
Andro, ΔΕΣΜΟΣ και S-One Hospitality συνάντησαν τις υπεύθυνες του Ε.Κ.Κ.Α και συζήτησαν για τις ανάγκες που έχει ο ξενώνας και τη σπουδαία δουλειά που γίνεται καθημερινά εκεί.
Στις 10 Δεκεμβρίου του 2025 πραγματοποιήθηκε το πρώτο Gentlemen’s Style Banquet του Andro, ένα black tie δείπνο όπου όλοι οι συνδαιτημόνες κατέθεσαν απευθείας το κόστος της συμμετοχής τους στο σωματείο ΔΕΣΜΟΣ για τη στήριξη φορέων ενάντια στην κακοποίηση και στο trafficking γυναικών.
Το δείπνο ήταν μια γενναιόδωρη προσφορά του ομίλου S-One Hospitality με χορηγούς το Chivas Regal και το μ. Artisan water. Σε μία βραδιά μαζεύτηκε το ποσό των 2.700 ευρώ το οποίο διατέθηκε μέσω του ΔΕΣΜΟΥ για αγορά 13 νέων κρεβατιών για τον ξενώνα του ΕΚΚΑ που φιλοξενεί κακοποιημένες γυναίκες και τα παιδιά τους.
Ένα μήνα μετά το φιλανθρωπικό δείπνο, βρέθηκα μαζί με την Ελίζα Δαμιανίδου από τον ΔΕΣΜΟ, τον Chief Operating Officer του ομίλου S-One Hospitality Νεκτάριο Ντάλλα και τον εκδότη του Andro Κίμωνα Φραγκάκη, στον ξενώνα. Όχι από περιέργεια, ούτε για να δούμε «πού πήγαν τα χρήματα», αλλά για να καταλάβουμε τι σημαίνει στην πράξη προστασία, τι σημαίνει ασφάλεια, τι σημαίνει φροντίδα, για συναθρώπους μας, χωρίς φίλτρα και διακρίσεις.

Για τουλάχιστον έξι μήνες, ο ξενώνας παρέχει τα πάντα: στέγη, τροφή, κοινωνική και ψυχολογική υποστήριξη, εργασιακή συμβουλευτική, παιδαγωγική φροντίδα και εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, όπως μας εξήγησε η επικεφαλής του ξενώνα, Μαρία Τεσλεκίδου.
Η επίσκεψη όπως και η προσφορά των εσόδων του δείπνου, πραγματοποιήθηκε μέσω του ΔΕΣΜΟΥ, του οργανισμού που λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στην ιδιωτική πρωτοβουλία και σε πλείστες κοινωνικές δομές. Ο ΔΕΣΜΟΣ είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο και προπάντων ένας αξιόπιστος συνδετικός κρίκος για την κοινωνική προσφορά στην Ελλάδα: συνδέει δωρεές από ιδιώτες και εταιρείες, με φορείς και ιδρύματα με καταγεγραμμένες και πιστοποιημένες ανάγκες, με τρόπο αποτελεσματικό και διαφανή.
Ο ξενώνας που επισκεφθήκαμε ανήκει στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ) και αποτελεί δημόσια δομή προστασίας για κακοποιημένες γυναίκες και τα παιδιά τους, για θύματα trafficking, εργασιακά και σεξουαλικά, τόσο για ελληνίδες όσο για προσφύγισσες και προσφυγόπουλα.
Ήταν η δεύτερη επίσκεψη μας στον ξενώνα. Το 2019, με το Ladies Run, το «αδελφάκι» του Andro, είχαμε ανακαινίσει τις κουζίνες του ξενώνα.

Η συντονίστρια του Gentlemen’s Style Banquet, σεφ Αγάπη Μιχελή, και ο εμπνευστής του νέου θεσμού και εκδότης του Andro, Κίμων Φραγκάκης.
Πώς λειτουργεί πραγματικά ένας ξενώνας
Ο ξενώνας φιλοξενεί μόνο γυναίκες και τα παιδιά τους. Χωρίς καμία απολύτως διάκριση. Δεν έχει σημασία η χώρα προέλευσης, η θρησκεία, η κοινωνική τάξη, αν υπάρχουν χαρτιά ή όχι. Το μόνο κριτήριο είναι η άμεση ανάγκη.
Υπάρχουν δωμάτια μόνιμης φιλοξενίας, αλλά και δύο δωμάτια επείγουσας ανάγκης για περιπτώσεις όπου ο κίνδυνος δεν μπορεί να περιμένει τις γραφειοκρατικές διατυπώσεις. Η εισαγωγή γίνεται μέσω συμβουλευτικών κέντρων του δικτύου Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΓΓΙΑΔ), του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ), των τηλεφωνικών γραμμών βοήθειας (15900, 197, 1107) και σε συνεργασία με τις κατα τόπους Κοινωνικές Υπηρεσίες των Δήμων και την Αστυνομία.

