
Ο Στρατής Μπατάγιας πέτυχε κάτι σπάνιο: με το ξενοδοχείο Manna, ώθησε ένα μέρος της ηπειρωτικής Ελλάδας να γίνει διεθνώς γνωστός προορισμός.
Λίγοι τόποι έχουν καταφέρει να εγκατασταθούν διαχρονικά στο φαντασιακό των ανθρώπων. Ένας από αυτούς είναι η Αρκαδία. Η γη του τραγοπόδαρου θεού Πάνα, του προπάτορα της μαντικής και του αρχετυπικού γλεντζέ, συνδέθηκε από πολύ νωρίς, εξαιτίας των ορεινών της καμπυλών και των πυκνών της δασών με μια ειδυλλιακή εικόνα, με μια Εδέμ που διακτινίστηκε στον σύγχρονο κόσμο μέσω της Αναγέννησης. Ο Τιτσιάνο, ο Ντίρερ και αργότερα ο Ρούμπενς, ο Τιέπολο και ο Πουσέν –ειδικά αυτός θα αναγράψει σε δυο έργα του το περίφημο και σχεδόν μυστικιστικό Et in Arcadia ego- και πολλοί άλλοι ζωγράφοι φιλοτέχνησαν έναν οργιώδη κόσμο με μυθολογικές σκηνές που εκτυλίσσονται στην Αρκαδία, πλάθοντας ένα νοητό τοπόσημο που σήμερα φαίνεται να προσγειώνεται στη σφαίρα του υπαρκτού. Ή τουλάχιστον ένα τμήμα του.
Η περιοχή που ορίζεται μεταξύ Κορφοξυλιάς και Μαγούλιανων μέχρι πρόσφατα ήταν terra incognita ώσπου το παλαιό, ερημωμένο σανατόριο που έχτισε στον Μεσοπόλεμο η αδερφή του Παύλου Μελά, Άννα, μετουσιώθηκε στο ξενοδοχείο Manna, μια μεταμόρφωση που οφείλεται στην ιδιοσυγκρασία του ιδιοκτήτη του, του Στρατή Μπατάγια ο οποίος συνδέθηκε με ένα αδιόρατο νήμα με το ερειπωμένο κτίσμα, μικρός, όταν έκανε εκεί κοντά κατασκήνωση.
View this post on Instagram
Όταν μιλήσαμε, ο Μπατάγιας βρισκόταν στο ξενοδοχείο, εν μέσω εργασιών και δασών. Στον ενεργειακό αέρα του Μαινάλου, στην πολύτιμη γαλήνη από τις γλυκές ραχούλες και τα ελατάκια που αγκαλιάζουν το κτήριο σαν να είναι σάρκα μία. Αυτό θα πει εργασιακός χώρος – και κάπου εδώ επανέρχεται στη μνήμη η επιμονή του Στρατή Μπατάγια να μην κοπεί σχεδόν κανένα δέντρο. Το ξενοδοχείο ανθίζει σε ακόρντο με τη φύση που το περιβάλλει και πολύ σύντομα έχει καταφέρει ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα στο hoteling: να γίνει προορισμός το ίδιο. Κάτι που, κατά τον ιδιοκτήτη του, επιβαλλόταν να συμβεί γιατί «εδώ δεν υπάρχει κάτι άλλο, μόνο το δάσος, σε μια περιοχή που δεν ήταν και τόσο δημοφιλής. Υπήρξαν άνθρωποι που, παρότι επισκέπτονταν την Αρκαδία, δεν είχαν έρθει εδώ», λέει.
Η προστιθέμενη αξία του Manna είναι ασφαλώς η ευφορική αρχιτεκτονική διά χειρός K-Studio και Monogon Office of Architecture, καθώς και οι χώροι του που μεταπλάθουν την ιστορικότητα του κτηρίου σε ένα ζωντανό συνεχές. Είναι επίσης η εμπειριοκρατία του σύμπαντός του που αρθρώνεται μέσα από δραστηριότητες, για παράδειγμα τα μαθήματα μαγειρικής που παραδίδει ο βραβευμένος σεφ του ξενοδοχείου, Αθηναγόρας Κωστάκος, περιηγήσεις αλλά και πολιτιστικές παρεμβάσεις. Όπως όταν το Μanna φιλοξένησε το Mitos Project του Μιχάλη Παππά, ο οποίος επιχειρεί από το 2019 ανθρωπολογικές και πολιτισμικές αποτυπώσεις μέσω παραδοσιακών φορεσιών, δημιουργώντας πλέον ένα αναγνωρίσιμο φωτογραφικό αποτέλεσμα.

