Η καλύτερη και η πιο απογοητευτική: Οι 2 ελληνικές σειρές που ξεχώρισαν τη σεζόν που τελείωσε

Ποια είναι η σειρά που παίρνει Όσκαρ και ποια αυτή που παίρνει Χρυσό Βατόμουρο για τη σεζόν που τελείωσε;

Αφού ο Ιούνιος μας έχει αφήσει πια για τα καλά και έχει μπει ο Ιούλιος, έχουμε πει στην ουσία στη νέα χρονιά. Γιατί στο κομμάτι της τηλεοπτικής παραγωγής και του ψυχαγωγικού περιεχομένου, η παλιά χρονιά τελειώνει Ιούνιο, η νέα χρονιά αρχίζει Σεπτέμβριο, αλλά για την προετοιμασία των καναλιών έχει ήδη ξεκινήσει. Φυσικά, εμάς δεν είναι ένα κομμάτι που μας απασχολεί τώρα άμεσα, γι’ αυτό και έχουμε την ευκαιρία σε αυτό το ήρεμο δίμηνο να κάνουμε την ανασκόπηση της σεζόν, να καταλήξουμε για το αν μείναμε ικανοποιημένοι με όσα μας προσέφερε η τηλεόραση σε επίπεδο μυθοπλασίας.

Η σεζόν 2025-2026 ήταν μια σεζόν που σφράγισε την κυριαρχία του ALPHA στη μυθοπλασία και την prime time, αφού σχεδόν όλες του οι σειρές, επανερχόμενες και καινούργιες, τα πήγαν πολύ καλά σε τηλεθέαση. Η σειρά «Το Σόι Σου» ήταν αναμενόμενα η πιο κυριαρχική, ο Άγιος Έρωτας συνέχισε αξιοπρεπώς στη 2η σεζόν του, το Μπαμπά Σ’ Αγαπώ και το Σπίτι Δίπλα Στο Ποτάμι πήγαν αρκετά καλά, το Porto Leone είχε τις διακυμάνσεις του. Από την άλλη, ο ΑΝΤ1 ήταν πεσμένος στη μυθοπλασία, ειδικά το Grand Hotel, αλλά έκανε πολύ καλό φινάλε με την εξαίρετη σειρά Super Ήρωες, ενώ το MEGA κινήθηκε σε ρηχά νερά.

Το STAR είχε και φέτος άψογο στόχο, αφού με μία μυθοπλασία, επί της ουσίας, τα Φαντάσματα, πέτυχε διάνα και μάλλον αυτή θα ήταν η καλύτερη σειρά της σεζόν, αν μιλούσαμε για ελεύθερη τηλεόραση, αν αφήναμε εκτός τα μη συνδρομητικά κανάλια. Δε μπορούμε όμως να το κάνουμε αυτό, οφείλουμε να συμπεριλάβουμε. Και φυσικά δε μπορούμε να αμελήσουμε και το περιεχόμενο της ΕΡΤ που φέτος είχε αστοχίες, ειδικά με τις σειρές Το Παιδί και το «Καλά Θα Πάει Κι Αυτό», ή με τη σειρά «Αύριο». Είχε όμως και κάποιες αξιόλογες προτάσεις, όπως το «Από Ήλιο σε Ήλιο» και «Το Τελευταίο Νησί». Παρόλα αυτά, η μεγαλύτερη απογοήτευση της σεζόν στη μυθοπλασία, ανήκει στην ΕΡΤ.

Ποιες είναι, επομένως, οι δύο σειρές που ξεχώρισαν περισσότερο, η μία στο θετικό άκρο και η άλλη στο αρνητικό άκρο του φάσματος;

Η καλύτερη σειρά της χρονιάς (και της 15ετίας)

To Ριφιφί άλλαξε την οπτική του τηλεοπτικού κοινού για το πώς πρέπει να γίνονται οι σειρές στην Ελλάδα.