Η Project Manager του ΔΕΣΜΟΥ, Ελίζα Δαμιανίδου, και ο Chief Operating Officer της S-One Hospitality, Νεκτάριος Ντάλλας.
Είναι μια απαιτητική διαδικασία με υψηλή ευθύνη. Πριν από οτιδήποτε άλλο, προηγείται έλεγχος υγείας: παθολογικός, ψυχιατρικός, ψυχολογικός για τη γυναίκα και για τα παιδιά. Όχι για να μπουν ταμπέλες, αλλά για να υπάρξει στοχευμένη φροντίδα. Δημιουργείται έτσι ένας πλήρης φάκελος ζωής: ιατρικός, νομικός, κοινωνικός.
Για τουλάχιστον έξι μήνες, ο ξενώνας παρέχει τα πάντα: στέγη, τροφή, κοινωνική και ψυχολογική υποστήριξη, εργασιακή συμβουλευτική, παιδαγωγική φροντίδα και εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Παράλληλα, και σε συνεργασία με άλλους φορείς και υπηρεσίες, παρέχεται νομική βοήθεια και συχνά διερμηνεία. Κάθε γυναίκα είναι μια ξεχωριστή περίπτωση. Δεν υπάρχει «πρωτόκολλο σωτηρίας». Εκπονείται σχέδιο δράσης, προσαρμοσμένο στις αντοχές και στις ανάγκες της καθεμίας.

Οι γυναίκες του ξενώνα: η Εύη Μαργαρίτη, κοινωνική λειτουργός, η Μαρία Μακρή, κοινωνιολόγος & εργασιακή σύμβουλος, και η Τίνα Γεωργά, παιδαγωγός πρώιμης παιδικής ηλικίας.
Η θεωρία όμως δεν αρκεί, πάμε στην πράξη
Η λειτουργία είναι 24 ώρες το 24ωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα. Και γίνεται γρήγορα σαφές πως τίποτα από όλα αυτά δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς τους ανθρώπους. Είναι οι κοινωνικοί λειτουργοί, οι ψυχολόγοι, οι παιδοψυχολόγοι, οι παιδαγωγοί, οι νομικοί, οι εργασιακοί σύμβουλοι, οι φροντιστές, οι φύλακες: Μια αλυσίδα παράλληλων στηρίξεων, όπου αν σπάσει ένας κρίκος, όλα κινδυνεύουν.
Οι δυσκολίες είναι πολλές. Διαφορετικές κουλτούρες. Διαφορετικές γλώσσες. Παιδιά που έχουν δει ή ακούσει περισσότερα απ’ όσα αντέχει η ηλικία τους. Γυναίκες που δυσκολεύονται να εμπιστευτούν, άλλες που επιστρέφουν στον κακοποιητή συχνά δεμένες από θρησκευτικά ή κοινωνικά εμπόδια που τις τραβούν πίσω.

Από αριστερά προς τα δεξιά: Μαρία Μακρή, Μαρία Τεσλεκίδου, Εύη Μαργαρίτη, Κίμων Φραγκάκης, Τίνα Γεωργά, Σταμάτης Ψαρουδάκης, Αγάπη Μιχελή, Ελίζα Δαμιανίδου, Νεκτάριος Ντάλλας.
Κι όμως, ο στόχος παραμένει σταθερός: όχι η ιδρυματοποίηση, αλλά η επανένταξη. Ο ξενώνας δεν είναι μόνιμο καταφύγιο. Είναι προσωρινό δεκανίκι. Υπάρχουν κανόνες και όρια. Όχι για έλεγχο, αλλά για ενδυνάμωση. Ο ξενώνας δίνει μια νέα ευκαιρία και κρατά χώρο, μέχρι μια γυναίκα να μπορέσει να σταθεί μόνη της.

Τα παλιά κρεβάτια του ξενώνα είχαν ξεχαρβαλωθεί και αναγκαστικά αποσυναρμολογήθηκαν για να ανακυκλωθούν.
Η γυναίκα πίσω από τον όρο «κακοποίηση»
Οι κακοποιημένες γυναίκες δεν είναι αορίστως «ευάλωτο κοινό». Είναι άνθρωποι με τεράστια δυναμική και συχνά με χαμένη ταυτότητα. Όχι γιατί τους έλειπαν οι δυνατότητες, αλλά γιατί για χρόνια έμαθαν να υπάρχουν υπό την εξουσία των ανδρών τους ή των γονιών τους.
Η βία δεν τους αφαίρεσε μόνο την ασφάλεια. Τους αφαίρεσε τη σχέση με το σώμα τους, με την αξία τους, με την ίδια την έννοια της αγάπης. Έμαθαν να φοβούνται, να εξαρτώνται, να αμφιβάλλουν για τον εαυτό τους.
Η γυναικεία χειραφέτηση αλλάζει νόημα κάθε φορά που έρχεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα. Μια γυναίκα που έχει κακοποιηθεί, δεν ξεκινά από συνθήματα ή θεωρίες. Ξεκινά από κάτι πολύ πιο βασικό: από το να ξαναδεί τον εαυτό της ως άνθρωπο με αξία.

