
Ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ οδηγούσε ποδήλατο σε μια εποχή όπου η οικολογική ευαισθησία και ο φυσικός τρόπος ζωής ήταν συνώνυμα της γραφικότητας.
Η νέα σειρά που μπορείτε να δείτε στο Disney+, για το Love Story του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ με την Κάρολιν Μπεσέτ, από την αρχή ως το τραγικό φινάλε, φέρνει στην επιφάνεια ξανά την ταραχώδη ζωή του JFK Jr., στον οποίο χαρίστηκαν πολλά καλά λόγω του ονόματος, αλλά δεν χαρίστηκε και τίποτα, υπό την έννοια πως οι παπαράτσι δεν του επέτρεψαν ποτέ να διεκδικήσει μια ήρεμη ζωή, αφού ο ίδιος δεν έμοιαζε να διεκδικεί ποτέ τα φώτα της δημοσιότητας.
Είναι ορισμένες στιγμές στη ζωή ενός άντρα που μια απλή κίνηση μπορεί να σημαδέψει ανεξίτηλα το πεπρωμένο του. Αυτό τουλάχιστον μας διδάσκει η ιστορία του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ. Το εξώφυλλο του ΤΙΜΕ, στις 26 Ιουλίου 1999, δέκα μόλις ημέρες μετά τη μοιραία συντριβή του αεροσκάφους του, φιλοξενούσε το πορτρέτο του και μαζί την πιο διάσημη ασπρόμαυρη πόζα του. Εικόνα οικεία, ιδιαιτέρως για τους Αμερικανούς, που τη δεκαετία του ’60 είδαν τον κόσμο (τους) να αλλάζει, με την άνοδο στην εξουσία, αλλά και το θάνατο του Τζον Φ. Κένεντι.
Στις 25 Νοεμβρίου του 1963, ο μικρός Τζον (που εκείνη την ημέρα συμπλήρωνε τα τρία του χρόνια) στάθηκε ένα βήμα μπροστά από την οικογένειά του και, καθώς περνούσε από μπροστά του το στολισμένο με την αστερόεσσα φέρετρο, απέδωσε έναν ύστατο στρατιωτικό χαιρετισμό στον πατέρα του. Τη φορτισμένη εκείνη στιγμή αποτύπωσαν με ενάργεια οι φωτογράφοι και οι κινηματογραφιστές της εποχής, και η φιγούρα του «American son» προκάλεσε τη συγκίνηση και το θαυμασμό ενός ολόκληρου έθνους.

Την εποχή της πολιτικής παντοδυναμίας του J.F.K., κάποιος ρεπόρτερ είχε ακούσει τον Πρόεδρο να απευθύνεται στον γιο του φωνάζοντας το όνομά του δύο φορές· κάπως έτσι ο Τζούνιορ βαφτίστηκε από τον ρεπόρτερ Τζον-Τζον.
Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ: Μεγαλώνοντας στον Λευκό Οίκο
Έχοντας γεννηθεί μόλις δεκαέξι ημέρες μετά την εκλογή του πατέρα του στη θέση του Προέδρου, ο Τζον ήταν από τα λίγα παιδιά που κυριολεκτικά μεγάλωσαν εντός του Λευκού Οίκου. «Θυμάμαι, τα βράδια που πήγαινα στο Οβάλ Γραφείο, καθόμουν στα πόδια του πατέρα μου κι εκείνος μου έδινε κρυφά τσίχλες. Η μητέρα μου δεν μας επέτρεπε να μασάμε τσίχλες…», είχε δηλώσει σε μια συνέντευξή του, το 1992, ενώ παραδεχόταν ότι ελάχιστα πράγματα θυμόταν από τον πατέρα του. Ως πρωτότοκος γιος, πάντως, δεν έπαψε ποτέ να θεωρείται ο αδιαμφισβήτητος δικαιούχος μιας κληρονομιάς με πολλαπλά πολιτικά και κοινωνικά συμφραζόμενα.