Ο Στρατής Μπατάγιας στο ξενοδοχείο Manna.
Ήταν καρμικό να γίνει το ξενοδοχείο Manna Arcadia
Το ξενοδοχείο Manna λοιπόν, μέσα από την τριάδα «ιστορία-άνθρωποι-βουνό», δημιούργησε ένα niche προηγούμενο, πέρα από τη μιντιακή και instagramable βαβούρα. Κατάφερε να γίνει το ίδιο το κτίσμα, influencer! Πόσο μάλλον αφ’ ης στιγμής ο Στρατής Μπατάγιας συνέδεσε το ξενοδοχείο με τους θρύλους και τα μυστήρια της Αρκαδίας: «Ειδικά για τους ξένους η Αρκαδία έχει κάτι φαντασιακό. Ενθουσιάζονται καθώς ένα σημαντικό μέρος της μυθολογίας διαδραματίζεται στην Πελοπόννησο. Η λέξη arcade, η στοά, εξάλλου παραπέμπει σε χώρο όπου βρίσκονταν οι αρχαίοι λόγιοι». Αυτή η μυστηριακότητα δεν είναι τυχαία. Συναντάται ήδη στις νωπογραφίες του Ιλ Γκουερτσίνο με θέμα την Αρκαδία των οποίων οι συμβολισμοί διέτρεξαν το μπαρόκ του 17ου αιώνα, ενισχύοντας με δόσεις μυστικισμού τον τόπο του Πάνα.
«Η Αρκαδία κουβαλάει πολύ δυνατές έννοιες» τονίζει ο Στρατής Μπατάγιας. Και συνεχίζει: «Έβαλα το Manna Arcadia για να υποδηλωθεί πού είναι το ξενοδοχείο και βεβαίως ότι βρίσκεται στην Ελλάδα». Η ακολουθία όμως των ονομάτων φαίνεται πως έχει ένα απτό αποτέλεσμα, καθώς η Αρκαδία μπαίνει στον χάρτη του παγκόσμιου τουρισμού, κατά τον Στρατή Μπατάγια. Άλλωστε το Manna είναι παντός καιρού και τεσσάρων εποχών. Κι αυτό ζωγραφίζει τα πολλά πρόσωπά του: άλλη όψη έχει τον χειμώνα με το κρύο και το χιόνι μέσα από τη θαλπωρή των τζακιών του, άλλη, ιλαρή και ανάλαφρη, την άνοιξη, ρεμβάζοντας στη λιμνούλα με τα νούφαρα, άλλη, δροσερή και crispy, το καλοκαίρι χαλαρώνοντας στην πισίνα-σπήλαιο και άλλη το φθινόπωρο, όταν ο «ύπνος» των χρωμάτων της φύσης κάνει κοντράστ με την ενέργειά του.
View this post on Instagram
Υπάρχει και κάτι άλλο στην αποκωδικοποίηση του ξενοδοχείου, όπως επισημαίνει ο Στρατής Μπατάγιας: «Το Manna είναι βιωματικό. Το ζεις από την ώρα που μπαίνεις μέσα. Οι πελάτες, μόλις φτάνουν, λένε ότι γειώνονται». Και ξανάρχονται… Το ξενοδοχείο, κατά τον ιδιοκτήτη του, οδεύει στον δρόμο προς την πλήρη ολοκλήρωσή του, εξελίσσεται και είναι σε καλό δρόμο. Πότε λοιπόν θα τελειώσει; «Όταν θα πω ότι είναι έτοιμο και δεν χρειάζεται κάτι άλλο» λέει ο Στρατής Μπατάγιας, ένας άνθρωπος που πιστεύει ότι η σχέση του με εκείνο το λεηλατημένο κτήριο στη μέση του πουθενά δεν ήταν καθόλου τυχαία. «Όλα συνετέλεσαν στη δημιουργία του Manna: η τύχη, οι συγκυρίες, το όνειρο, η επιμονή – σαν να ήταν κάτι καρμικό. Τα εμπόδια δεν με αποθάρρυναν, αντίθετα με πείσμωναν. Έλεγα ότι θα γίνει, γιατί πρέπει να γίνει!» Και έγινε.
* Βρείτε το Manna Arcadia εδώ.