Το Ριφιφί ήταν μια σειρά που και με ξάφνιασε πολύ ευχάριστα, αλλά θα τη θεωρούσα εξίσου σπουδαία ακόμα κι αν δεν είχα χαμηλωμένες προσδοκίες ως προς τον Τσαφούλια. Μπορεί ο πολύ καλός αυτός δημιουργός να δέχεται αποθέωση στο κάθε τι που κάνει και λέει γιατί αυτό πουλάει -κι αυτό δεν είναι δική του ευθύνη- αλλά εννοείται πως δεν είναι τα πάντα καλώς καμωμένα. Το Έτερος Εγώ, για παράδειγμα, δεν ήταν τόσο καλή σειρά όσο παρουσιάστηκε. Οι 17 Κλωστές είχαν το πλεονέκτημα της πάρα πολύ σοκαριστικής αληθινής ιστορίας και την ταμπέλα της μεγαλύτερης μαζικής δολοφονίας που έχει γίνει στην Ελλάδα και ήταν ένα επίπεδο πιο πάνω από το Έτερος Εγώ, μα είχε η σειρά εμφανή ελαττώματα. Το Ριφιφί ήταν ένα ακόμα εξελικτικό στάδιο και, πιθανώς, το τελευταίο. Το γράφω υπό την έννοια πως εδώ είχαμε να κάνουμε με μια σειρά που δε μπορούσες να της βρεις εύκολα κάτι ελαττωματικό και αυτό να είναι και τόσο σημαντικό ώστε να χαλάει την αφήγηση. Ανθυπολεπτομέρειες που το να κάτσεις να τις αναζητήσεις, μόνο χάσιμο χρόνου θα είναι.

Το καστ, λογικά και με τη συμβολή του Τσαφούλια, παρέδωσε ρεσιτάλ στο κομμάτι της ερμηνείας, με μπροστάρηδες την Ευαγγελία Μουμούρη και τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, φάνηκε η δουλειά στα σκηνικά και στην προετοιμασία της παραγωγής, είχαμε ως και αυξημένη αίσθηση της «μυθοπλαστικής αλήθειας», μιας και οι υπόγειες σκηνές έγιναν σε ορυχεία και οι ηθοποιοί όντως δυσκολεύτηκαν πολύ και ρίσκαραν. Το Ριφιφί έθεσε πάρα πολύ ψηλά τον πήχη, σε βαθμό που θα δυσκολευτούμε πολύ να παθιαστούμε τόσο με άλλη σειρά.

Η Μεγάλη Χίμαιρα μας έκανε να σκεφτούμε ότι δε χρειάζεται όλα τα βιβλία να γίνονται σειρές ή ταινίες.

Η απογοήτευση της χρονιάς

Αυτόν τον τίτλο θα μπορούσε να τον πάρει και η σειρά «Κακές Ιδέες» του Διονύση Ατζαράκη. Αλλά «γλύτωσε», γιατί εμφανίστηκε στις αρχές του χρόνου, σχεδόν ταυτόχρονα, η σειρά «Μεγάλη Χίμαιρα», βασισμένη στο βιβλίο του Καραγάτση, η οποία δίχασε τόσο πολύ το κοινό. Ήταν έντονες οι αντιπαραθέσεις τον Ιανουάριο, όταν έκανε πρεμιέρα η σειρά με τα 2 πρώτα επεισόδια, αλλά και στην πορεία, ως το φινάλε. Είχα γράψει αναλυτικά εδώ όσα είχα βρει απωθητικά και το τότε κείμενο αφορούσε μόνο τα 2 πρώτα επεισόδια. Δεν είδα κατευθείαν και τα άλλα 4, κυρίως γιατί δεν ήθελα, αλλά είπα μετά από ένα μήνα να δώσω μια ευκαιρία, με το 3ο και το 4ο επεισόδιο. Δεν άλλαξε τίποτα στην αρχική άποψη, ίσα ίσα που ενισχύθηκε. Θαρρώ πάντως πως αποτέλεσε ένα πολύ καλό μάθημα για τους εμπλεκόμενους, ώστε μια επόμενη δουλειά τους να παρουσιαστεί πολύ καλύτερα. Άλλωστε, οι αστοχίες στη ζωή επιτρέπονται και σχεδόν πάντα είναι απαραίτητο να προηγηθούν για να φτιάξουμε το καλύτερο.

TAGS :
COSMOTE TV ΕΡΤ σειρά σειρές

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook