Ο Daniel Day-Lewis ήταν πάντα ένας «φευγάτος» σταρ του Hollywood

Στα 60 του χρόνια, ο 3 φορές βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός αποφάσισε ότι ήρθε η στιγμή να βάλει τίτλους τέλους στην καριέρα του. Μια ανακοίνωση που δεν μας έκανε και ιδιαίτερη εντύπωση.

 

Μετά από μια πλούσια καριέρα και 3 βραβεία Όσκαρ, ο Daniel Day-Lewis αποφάσισε να πει «αντίο» στην 7η Τέχνη. (Φωτογραφία: Credit Fred R. Conrad / The New York Times)

«Στη ζωή κάθε ηθοποιού έρχεται η στιγμή που αναρωτιέται: “Είναι πραγματικά ωραίο για μένα να το κάνω αυτό;”». Αυτό είχε δηλώσει κάποτε και όπως φαίνεται ήρθε η στιγμή που αναρωτήθηκε και ο ίδιος. Έτσι, από το βράδυ της 20ης Ιουνίου 2017 ο Daniel Day-Lewis ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από την ηθοποιία.

«Ο Daniel Day-Lewis δεν θα εργάζεται πλέον ως ηθοποιός. Θέλει να ευχαριστήσει όλους τους συνεργάτες του και το κοινό. Είναι μια προσωπική απόφαση και ούτε αυτός, ούτε κάποιο άλλο μέλος του στενού του περιβάλλον θα κάνουν κάποια άλλη δήλωσε για αυτό το θέμα» ήταν η ανακοίνωση της εκπροσώπου του Leslee Dart, που επιβεβαίωσε την είδηση.

Έχοντας μπει πλέον στο 60ο έτος της ηλικίας του, έχοντας κερδίσει 3 φορές το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου και έχοντας παίξει σε φιλμ που έγραψαν ιστορία (και μάλλον άξιζε ένα-δύο χρυσά αγαλματάκια ακόμα), ο Day-Lewis αφήνει πίσω του μια μεγάλη καριέρα, έχοντας κερδίσει τον τίτλο «ένας από τους κορυφαίους της γενιάς του» και αποσύρεται μια και καλή από τα φώτα της δημοσιότητας.

«Μου έχουν προταθεί πολλοί ρόλοι όλα αυτά τα χρόνια, αλλά η πικρή αλήθεια είναι ότι δεν με δελεάζουν τα λεφτά».

Η αλήθεια είναι όμως ότι αυτή τη απόφαση δεν προκάλεσε και ιδιαίτερη έκπληξη. Άλλωστε ο γεννημένος στην Αγγλία, αλλά με Ιρλανδική υπηκοότητα, ηθοποιός δεν είχε ποτέ καλή σχέση με τα φώτα της δημοσιότητας. Για την ακρίβεια, μόλις έσβηναν οι προβολείς στο πλατό, φρόντιζε να μένει ο ίδιος στο σκοτάδι. Τουλάχιστον μέχρι τον επόμενο ρόλο του.

Ο Day-Lewis, σε όλα αυτά τα χρόνια που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της 7ης Τέχνης, φαινόταν ότι δεν έμοιαζε με κανέναν άλλο μεγάλο σταρ του Hollywood. Δεν αντιλαμβανόταν την ηθοποιία σαν ένα επάγγελμα, αλλά σαν έναν τρόπο ζωής. Ναι μεν, έβγαλε χρήματα από αυτό (και πολλά μάλιστα) αλλά δεν ήταν αυτός ο σκοπός του. Όπως είχε δηλώσει «μου έχουν προταθεί πολλοί ρόλοι όλα αυτά τα χρόνια, αλλά η πικρή αλήθεια είναι ότι δεν με δελεάζουν τα λεφτά».

Ο ρόλος του ως Christy Brown στην ταινία «My Left Foot» του 1989 του χάρισε και το πρώτο Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου.

Δεν είναι τυχαίο πώς ποτέ δεν «εξαργύρωσε» τις επιτυχίες του παίζοντας φθηνούς αλλά καλοπληρωμένους ρόλους. Και το καταλαβαίνεις αυτό εύκολα με μια ματιά στην Wikipedia, βλέποντας ότι δεν είχε πρόβλημα να μένει για ένα, δύο, ακόμα και τρία χρόνια, μακριά από το πλατό. Επέλεγε τις δουλειές του με μεγάλη προσοχή και μετά από πολύ μελέτη. Και αφοσιωνόταν σε αυτό.

Ίσως σε βαθμό τρομακτικό. Έμαθε τσέχικα για να παίξει στην ταινία The Unbearable Lightness of Being.Πέρασε μέρες μόνος του σε ένα κελί φυλακής για να μπει στο πετσί του ρόλου του στο φιλμ In the Name of the Father. Κυκλοφορούσε με αναπηρικό καροτσάκι για το My Left Foot. Έμαθε να κυνηγάει στο δάσος (μέχρι και κανό έφτιαξε μόνος του) για την ταινία The Last of the Mohicans.

«The Last of the Mohicans»: Το φιλμ που τον έκανε γνωστό σε όλο τον κόσμο και τον έβαλε στην ελίτ των ηθοποιών.

Τόσο σοβαρά έπαιρνε τη δουλειά του. Αλλά και τη ζωή του. Για αυτό και δεν δίστασε να αφήσει την Αγγλία και να μετακομίσει to 1997 στην Ιρλανδία, λέγοντας «μου λείπει το Λονδίνο πάρα πολύ, αλλά δεν μπορούσα πλέον να ζήσω εκεί. Ήρθε η στιγμή εκείνη που ήθελα την ηρεμία μου και ο Τύπος δεν με άφηνε ήσυχο. Δεν μπορούσα να το διαχειριστώ όλο αυτό».

Πάντα έδειχνε ότι δεν ταίριαζε με τους συναδέρφους του. Πάντα έδειχνε ότι ήταν «φευγάτος» από το Hollywood. Άλλωστε, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που αποσύρεται από την ενεργό δράση. Όταν το 1997 ολοκλήρωσε τον συγκλονιστικό ρόλο του ως Danny Flynn στην ταινία του Jim Sheridan The Boxer, αντί να κοιτάξει ποια θα είναι η επόμενη δουλειά του, εκείνος προτίμησε να αλλάξει εντελώς κατεύθυνση στη ζωή του.

Τα άφησε όλα πίσω του, μετακόμισε στην Φλωρεντία και δούλεψε ως μαθητευόμενος δίπλα στον μεγάλο Ιταλό υποδηματοποιό Stefano Bemer. Εκεί έμεινε 8 μήνες, μαθαίνοντας καθημερινά την τέχνη και δηλώνοντας αργότερα «ένιωθα τόσο χαρούμενος που είχα φύγει από τον κόσμο του θεάματος». Έπρεπε να περάσουν 5 χρόνια και να έρθει το 2002 και η ταινία Gangs of New York για να τον δούμε ξανά σε δράση.

Από τους πλέον εντυπωσιακούς ρόλους του, ως William “Bill the Butcher” Cutting στην ταινία «Gangs of New York».

Όμως τώρα, όλα δείχνουν, ότι αυτή η απόσυρση είναι και η οριστική. Οι τίτλοι τέλους στην καριέρα του μπορεί να μπήκαν χθες το βράδυ, ωστόσο αναμένεται να ολοκληρωθούν στις 25 Δεκεμβρίου του 2017. Τότε είναι που θα κάνει πρεμιέρα το φιλμ Phantom Thread του Paul Thomas Anderson με τον Daniel Day-Lewis να λέει το μεγάλο αντίο.

 

Διαβάστε ακόμα: O άνθρωπος που έκανε τέχνη με τα λεφτά (και όχι το αντίθετο)

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Στο νέο του βιβλίο «Λεωφόρος ΝΑΤΟ» ο Νικήτας Σινόσογλου αναπλάθει το βίωμα μιας περιπλάνησής του στην οδό ταχείας κυκλοφορίας που συνδέει τον Ασπρόπυργο με την Ελευσίνα. Μια περιπλάνηση που «εξελίχθηκε σε ισχυρή εμπειρία αποκοπής από τον δημόσιο χώρο και τον οικείο εαυτό».

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Έτσι έχει εμπνεύσει τους ποιητές μας η Γέννηση του Θεανθρώπου. Ως «ευσπλαχνία», ως «έρωτας», ως «ένα πυκνό σημείο αιωνιότητας», ως «ένα παραμύθι της αγάπης για τους απελπισμένους»... Αυτά είναι πέντε από τα ωραιότερα –και πιο αντιπροσωπευτικά– ποιήματα. Συνοδευμένα με μουσικές στο πνεύμα της ημέρας.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Πόσο καλά γνωρίζουμε τα έργα και τις ημέρες του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας; Ποιο ήταν το όραμά του και γιατί δολοφονήθηκε; Η συγγραφέας Καρολίνα Μέρμηγκα, με αφορμή το νέο της βιβλίο, μιλάει στο Andro για τον άνθρωπο και πολιτικό που εξακολουθεί να περιβάλλεται από ένα μυστήριο.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Μια χειμωνιάτικη μέρα του Δεκέμβρη του 1952 ο Αλμπέρ Καμύ –έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα πριν από 60 χρόνια– επιστρέφει στον αγαπημένο από την εφηβεία του αρχαιολογικό χώρο της Τιπαζά, στην Αλγερία. «Μου φαινόταν πως επιτέλους ξαναγύριζα στο λιμάνι, για μια στιγμή τουλάχιστον, μια στιγμή που δε θα τελείωνε ποτέ πια», γράφει.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close