Οι Κένεντι αντιμετώπιζαν πάντοτε με χιούμορ και ελαφρώς περιπαικτική διάθεση την τάση του Τύπου να συντηρεί μια διαπιστωμένη δημοσιογραφική παρανόηση σχετικά με τον Τζον. Την εποχή της πολιτικής παντοδυναμίας του J.F.K., κάποιος ρεπόρτερ είχε ακούσει τον Πρόεδρο να απευθύνεται στον γιο του φωνάζοντας το όνομά του δύο φορές· κάπως έτσι ο Τζούνιορ βαφτίστηκε από τον ρεπόρτερ Τζον-Τζον. Το «μιντιακό» αυτό όνομα θα τον ακολουθούσε σχεδόν για μια ζωή και θα ταίριαζε γάντι στους τίτλους των ταμπλόιντ όταν, ως γοητευτικός εργένης πια, θα εμφανιζόταν σε δεκάδες παπαρατσικές φωτογραφίες δίπλα σε γυναίκες που ενίοτε παρέπεμπαν σε Barbie…

Το εξώφυλλο του ΤΙΜΕ, στις 26 Ιουλίου 1999, δέκα ημέρες μετά το θάνατό του, φιλοξένησε το πορτρέτο του και ένθετη την πιο διάσημη ασπρόμαυρη πόζα του.
Ο όρος socialite, ωστόσο, με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να περιγράψει τον ίδιο ή, εν πάση περιπτώσει, τον άνθρωπο πίσω από τον Τζον-Τζον. Οι περισσότεροι συμφωνούν πως ήταν ένα αυθεντικά εναλλακτικό πρόσωπο της νεοϋορκέζικης κοσμικής ζωής, μέσα στην οποία είχε, έτσι κι αλλιώς, μεγαλώσει. Οδηγούσε ποδήλατο σε μια εποχή όπου η οικολογική ευαισθησία και ο φυσικός τρόπος ζωής ήταν συνώνυμα της γραφικότητας και κυκλοφορούσε με γαλλικό μπερέ όταν οι συμφοιτητές του ζούσαν στον γιάπικο πυρετό των ’80s.
Επιπλέον, ελάχιστα μπορούσε να τον αγγίξει η σκανδαλολογία που συνόδευε παραδοσιακά τη δημόσια ζωή των Κένεντι. Για τους περισσότερους από τους «παραστρατημένους», άλλωστε, τα σκάνδαλα αποτελούσαν μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία, σε αντιστοιχία ίσως με την πολυθρύλητη κατάρα της οικογένειας.
Όταν ο Τζον-Τζον έγινε Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ
Μετά το θάνατο του πατέρα του και το γάμο της μητέρας του με τον Ωνάση, ο έφηβος Τζον είχε αρχίσει ήδη να αποκτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του, μαζί με τις καλοσμιλεμένες γωνίες του προσώπου και τις ανδροπρεπείς γραμμές της σιλουέτας του. Από πολύ νωρίς, οι κοσμικογράφοι είχαν εντοπίσει στον νεαρό Τζον αυτόν τον ιδανικό συνδυασμό των γονιδίων Κένεντι-Μπουβιέ. Από την άλλη, οι κήνσορες και θεράποντες της δημόσιας ζωής αμφισβητούσαν τις ικανότητές του να επιτύχει μια πολιτική σταδιοδρομία που να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που δημιουργούσε το όνομά του. Όταν ο ίδιος, λοιπόν, απέρριψε την ιδέα να σπουδάσει στο Harvard, το ακαδημαϊκό ίδρυμα όπου παραδοσιακά διέπρεπαν οι Κένεντι, η άποψη αυτή έμοιαζε να επαληθεύεται.
Ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ, που στην πραγματικότητα δεν άνοιξε (ούτε έκλεισε) ποτέ το κεφάλαιο πολιτική, ενδιαφερόταν πρωτίστως για μια βήμα προς βήμα πορεία διαμόρφωσης ενός πολιτικού προσανατολισμού που να απαντάει στις προκλήσεις της νέας εποχής. Επέλεξε, εξάλλου, το πανεπιστήμιο Brown, ένα επίσης Ivy League School, για να σπουδάσει Ιστορία. Κάθε άλλο παρά φυγόπονος, ταξίδεψε αρκετά προκειμένου να υποστηρίξει πρωτοβουλίες φιλανθρωπικού χαρακτήρα και ανέλαβε θέσεις ευθύνης σε προγράμματα ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας, αλλά και των συνθηκών ζωής των λιγότερο προνομιούχων. Πριν ξεκινήσει τις νομικές σπουδές του στο New York University, το 1989, πρόλαβε να εξασκήσει για λίγο και το κρυφό του πάθος, την υποκριτική, συμμετέχοντας σε θεατρικές παραστάσεις του Brown, με αξιοσημείωτη επιτυχία.

Το περιοδικό People το 1988 του είχε αποδώσει τον τίτλο «Sexiest Man Alive». Photo Credit: wikipedia.org
Αν πιστέψουμε το περιεχόμενο μιας από τις βιογραφίες που γράφτηκαν γι’ αυτόν, ο Τζον πρέπει να καταρρακώθηκε ψυχολογικά και να πέρασε ένα από τα πιο μαρτυρικά σαββατοκύριακα της ζωής του στο δωμάτιο ενός μοτέλ, προσπαθώντας να καταλάβει τι έφταιξε, μετά τη δεύτερη απόρριψή του στις εξετάσεις για την απόκτηση της άδειας ασκήσεως νομικού επαγγέλματος. Ήταν, επίσης, η πρώτη φορά ουσιαστικά που συνειδητοποιούσε ότι η καριέρα και η ζωή του βρίσκονταν κάτω από το μικροσκόπιο των media, με μια χαιρέκακη διάθεση που μπορούσε να σοκάρει όποιον δεν ήταν αρκετά κυνικός. «The hunk flunks», δηλαδή κάτι σαν «Ο μορφονιός κόπηκε», είχε γράψει η New York Post εκείνη την εποχή.
Ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ δεν άργησε βέβαια να «εξιλεωθεί» στα μάτια του Τύπου, αφού λίγα χρόνια αργότερα, ως βοηθός εισαγγελέα του Μανχάταν (assistant D.A.), κατόρθωσε να κερδίσει και τις έξι υποθέσεις που είχε αναλάβει. Ήταν τότε που οι δημοσιογράφοι είχαν επιτέλους ανακαλύψει την καθόλου αυτονόητη για κάποιον με το όνομά του διαδρομή: από εκπαιδευόμενος στο υπουργείο Δικαιοσύνης, το 1987, όπου αμειβόταν με 358 δολάρια την εβδομάδα, μέχρι την άρνησή του να αναλάβει πολιτική θέση στο υπουργείο επί Προεδρίας Κλίντον, ο Τζον είχε περάσει με άριστα όλες τις «εξετάσεις». Δίπλα στον «τίτλο» του Sexiest Man Alive, που του είχε αποδώσει το περιοδικό People το 1988, οι πολιτικοί αναλυτές άρχιζαν να ξεσκονίζουν τον λόγο του στο συνέδριο των Δημοκρατικών της ίδιας χρονιάς και κάπως έτσι ο Τζον-Τζον αίφνης μετατράπηκε σε J.F.K. Jr.
Διαβάστε ακόμα: Θεωρίες συνωμοσίας: Για όλα φταίει ο JFK…
Μετά την αποχώρησή του από το Γραφείο του Εισαγγελέα, το 1993, ετοιμαζόταν να ξεκινήσει με αυτά τα δεδομένα ένα καινούργιο κεφάλαιο στην επαγγελματική του ζωή. Αλλά, ενώ αμφιταλαντευόταν ακόμη για το αν είχε έρθει ο καιρός να τοποθετήσει τον εαυτό του στην κεντρική πολιτική σκηνή, η προσωπική του ζωή εξακολουθούσε να τροφοδοτεί τα ρεπορτάζ των κίτρινων φυλλάδων. Όλοι τον θυμούνταν άλλωστε, ειδικά στο γύρισμα της δεκαετίας, να εμφανίζεται δίπλα στη Μαντόνα, να κατηφορίζει τη Madison Avenue με την ανερχόμενη τότε ηθοποιό Σάρα Τζέσικα Πάρκερ ή να τον συνοδεύει σπίτι του, στη Moore Street του προαστίου Tribeca, στο lower Manhattan, το εκρηκτικό top model Άσλεϊ Ρίτσαρντσον.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο φακός των παπαράτσι δεν είχε καταφέρει σχεδόν ποτέ να «συλλάβει» τον Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ ατσαλάκωτο. Πάντοτε ανεπιτήδευτα λαμπερός μέσα στα δίκουμπα Armani κοστούμια του, έδινε μια πραγματικά μοντέρνα εκδοχή του στυλ old Hollywood. Για τους έμπειρους φωτογράφους, ακόμη κι αυτή η ανεπαίσθητη ασυμμετρία ανάμεσα στα δύο μάτια του (κληρονομιά από τον πατέρα του) ήταν κομμάτι μιας ιδιαίτερης γοητείας και υπογράμμιζε το ύφος της ξεχωριστής προσωπικότητάς του.

Το περιοδικό του «George» βρήκε αμέσως ενθουσιώδη ανταπόκριση. Ο Τζον έβλεπε τον εαυτό του λιγότερο ως opinion leader και περισσότερο ως ενεργό πολίτη με χιούμορ και διάθεση να προτείνει καινοτόμες λύσεις.
Το εγχείρημα του «George», του περιοδικού που εισήγαγε τον Σεπτέμβριο του 1995 στην εκδοτική αγορά, στηριζόταν στην ιδέα μιας ρηξικέλευθης ματιάς πάνω στην πολιτική και από τα πρώτα τεύχη βρήκε ενθουσιώδη ανταπόκριση. Στο πρώτο εξώφυλλο, μάλιστα, η εμφάνιση της Σίντι Κρόφορντ ως Τζορτζ Γουάσινγκτον παρέπεμπε τον αναγνώστη όχι μόνο στο πρόσωπο που ενέπνευσε τον τίτλο του, αλλά και στη νέα αισθητική που κόμιζε στον περιοδικό Τύπο. Το υβριδικό αυτό έντυπο (πολιτικό/lifestyle) προσδιόριζε την ταυτότητά του μέσα από το αρκετά περιεκτικό σλόγκαν «Not Just Politics As Usual», ενώ ο ίδιος ο Τζον έβλεπε τον εαυτό του λιγότερο ως opinion leader και περισσότερο ως ενεργό πολίτη με χιούμορ και διάθεση να προτείνει καινοτόμες λύσεις.
Διαβάστε ακόμα: George Lois- Αποκλειστική συνέντευξη με τον αληθινό «Mad Man»
Λίγοι το θυμούνται σήμερα, αλλά ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ ήταν από τους πρώτους που οραματίστηκαν τη θεσμοθέτηση μιας ηλεκτρονικής δημοκρατίας, όπου οι πολίτες θα αποφασίζουν σε πραγματικό χρόνο για τα ζητήματα που τους απασχολούν, μέσω διαδικτυακών ψηφοφοριών. «Πίστευα πως αν προσγειωθώ με αλεξίπτωτο πίσω από τις γραμμές του εχθρού και ακολουθήσω το δημοσιογραφικό επάγγελμα, ίσως να κατόρθωνα να κάνω γνωστή την πολιτική μου θεώρηση και να επηρεάσω τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η πολιτική», είχε πει, μεταξύ άλλων, τέσσερα χρόνια μετά την παρθενική εμφάνιση του «George».
Ελάχιστους μόνο μήνες μετά το θάνατο της Τζάκι, το 1994, ο Τζον είχε βρει τον έρωτα της ζωής του στο πρόσωπο της Κάρολαϊν Μπέσετ, μιας από τις υπεύθυνες δημοσίων σχέσεων του Calvin Klein. Ο προηγούμενος δεσμός του με τη «Γοργόνα» Ντάριλ Χάνα είχε τελειώσει λίγο καιρό πριν και κάποιοι από τους κοντινούς του ανθρώπους ξεφυσούσαν με ανακούφιση, εκτιμώντας τον ισορροπημένο χαρακτήρα της Κάρολαϊν. Στην πρώτη αιφνιδιαστική πρόταση γάμου από τον Τζον, εκείνη έκανε πίσω. Η επιμονή των media να τη συγκρίνουν με την Τζάκι και η νευρωτική παρακολούθηση της ζωής τους την έκανε κάτι παραπάνω από διστακτική. Όταν τελικά κάμφθηκαν οι αντιστάσεις της, ο γάμος πραγματοποιήθηκε στην Τζόρτζια, τον Σεπτέμβριο του 1996, και σε κλειστό κύκλο, σε ένα παλιό εκκλησάκι που χρησιμοποιούνταν κάποτε για τον εκκλησιασμό των σκλάβων, ενώ τα μέσα ενημέρωσης έμαθαν για το γεγονός την επόμενη μέρα.

Με τη σύζυγό του Καρολάιν στο Kennedy Library της Βοστόνης λίγους μήνες πριν από τον θάνατό τους. Photo Credit: Justin Ide
Όταν τον ρωτούσαν για την «κατάρα των Κένεντι», ο οικογενειάρχης πλέον Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ απέφευγε να απαντήσει. Όπως εξηγούσε στην εκπομπή του Λάρι Κινγκ, μια εβδομάδα μετά το γάμο του, «Μοιάζει σαν να περπατάς και να περιμένεις να σε χτυπήσει κεραυνός. Είναι κάτι που δεν έχεις στο μπροστινό μέρος του μυαλού σου».

Παλιές ευτυχισμένες οικογενειακές στιγμές στο Martha’s Vineyard. Στις 16 Ιουλίου 1999, η θάλασσά του θα γινόταν ο υγρός του τάφος. Photo Credit: wikipedia.org
Ορατότης μηδέν στο Martha’s Vineyard…
Η εμπειρία του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ ως πιλότου ήταν φτωχή. Οι 310 ώρες πτήσης που είχε στο ενεργητικό του, από τις οποίες μόνο οι 55 είχαν πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια της νύχτας, δεν μπορούσαν να του εξασφαλίσουν τη σιγουριά που χρειάζεται κανείς για να πιλοτάρει ένα μονοκινητήριο αεροσκάφος, όπως το δικό του Piper Saratoga, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Ο Τζον το γνώριζε αυτό. Έτσι, η πτήση της 16ης Ιουλίου του 1999, με προορισμό το Martha’s Vineyard της Μασαχουσέτης, όπου ήταν και το εξοχικό σπίτι της οικογένειας Κένεντι, δεν ήταν προγραμματισμένη να είναι νυχτερινή. Προέκυψε να είναι, όμως, μετά από μια σειρά ατυχών συγκυριών που προκάλεσαν τη μια καθυστέρηση μετά την άλλη, με αποτέλεσμα ο ίδιος, η Κάρολαϊν και η αδερφή της, Λορίν, να επιβιβαστούν στο Saratoga στις 8 μ.μ.

