμάδες, παραδοσιακούς γκιουζλεμέδες, πάστες, κρέμες, χειροποίητο παγωτό και γλυκά ταψιού, καφέδες, αποστάγματα, ποικιλίες τυριών και αλλαντικών, τοστ, υποβρύχιο και γλυκά, κοτόπουλο σούβλας σε μερίδα ή σάντουιτς, το αρχετυπικό βραστό λουκάνικο σε μερίδα ή ψωμάκι, μαγειρευτά φαγητά (λαδερά, ταψιού και κατσαρόλας), φρέσκα ζυμαρικά, ουζομεζέδες, θαλασσινά και φρέσκα ψάρια με τσιπουράκι, αυθεντικό αμερικάνικο μπέργκερ με πατατούλες, σουτζουκάκια, μπακαλιάρο και καλαμαράκια κατευθείαν από το τηγάνι με σκορδαλιά, τηγανητή πατάτα και παγωμένη μπίρα, χειροποίητο γύρο, σουβλάκια, μπιφτέκια, παντσέτες και σάντουιτς (με τη θεσσαλονικιώτικη έννοια του όρου), ψητό κρέας και κρασάκι σε μια παραδοσιακή χασαποταβέρνα, μια τρομερά ενημερωμένη και πανέμορφη κάβα (ίσως το καλύτερο μαγαζί -ως ακίνητο- της Αγοράς), αλλά και πολύ στιλάτα μπαρ (το ένα με αισθητική ρετρό φαρμακείου, για πιο δημιουργικούς πειραματισμούς, το άλλο πιο κλασικό, που σίγουρα θα λατρέψουν οι φανατικοί των all-times classics).

9. Στην Αγορά υπήρχε πολύς κόσμος (ακούγοντας τις συζητήσεις γύρω μου, μοιρασμένος μεταξύ Ελλήνων και τουριστών). Οι πρώτες ημέρες και η περιέργεια σίγουρα αυξάνουν την προσέλευση — η πορεία θα δείξει πόσους από αυτούς τους περίεργους θα μπορέσει να κρατήσει η Αγορά, κάνοντάς τους σταθερούς επισκέπτες της. Πάντως, ακόμη και αυτήν τη μόλις δεύτερη ημέρα, πάρα πολλοί επισκέπτες ψώνιζαν και κάθονταν στα μαγαζιά για να φάνε και να πιουν (δεν ήταν απλώς περίεργοι διερχόμενοι). Θα φανεί στην πορεία.

10. Στα συν της «νέας» Μοδιάνο, το ωράριο. Η Αγορά ανοίγει από τις 7 το πρωί και κάποια μαγαζιά της (προφανώς η εστίαση, αλλά όχι μόνο) πάνε ώς τις 2 το πρωί. Αν συνδυάσω το όμορφο περιβάλλον και το ότι τουλάχιστον δύο από αυτά (αν τα μέτρησα σωστά) θα έχουν και live μουσική, εύκολα μπορώ να δω τη Μοδιάνο να γίνεται, στη νέα της εκδοχή, όχι απλώς αγαπημένο τοπόσημο για τους ξένους επισκέπτες, αλλά και αγαπημένο πέρασμα για τους Θεσσαλονικείς στις βραδινές τους εξόδους.

11. Το μαγαζί με τα λουλούδια και τα βινύλια το λάτρεψα. ΤΟ ΛΑΤΡΕΨΑ!

Έχει φτιαχτεί ένας χώρος που συνδέει το χθες με το αύριο, το ρετρό με το αβάντ γκαρντ, το τερπνό με το ωφέλιμο.

Θα μπορούσα να γράψω αρκετά ακόμη, προς το παρόν, όμως, θα σταματήσω εδώ. Χάρηκα που είδα τη Μοδιάνο σε αυτήν την κατάσταση σήμερα. Χάρηκα πάρα πολύ.

Είχα χαρεί μία φορά το 2022, όταν, με την αναστήλωση που έκανε ο Όμιλος Φάις, ένα τοπόσημο του κέντρου της Θεσσαλονίκης άφησε πίσω του τη δραματική παρακμή των περασμένων ετών και τον κίνδυνο ακόμη και για τη στατικότητά του, ατενίζοντας λαμπερό και πανέμορφο το μέλλον του.

Και χάρηκα ακόμη περισσότερο σήμερα, όταν, με τη δουλειά που έκαναν ο Θωμάς και ο Γιώργος Δούζης  (μελέτησαν πολύ προσεκτικά όλα τα λάθη της πρώτης απόπειρας αναβίωσης της Μοδιάνο, κάτι που φαίνεται ηχηρά στο αποτέλεσμα), αυτό το υπέροχο τοπόσημο αποκτά ζωή, πραγματική ζωή, φιλοδοξώντας να αποτελέσει ένα από τα πιο ζωντανά σημεία του κέντρου της Θεσσαλονίκης, που τα τελευταία χρόνια ομορφαίνει πολύ.

«Θέλαμε να φτιάξουμε κάτι που να θυμίζει τα καλά χρόνια της παλιάς Αγοράς Μοδιάνο», μού έλεγε νωρίτερα σήμερα ο Γιώργος. Πιστεύω ότι οι αδελφοί Δούζη κατάφεραν (πέραν του να αποδείξουν για ακόμη μία φορά ότι ξέρουν πολύ καλά τη δουλειά τους) κάτι ακόμη μεγαλύτερο: να φτιάξουν έναν χώρο πολύ καλύτερο από την παλιά, καλή εποχή της Αγοράς Μοδιάνο, που συνδέει το χθες με το αύριο, το ρετρό με το αβάντ γκαρντ, το τερπνό με το ωφέλιμο, τις αρχετυπικές εικόνες της γαστρονομικής Θεσσαλονίκης με μια «τόσο όσο» ώσμωση με ό,τι πιο hype έχουν να παρουσιάσουν αντίστοιχες, πετυχημένες αγορές τροφίμων στο εξωτερικό (ίσως και να ξεπεράσουν πολλές από αυτές).

// Ο Άγγελος Βάσσος είναι δημοσιογράφος, διευθυντής του CityMag της Θεσσαλονίκης. 

TAGS :
Αγορά Μοδιάνο θεσσαλονίκη

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook