
Ο Βαγγέλης Βλάχος (1971) με την έκθεση An Index of No Events παρουσιάζει πολιτικά συμβάντα της μεταδικτατορικής Ελληνικής Ιστορίας,
I wake from history, alive, Βαγγέλης Βλάχος, Ala Younis, TAVROS space, Αναξαγόρα 33, Ταύρος
Δυο παράλληλες ατομικές εκθέσεις που εξερευνούν ιστορικά γεγονότα, εστιάζοντας σε λεπτομέρειες που συχνά αγνοούνται, υπό την επιμέλεια της Μαρίας Θάλειας Καρρά. Η ενδελεχής έρευνα και η παρουσίαση της, ως καλλιτεχνική πρακτική, αποκτά για μένα μια ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο που το πληροφοριακό χάος συχνά μας πλημμυρίζει. Εν προκειμένω, τόσο ο Βαγγέλης Βλάχος, όσο και η Ala Younis, επιμελούνται τις υποφωτισμένες πτυχές που μπορεί να συνθέσουν μια μεγαλύτερη εικόνα. Οι πολεμικές συγκρούσεις είναι μια πραγματικότητα που βιώνουμε συνεχόμενα και κλιμακούμενα τα τελευταία χρόνια, περιτρυγιριζόμαστε από γεωπολιτικά αδιέξοδα και ανεπίλυτες εντάσεις και οι δυο καλλιτέχνες μας προσκαλούν να ξανασκεφτούμε τη σχέση μας με το παρελθόν, μήπως καταφέρουμε να τοποθετηθούμε σαφέστερα στο σήμερα.
Ο Βαγγέλης Βλάχος (1971) με την έκθεση An Index of No Events παρουσιάζει πολιτικά συμβάντα της μεταδικτατορικής Ελληνικής Ιστορίας, εστιάζοντας στη λειτουργία της γλώσσας, Η γλώσσα, επίσημη και ουδέτερη, υπονοεί τις ρωγμές ανάμεσα στις γραμμές, ενώ μας καλεί να δώσουμε προσοχή στις λεπτομέρειες, ακολουθώντας τις χρονολογίες των γεγονότων που φέρνει στην επιφάνεια σαν αρχαιολόγος. Αντί για τίτλους, παρουσιάζει ημερομηνίες – μια στρατηγική αποδραματοποίησης του χρόνου, που φέρνει το παρελθόν στο παρόν. Το έργο του Βλάχου Allagi βρίσκεται στη συλλογή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.
Η Ala Younis συμμετέχει με την έκθεση Battles in a Future Estate: Haifa Street, όπου πραγματεύεται διαφορετικές μορφές κατάρρευσης. Η κατασκευή της οδού Χάιφα ξεκίνησε υπό τον Σαντάμ Χουσεΐν, με φιλόδοξα πολεοδομικά σχέδια που καθορίστηκαν από πολιτικές πετρελαίου, τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ και τον εθνικισμό. Οι αρχιτεκτονικές δομές της δρόμου αντανακλούν ευρύτερες ιστορικές αφηγήσεις, ενώ οι μάχες που έλαβαν χώρα εκεί μεταξύ 2006-2008, καθώς και η μεταπολεμική μάχη των μέσων ενημέρωσης για τον έλεγχο των αφηγήσεων, προσθέτουν βάθος στο έργο της Younis. Το Battles in a Future Estate μιλά για μάχες, όχι μόνο στρατιωτικές αλλά και αφηγηματικές, που αναδεικνύουν ποιος λέει την ιστορία και ποια είναι αυτή.
Ο χώρος βρίσκεται δίπλα στον σταθμό Ταύρος του ΗΣΑΠ, στην πλατεία Ανδρέα Συγγρού. Στη γειτονιά υπάρχουν ορισμένα μεζεδοπωλεία, αλλά στα 500 μέτρα είναι μια καλά κρυμμένη «βρωμιά», η καντίνα του Αντρέα απέναντι από μια μεγάλη εκκλησία της Παναγίας, με καθαρό κρέας σε ωραίο ψωμί.

H έκθεση Tired Illusions, ενισχύει την εμμονή της εικαστικού με τα αντικείμενα ως κοινωνικούς παράγοντες και φορείς συναισθημάτων.
Tired Illusions, Katelyn Ledford, Δυο Χωριά, Πορίνου και Λεμπέση, Ακρόπολη
Κάτω από την Ακρόπολη, στη γωνία Λεμπέση και Πορίνου, βρίσκεται η γκαλερί Δύο Χωριά. Εκεί, εγκαινιάζεται η πρώτη έκθεση της Katelyn Ledford, σαν αποτέλεσμα της παραμονής της για τρεις εβδομάδες στα Δύο Χωριά τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε. Γεννημένη στο Τέξας, ζει και εργάζεται στο Τζέρσεϋ Σίτι. Στα έργα της κυριαρχεί μια κυνικότητα, και μπόλικη δόση αυτοσαρκασμού, μια διάθεση να υπονομεύσει τον εαυτό της, άραγε να κρύβει γι’ αυτό παντού μια σπίθα έτοιμη να τα κάψει όλα; Περιτυλίγματα, χαρτοταινίες, σκοινιά, bubble wrap, λουκέτα, προσπάθειες να μας κρατήσει έξω από το παιχνιδιάρικα ερωτογενές σύμπαν της. Ίσως να είναι ο δικός της τρόπος να προστατεύσει την ευαλωτότητα.
Διαθέτοντας ένα συναρπαστικό νέο σώμα ζωγραφικών έργων, η έκθεση Tired Illusions, ενισχύει την εμμονή της εικαστικού με τα αντικείμενα ως κοινωνικούς παράγοντες και φορείς συναισθημάτων. Η τεχνική της αποδομεί την έννοια της προσωπογραφίας όπως αυτή καταγράφεται στην ιστορία της τέχνης, επιτρέποντας στα αντικείμενα, αντί για τα πρόσωπα, να αφηγηθούν την ιστορία τους. Από το 2020, η Ledford έχει εργαστεί πάνω σε μια σειρά αλληγορικών πορτρέτων που χρησιμοποιούν την τεχνική trompe-l’oeil και τον φωτορεαλισμό για να πραγματευτούν την επιτελεστική πτυχή των κοινωνικών ανταλλαγών στον κόσμο της τέχνης.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα διαρκέσουν μεταξύ 19:00 – 21:00, οπότε μετά από ένα μπιφτεκόψωμο στο Tarantino της Δημητρακοπούλου, τι καλύτερο από μια βόλτα στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου;
Διαβάστε ακόμα: Bία κατά των γυναικών, υπερκατανάλωση και «κύματα» φροντίδας: τρεις επιπλέον νέες εκθέσεις στην Αθήνα.




