10 ποιήματα για τον Καρυωτάκη

Έτσι μνημονεύουν, στις σελίδες των βιβλίων τους, οι σύγχρονοι ποιητές μας (κάποιοι νιώθοντας την Πρέβεζα να πλησιάζει επικίνδυνα...) τον Κώστα Καρυωτάκη. Με αφορμή τα 120 χρόνια από τη γέννησή του –σαν σήμερα, στις 30 Οκτωβρίου 1896.

 
9-house_in_preveza_where_kostas_karyotakis_lived

«ακόμα του χρωστά / ένα χαμόγελο η Πρέβεζα // ως γνήσιος ποιητής / ποτέ δεν το απαίτησε». (Εδώ, το σπίτι που έμενε ο Καρυωτάκης στην Πρέβεζα. Φωτογραφία: Χαράλαμπος Γκούβας).

Γιάννης Στίγκας, «Κώστας Καρυωτάκης»

                                                    Εσύ και η θάλασσα 
                                                    εξαπατούσατε ο ένας τον άλλο

                                                   Εκείνη περισσότερο

 

Απ’ την αρχή σκοντάφτοντας
– τέτοια τρικλοποδιά ο Θεός –
εντούτοις
πάντα όρθιος
το ύψος που τον παίδευε
και στη δουλειά πικρός καφές
σαν πρόβα περισσότερο
και η γραβάτα λίγο πιο σφιχτά
να του θυμίζει διάφορα
– αυτή η παρδαλή θηλιά
συνόψιζε το χιούμορ του –

ακόμα του χρωστά
ένα χαμόγελο η Πρέβεζα

ως γνήσιος ποιητής
ποτέ δεν το απαίτησε
κι άλλωστε
τόσο μεγάλη η κούραση
να διώχνει συνεχώς
τις κάργιες απ’ το στόμα του
κι ο κρότος που κανάκευε

μια μέρα θα κουρσέψεις το
το κεφάλι μου του έλεγε

τόσο σωστά σημάδεψε

που ο κρότος φυσικά συνέχισε
βρήκε στα μάτια αυτό το ποίημα
κι έτσι σκοντάφτω συνεχώς
κακή
κακή τυφλόμυγα
που βγάζεις κατακούτελα στο θαύμα

(Από τη συλλογή «Ισόπαλο τραύμα», εκδ. Κέδρος, 2009)

Στην επόμενη σελίδα: «Όμως εγώ τη μοίρα μου την ήπια μονορούφι».

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close