«Λαμπάδες χαρωπές που κάποτε κρατήσαμε»…

Θυμόμαστε ένα εξαίρετο, νοσταλγικό ποίημα του Δημήτρη Χουλιαράκη, με αφορμή τη φετινή Ανάσταση, που –μες «στη στέγνα και στην ερημιά» των ημερών– δεν θα ’ναι σαν τις άλλες.

 

«Αχ να ’ταν αίφνης να ξυπνούσαμε/ και μέσα στο σκοτάδι/ να καίνε οι λαμπάδες και να στάζουνε». (Ανδρέας Δεβετζής, «Άγιο Φως», 2019).

«Οι παιδικές λαμπάδες»

Ανάψτε πάλι λαμπάδες παιδικές
με τις μικρές σας κορδελίτσες στολισμένες
ανάψτε και φωτίστε μας στη στέγνα
και στην ερημιά σκύψτε απάνω στο κορμί
λαμπάδες χαρωπές που κάποτε κρατήσαμε
ανάψτε και ζεστάντε μας για μια στιγμή μονάχα
γίνετε σεις οι προπομποί στην κρύα γης
στον ίσκιο και στην πέτρα.

Αχ να ’ταν αίφνης να ξυπνούσαμε
και μέσα στο σκοτάδι
να καίνε οι λαμπάδες και να στάζουνε
στα ροδαλά χεράκια το κερί τους
κι εμείς παιδάκια ευλαβικά
με μάτια έκθαμβα στην εκκλησία
μπρος να καρτερούμε.

 

(Από τη συλλογή «Η Σουπέργκα περιμένει», εκδ. Κάβειρος, 1987 / εκδ. Το Ροδακιό 1999)

 

Ακούστε: Johann Sebastian Bach – Cantata «Christ lag in Todesbanden», BWV 4. Verse III, «Jesus Christus, Gottes Son».

 

Διαβάστε ακόμα: Κική Δημουλά – «Τα κόκκινα παπούτσια».

 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close