«Όπως και στον πατέρα του, τού χαρίστηκαν τα πάντα, αλλά και μια σύντομη ζωή» (Ο θείος του, Τεντ Κένεντι, στον επικήδειο του Τζον) Photo Credit: Nicholas Tsikourias/Keystone
Έτσι κι αλλιώς, το ταξίδι δεν έπαιρνε αναβολή, αφού την επόμενη ημέρα έπρεπε να παρευρεθούν στο γάμο της ξαδέλφης του Τζον, Ρόρι, στο Hyannis. Παρά τις συστάσεις του Κάιλ Μπέιλι, του τελευταίου ανθρώπου που είδε ζωντανούς τους τρεις τους και είχε προηγουμένως ακυρώσει τη δική του πτήση λόγω της κακής ορατότητας, το Saratoga απογειώθηκε τελικά στις 20.38.
Σύμφωνα με το πόρισμα των πραγματογνωμόνων, το αεροπλάνο συνετρίβη στις 21.41 τοπική ώρα, επτάμισι ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά του Martha’s Vineyard. Η οικογένεια, που τους περίμενε στο αεροδρόμιο, ειδοποίησε άμεσα τις αρχές μετά την ανησυχητική καθυστέρηση. Συνειδητοποίησε όμως τι είχε συμβεί μόνο την επόμενη ημέρα, όταν το κύμα ξέβρασε μια από τις βαλίτσες της Λορίν.
Διαβάστε ακόμα: Γιώργος Κορδάκης- Ταξιδεύοντας στην Αμερική με τον τρόπο του Κέρουακ
Όταν πλέον τα πτώματα ανασύρθηκαν και αναγνωρίστηκαν, η επίσημη και ανεπίσημη σεναριολογία, αναμεμειγμένη ενίοτε και με ευφάνταστες θεωρίες συνωμοσίας ως προς τα αίτια του δυστυχήματος, πήρε διαστάσεις επιδημίας. Κανείς Αμερικανός, βέβαια, δεν μπορούσε να αποδώσει στον σχεδόν τέλειο Τζον το μοιραίο λάθος να υπερεκτιμήσει τις δυνατότητές του. Η πυκνή νέφωση και η απειρία του (εκτός των άλλων, δεν είχε πιστοποιήσει τις γνώσεις του στο χειρισμό του αεροσκάφους σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας) δεν του επέτρεψαν να προσγειώσει το Saratoga, ενώ δεν διαπιστώθηκε καμία μηχανική βλάβη. Ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ αδυνατούσε να δει τον ορίζοντα και να βοηθηθεί από τις ενδείξεις των οργάνων, με αποτέλεσμα να υποστεί απώλεια προσανατολισμού και τελικά να οδηγήσει το αεροσκάφος στη θάλασσα.
Ο θείος του, Τεντ Κένεντι, πατρική φιγούρα για τα παιδιά του Τζον και του Ρόμπερτ και θεωρούμενος ως «ο Νέστορας των Δημοκρατικών», επέλεξε για τον επικήδειο μια φράση που ηχούσε φρικιαστική για κάθε γόνο με το ίδιο επώνυμο: «Όπως και στον πατέρα του, του χαρίστηκαν τα πάντα, αλλά και μια σύντομη ζωή». Ο ίδιος ο Τζον προφανώς την είχε υπόψη του και –παρότι στην πραγματικότητα δεν πρόλαβε να γίνει πατέρας– ίσως να υπήρχε κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού του που να τον έκανε να αναβάλει τη διαιώνιση μιας δυναστείας με τόσο κακό κάρμα. Όπως η εικόνα του πατέρα του, όμως, έτσι και η δική του εξακολουθεί να συγκινεί και να εμπνέει. Άντρες όπως ο Μπαράκ Ομπάμα ή ο Τζορτζ Κλούνεϊ έπιασαν το νήμα της νέας αμερικανικής κουλτούρας από εκεί που το είχε αφήσει ο J.F.K. Jr 15 χρόνια νωρίτερα.
Διαβάστε ακόμα: Ελίζα Χριστοδουλίδη- «Πώς έκανα στον Κλούνεϊ την ερώτηση για τα μάρμαρα»