Τα Andro δώρισε 13 νέα κρεβάτια χάρη στο ποσό που συγκεντρώθηκε στο πρόσφατο Gentlemen’s Style Banquet.
Όσο η κατωτερότητα έχει εσωτερικευθεί ως ταυτότητα, κάθε εξωτερική βοήθεια ακυρώνεται πριν καν λειτουργήσει. Η ελευθερία, σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν είναι πολιτικό ή νομικό αίτημα. Είναι μια βαθιά, επώδυνη, εσωτερική διαδικασία. Μια αργή αποδέσμευση από τον φόβο, την ανασφάλεια, την εξάρτηση, την πεποίθηση ότι «δεν μπορώ μόνη μου». Και αυτός είναι ίσως ο πιο δύσκολος δρόμος.
Η γυναίκα που έχει κακοποιηθεί δεν «θεραπεύεται» πλήρως. Το τραύμα δεν εξαφανίζεται, μαθαίνει όμως με χρόνο, στήριξη και ασφάλεια να μην καθορίζει κάθε της ανάσα.
Όταν υπάρχουν παιδιά, ο φόβος γίνεται διαρκής: μην δουν, μην ακούσουν, μην πληγωθούν, μην μοιάσουν στον κακοποιητή. Οι ενοχές και οι τύψεις δεν εξαφανίζονται. Μαθαίνουν όμως, σιγά σιγά, να μην κυβερνούν τα πάντα.

Ο ξενώνας διαθέτει 33 κλίνες. Τα κτηριακά προβλήματα είναι συνεχή, δεν υπάρχει τεχνική υπηρεσία εδώ και χρόνια.
Ο ξενώνας διαθέτει 33 κλίνες. Τα κτηριακά προβλήματα είναι συνεχή, δεν υπάρχει τεχνική υπηρεσία εδώ και χρόνια. Οι ανάγκες καταγράφονται, εγκρίνονται άνωθεν, αλλά περιμένουν. Όταν υπάρχουν τα απαραίτητα κρατικά κονδύλια γίνονται εργασίες, όταν όχι, αναβάλλονται επ’αόριστον.
Η Πολιτεία είναι παρούσα, αλλά όχι όσο θα έπρεπε και σίγουρα όχι όσο απαιτεί το βάθος του προβλήματος. Κι όμως, παρά τις ελλείψεις και τη γραφειοκρατία, ο ξενώνας λειτουργεί, γιατί έχει στηθεί πάνω σε σχέσεις, σε συνεργασία, σε ανθρώπους που επιλέγουν να παραμένουν άνθρωποι και βλέπουν την εργασία τους ως ουσιαστικό λειτούργημα.
Φεύγοντας από τον ξενώνα, κατάλαβα κάτι απλό και δύσκολο μαζί: η κοινωνική ευθύνη δεν είναι μια μεμονωμένη πράξη. Είναι μια αλυσίδα. Και όταν κράτος, θεσμοί και κοινωνία συνεργάζονται, όπως στην περίπτωση του ΕΚΚΑ και του ΔΕΣΜΟΥ, τότε η αλληλεγγύη παύει να είναι ιδέα και γίνεται πράξη.
Η ελπίδα δεν βρίσκεται στις μεγάλες λέξεις. Βρίσκεται στο ότι κάθε μέρα, σε αυτόν τον ξενώνα, μια γυναίκα κάνει ένα μικρό βήμα και κάποιος είναι εκεί για να της πει: δεν είσαι μόνη, θα τα καταφέρεις.
// Το «αδελφάκι» του Andro, το Ladies Run συνεχίζει να στηρίζει ευάλωτες γυναίκες. Στο πρόσφατο παρελθόν, επισκεφθήκαμε τη Φαιναρέτη, την ΑμΚε που βοηθά εγκύους, και την Iasis, που έχει στόχο την προσφορά θεραπευτικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών ψυχοκοινωνικής φύσης σε γυναίκες. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, προστρέξαμε επίσης στην οργάνωση ΔΥΝΑME ενάντια στην έμφυλη βία, στον ξενώνα Shapiro του The Home Project στη Βικτώρια που φιλοξενεί έφηβα κορίτσια, στον Ξενώνα Κακοποιημένων Γυναικών του Δήμου Αθηναίων, στο Δίκτυο Melissa για γυναίκες που έχουν βιώσει εκτοπισμό ή έμφυλη βία, στην οργάνωση DCIG που υποστηρίζει μητέρες θύματα trafficking και τα παιδιά τους, στην οργάνωση A21 που βοηθά θύματα trafficking, στο Δίκτυο Στήριξης Φυλακισμένων και Αποφυλακισμένων Γυναικών, στον ξενώνα κακοποιημένων γυναικών του Δήμου Πειραιά, κ.ά.




