
Από το όνομα και μόνο, έχει την προσοχή σου. Όλα τα ηχητικά στοιχεία μπλέκονται στο «Κλέλια Ανδριολάτου».
Ας είμαστε ειλικρινείς. Η Κλέλια Ανδριολάτου αποκλείεται να εμφανίστηκε ανάμεσα στους ανθρώπους με τον συμβατικό τρόπο, αποκλείεται να γεννήθηκε. Είτε ήρθε ουρανοκατέβατη με κάποιο διαστημικό σκάφος, κάποια κάψουλα, από κάποιον πλανήτη που είναι γεμάτος με ονειρικές γυναικείες φιγούρες, είτε ανέπνευσαν αόρατες νεράιδες κι από την ύλη της ανάσας τους που συναντήθηκε με το χώμα, έπλασαν την Κλέλια. Πώς ήρθε από τον Κρύπτο ο Καλ-Ελ (Σούπερμαν); Έτσι, και η Καλ-Κλελ ήρθε από κάπου μακριά.
Οκ, αργήσαμε πολύ να γράψουμε αυτό το άρθρο, αλλά έπρεπε πρώτα να τεσταριστεί το Klelia Effect, να δούμε τι δύναμη έχει στο κοινό. Πέρασαν 3 χρόνια από τότε που μας συστήθηκε για τα καλά στο Maestro, με εκείνες τις σκηνές που αποκάλυπταν το άρτια σμιλεμένο στήθος της και το δέρμα της νιότης και του ωραίου, οπότε μπορούμε να πούμε πως η δύναμη της Κλέλιας είναι σαν του Σούπερμαν. Σκανάρει με ακτίνες Χ και, σε αντίθεση με τον Σούπερμαν, έχει γίνει ο Κρυπτονίτης των ανδρών.

Γιατί μόνο αυτή έχει αυτό το effect και γοητεύει διαρκώς το κοινό στα ψηφιακά μέσα κάθε καλοκαίρι;
Τα τελευταία 3 καλοκαίρια, δεν επιτρέπει σε κανένα ψηφιακό μέσο να αγνοήσει τις αναρτήσεις της. Όχι ετσιθελικά, αλλά οτιδήποτε περιλαμβάνει τις λέξεις «Κλέλια Ανδριολάτου, μαγιό, καλοκαίρι», κάνει τον μέσο αναγνώστη να πατάει το κλικ για να δει τι καινούργιο ανάρτησε. Όχι ότι δεν το έχει δει ήδη στο Instagram. Θέλει απλά να το ξαναδεί. Ή το ανάποδο. Θα το δει πρώτα σε κάποιο σάιτ και μετά θα πάει στο Instagram για να το δει σε διαφορετικό περιβάλλον και να την απολαύσει καλύτερα.
Κλέλια Ανδριολάτου, one of a unique kind
Γιατί, όμως, συμβαίνει αυτό μόνο με την Κλέλια Ανδριολάτου; Δεν είναι η μόνη τόσο ωραία γυναίκα που έχουμε δει ή που έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια. Τι το ιδιαίτερο έχει; H απάντηση δεν είναι απλή και μονή. Και ταυτόχρονα είναι. Δηλαδή, η απάντηση είναι πως έχει τα πάντα και όταν αναλυθούν ένα προς ένα αυτά τα «πάντα», η απάντηση αποκτά πολλά σκέλη.
Παίζει, σίγουρα, ρόλο ο ρόλος μέσα από τον οποίο τη γνώρισε για τα καλά ο κόσμος, στη σειρά Maestro. Παίζει ρόλο το ονοματεπώνυμό της που ηχητικά έχει κάτι δυναμικό, κάτι που ρέει. Πολλά λάμδα, ένα ρο, έχει την κατάληξη -άτου, που είναι κεφαλονίτικη και έχει την οδοντική ένταση στην εκφορά, οπότε διαμορφώνει μια προσδοκία συναισθηματική. Και μετά το άκουσμα του ονόματος, έρχεται η όραση, το θέαμα, το όραμα. Μπορεί να μην έχουμε υπάρξει στην αρχαία εποχή, αλλά η Κλέλια Ανδριολάτου μοιάζει να είναι ένας καμβάς πάνω στον οποίο ακούμπησαν τα χέρια τους οι Μούσες και οι Νηρηίδες.

Η Κλέλια Ανδριολάτου μοιάζει, με κάθε της πόζα, να έχει χαλιναγωγήσει τα στοιχεία της φύσης.
Είναι ανθρώπινη και την ίδια στιγμή πέραν κάθε ανθρώπινης φαντασίας. Στη φωνή, στο γέλιο, στο βλέμμα, στην κίνηση του σώματος, των χεριών και των μαλλιών, στο δέρμα. Στοιχεία που στις καλοκαιρινές της φωτογραφίες αποκτούν μια σχεδόν μυθολογική διάσταση, ωθούν τον θεατή να γράψει ποιήματα, έπη, να βάλει στα αυτιά του κερί για να μην παρασυρθεί από τις Σειρήνες. Κάθε σημείο πάνω στο σώμα της αξίζει ένα ξεχωριστό αφιέρωμα. Το στήθος της είναι η εικόνα της νέας γυναίκας, μοιάζει με σχηματισμό σε κάποιον αναγεννησιακό πίνακα. Αυτό ισχύει συνολικά για τις καμπύλες της. Όπου και να εστιάσεις, από όποιο σημείο κι αν τη δεις, με οιονδήποτε φωτισμό, η Κλέλια Ανδριολάτου «φωνάζει» Γυναίκα, «φωνάζει» Ιεροσύνη.

Κάθε σημείο πάνω στο σώμα της αξίζει ένα ξεχωριστό αφιέρωμα.
Κι αν ξεφύγουμε από τον ρόλο της στο Maestro, που βασίζεται περισσότερο στην παρουσία της και λιγότερο στο λεκτικό κομμάτι, αυτό που αξίζει να ξέρει ο κόσμος είναι ότι η Κλέλια Ανδριολάτου έχει και υποκριτική ικανότητα, αν της δοθεί ένας στιβαρός σεναριακά ρόλος. Όπως στην παράσταση Δύο Χέστηδες, στο ζ-η-θ του Μαρμαρινού που είδαμε το φετινό καλοκαίρι, μα, περισσότερο στο Μοτέλ του Βασίλη Μαυρογεωργίου. Όσοι την είδατε σε εκείνη την παράσταση, γίνατε μάρτυρες, όπως κι εμείς, του πού μπορεί να φτάσει.

Το στήθος της είναι η εικόνα της νέας γυναίκας, μοιάζει με σχηματισμό σε κάποιον αναγεννησιακό πίνακα.
Έχοντας γράψει όλα αυτά, οι λέξεις ολοκληρώνονται και μένουν οι εικόνες, η απόλαυση του να την βλέπει κανείς με μαγιό, στο νερό, στο φυσικό της περιβάλλον.




