Αν ο Bad Bunny ήταν Έλληνας, θα έτρωγε κράξιμο με αυτή τη φωνή

Η παραγωγή στα τραγούδια του Bad Bunny, οι μελωδίες του, οι στίχοι του, είναι πολύ καλά όλα, ωραία δείγματα της λάτιν μουσικής, του Πουέρτο Ρίκο, η φωνή του όμως είναι απλά φωνασκία.

Όχι, δεν είναι ένα κείμενο αποθέωσης του Bad Bunny για αυτό το όμορφο θέαμα που δημιούργησε στο halftime show του Super Bowl. Αυτό είναι αυτονόητο. Με σύνθημα το «The only thing more powerful than hate is love», δηλαδή ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από το μίσος, ο Bad Bunny γέμισε το στάδιο του τελικού του NFL με στοιχεία από τη Λατινική Αμερική, με μικρές φυτείες μπανάνας, με χορευτές, με μουσικούς, με χρώμα σε ρούχα, σε σημαίες και σε ανθρώπους. Και προς το τέλος του σόου είπε «God Bless America» και ονομάτισε όλες τις χώρες της αμερικάνικης ηπείρου. Ο Θεός να Ευλογεί τη Βόρεια, την Κεντρική και τη Λατινική Αμερική, όχι μόνο τις ΗΠΑ. Είναι δεδομένο πως θα σταθώ στο πλάι του απέναντι στον Τραμπ και σε κάθε μισσαλόδοξο.

Έναν Τραμπ που σχολίασε ότι «δε μπορούσα να καταλάβω λέξη από όσα είπα», για να επιδείξει για ακόμα μια φορά την ρατσιστική του φιλοσοφία, η οποία είναι τόσο βαθιά ριζωμένη μέσα του, ώστε δεν καταλαβαίνει, ούτε για τα μάτια του κόσμου, ότι είναι ρατσιστικό αυτό που είπε για τον τρόπο ομιλίας των Πορτορικάνων. Είναι σαν εκείνους τους μπαρμπάδες που κάθονται στα τραπέζια και αμολάνε ό,τι κοτσάνα τους έρθει στο κεφάλι γιατί «τι κακό είπα μωρέ;». Αμ είπες μπαρμπά-Τραμπ!

Πάμε πάλι πίσω στον Bad Bunny, έναν καλλιτέχνη που πήρε πριν από μία εβδομάδα το βραβείο Album of the Year.

Δεν είχα ακούσει ιδιαίτερα Bad Bunny στη ζωή μου μέχρι πριν μερικές ημέρες. Δεν είχα ακούσει ενεργητικά και δεν είχα ακούσει πάνω από 1-2 τραγούδια αραία και πού παθητικά. Κατά βάση είχα ακούσει αυτό το τμήμα του τραγουδιού Nuevayol που λέει “Si te quieres divertir con encanto y con primor, sólo tienes que vivir un verano en Nueva York”.

Έχει αύρα, έχει τη λάτιν γοητεία, είναι σαγηνευτικός, μα τραγουδιστής δεν είναι ο 32χρονος Πορτορικανός.

Αν ο Bad Bunny ήταν Έλληνας, θα έτρωγε κράξιμο με αυτή τη φωνή

Ακούγοντάς τον πριν λίγες μέρες, αλλά και βλέποντας το σόου του στο Super Bowl, αναρωτήθηκα αρκετά γιατί θεωρείται τραγουδιστής. Όχι με κακό τρόπο, αλλά δεν είναι κάποιος που θα σε κρατήσει με τη φωνή του, για να το πω κομψά και με επιείκεια. Η παραγωγή στα τραγούδια του, οι μελωδίες του, οι στίχοι του, είναι πολύ καλά όλα, ωραία δείγματα της λάτιν μουσικής, του Πουέρτο Ρίκο, η φωνή του όμως είναι απλά φωνασκία. Προσπαθώ αρκετά να μη γίνω υπερβολικός, αλλά δε μιλάμε για τραγουδιστή. Ναι, μπορεί να είναι καλλιτέχνης στις ιδέες και την ψυχή, αλλά τα τόσο ωραία του τραγούδια χαραμίζονται στη φωνή του. Βγήκε ο Ρίκι Μάρτιν μαζί του στο Super Bowl και ένιωσα σαν διψασμένος σε όαση.

Και, νομίζω, αυτή είναι μια αδυναμία που έχει αναγνωρίσει εμμέσως ο ίδιος ο Bad Bunny, που σε πολλά τραγούδια του προσπαθεί να καλύψει τη φωνητική του αδυναμία με έντονα backing vocals, με χορωδία να τραγουδά μαζί του, με περισσότερη μελωδία και κοφτές λέξεις. Το τραγούδι του, η μουσική του, είναι σαν μια λάτιν ερωτική τραπ, τύπου Saske και Sidarta, όχι τύπου Light ή Rack που έχει πιο σκληρό λεξιλόγιο.

Κι όμως, ενώ τους Έλληνες τράπερ τους κοιτάζουμε-ακούμε με ενόχληση, δικαίως ως επί το πλείστον, τον Bad Bunny τον αποθεώνουμε, τον γουστάρουμε, τον ακούμε, παρόλο που φωνητικά είναι στο ίδιο χαμηλότατο επίπεδο. Κι όχι μόνο τους τράπερ, αλλά και άλλους, λαϊκούς και ποπ. Να, έσχατο παράδειγμα, τι το διαφορετικό έχει το Ferto του Ακύλα από το μέσο τραγούδι του Bad Bunny; Καλά για το φωνητικό κομμάτι, ο Πορτορικανός σίγουρα υπολείπεται.

Τώρα να βγω έξω στο δρόμο και να βρω έναν άνθρωπο, να του δώσω ένα τραγούδι του Bad Bunny, θα το ερμηνεύσει στο ίδιο φωνητικό επίπεδο. Ένας μέσος μεθυσμένος, που δεν έχει έλεγχο της φωνητικής του τοποθέτησης, πάνω κάτω έτσι θα τραγουδήσει.

Αυτό που λέω για τον Bad Bunny δεν είναι σχόλιο προς τη λάτιν κουλτούρα μουσικής. Έχουμε ακούσει τον Ρίκι Μάρτιν, είχαμε ακούσει πριν μερικά χρόνια τον Fonsi με το Despacito. Αυτοί έχουν μια κάποια φωνή. Έχει αύρα, έχει τη λάτιν γοητεία, είναι σαγηνευτικός, μα τραγουδιστής δεν είναι. Καλλιτέχνης ναι, με εύρυτερη αντίληψη της μουσικής σύνθεσης και εικαστική προσέγγιση, ναι -οπτικά το σόου στο Super Bowl ήταν άψογο και έδινε απάντηση στη μισαλλοδοξία του Τραμπ χωρίς αντιπαράθεση και οργή, μα με συναίνεση, με ενωτική διάθεση.

* Photo credits: Instagram

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top