Χουάντσο Ερνανγκόμεθ: Ο κυριότερος λόγος που είναι απαραίτητος στον ελληνικό αθλητισμό

Ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ θα είναι στα μέρη μας μέχρι το 2030 και, κατά τα φαινόμενα, θα γίνει ο επόμενος αρχηγός του Παναθηναϊκού.

Η φημολογία των τελευταίων εβδομάδων πως υπάρχει πιθανότητα ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ να αποχωρήσει από τον Παναθηναϊκό με δική του θέληση, βάσιμη ή αβάσιμη, επέσπευσε, ενδεχομένως, κάτι που ο Παναθηναϊκός ήθελε να το κάνει από καιρό. Να προχωρήσει σε επιβράβευση του Χουάντσο με καλύτερες οικονομικές απολαβές και ένα συμβόλαιο που να του λέει ξεκάθαρα ότι «φιλαράκο, δεν έχεις να πας πουθενά, εσύ είσαι ο επόμενος αρχηγός μας». Γιατί αυτό ακριβώς ήθελε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος πριν έρθει ο Ζέλικο, αυτό συμφωνήθηκε και με τον Ζέλικο, αυτό θέλουν οι φίλαθλοι για τη μετά Σλούκα εποχή.

Δε μπορώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που ένας ξένος παίκτης έγινε αρχηγός σε έναν από τους δύο αιώνιους. Στον Ολυμπιακό θα πρέπει να αναζητηθεί στην εποχή πριν τον Παπαλουκά, στον Παναθηναϊκό πριν τον Αλβέρτη. Πιθανότατα δεν υπήρξε ποτέ τέτοιος παίκτης. Είναι εξαιρετικά πιθανό, αν ο Σλούκας σταματήσει του χρόνου ή του παραχρόνου, ο Ισπανός να γίνει ο πρώτος που το καταφέρνει.

Γιατί όμως ο Παναθηναϊκός βλέπει σε αυτόν τον επόμενο αρχηγό του και όχι στον Ναν ή τον Λεσόρ, για παράδειγμα;

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Juancho Hernangomez Geuer (@juanchiviris41)

Κάτι που λίγοι έχουν παρατηρήσει για τον Χουάντσο

Από δω και πέρα θα ακολουθήσει μια προσωπική εκτίμηση και ερμηνεία. Διότι ο Χουάντσο είναι αυτό που είχαμε αναφέρει παλιότερα σε κείμενό μας εδώ, για τον πραγματικά δυνατό. Ο Λεσόρ, ο Ναν, γενικά οι μαύροι αθλητές που έχουν αμερικάνικη νοοτροπία, είναι πολύ αυτοαναφορικοί, τους αρέσει να μιλάνε για τα δικά τους επιτεύγματα, να λένε πως είναι οι καλύτεροι και να αισθάνονται διαρκώς την αδικία αν δεν τους αναγνωρίζεται αυτό.

Δείτε τον Ναν, τον Μπόλντουιν της Φενέρ, τον Μάικ Τζέιμς, τον Σέιν Λάρκιν πώς κάνουν όταν ανακοινώνονται οι καλύτερες πεντάδες της χρονιάς ή ο MVP.

Στο αντίθετο άκρο, δείτε τι έκανε ο Χουάντσο τη σεζόν 2024-2025, όταν ανακοινώθηκε πως ο καλύτερος αμυντικος της Ευρωλίγκας είναι ο Γουάιλερ-Μπαμπ και όχι ο ίδιος ή ο Τζέριαν Γκραντ. Ο Ισπανός επέλεξε να θεωρήσει αδικία ότι δεν αναδείχθηκε ο φίλος του, ο Γκραντ, παρά να μιλήσει για τον εαυτό του. Κι από το πρώτο διάστημα της συνύπαρξής τους στον Παναθηναϊκό, επέλεξε να γίνει «θείος» των παιδιών του Γκραντ, να λειτουργήσει ως ένα έξτρα πρότυπο γι’ αυτά.

Δεν είναι όμως τα μόνα παιδιά για τα οποία θέλει να είναι καλό πρότυπο. Τον ελεύθερό του χρόνο τον περνάει σε γήπεδα όπου βρίσκονται παιδιά, πηγαίνει σε δομές με παιδιά που αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα ή και σε δομές ενηλίκων που ατύχησαν στη ζωή. Και βοηθάει πάντα. Χωρίς να το φωνάζει.

Έχετε παρατηρήσει τι ανεβάζει στο Instagram, σε post ή σε stories; Ποτέ δε θα ανεβάσει κάτι που αφορά τον ίδιο, κάποια καλή του εμφάνιση σε ματς. Θα ανεβάσει μόνο για εμπορικές συνεργασίες, για να αναδείξει έναν οργανισμό που χρειάζεται στήριξη και με κάποιο τρόπαιο που κατέκτησε με τον Παναθηναϊκό. Δε δείχνει τη ζωή του, τι φοράει, πώς ζει, το lifestyle του. Ακόμα κι όταν έγινε viral για τη Ferrari του, δεν έγινε επειδή έκανε κάποια σχετική ανάρτηση, αλλά γιατί πήγε με το αμάξι στο ΟΑΚΑ. Και το ότι δεν το έχουν παρατηρήσει πολλοί αυτό, μια απόδειξη από μόνη της είναι.

Θέλετε άλλο παράδειγμα; Μετά την Ευρωλίγκα το 2024, πήγε στον Λεσόρ που έκλαιγε και του φώναζε «You make it», δηλαδή «εσύ τα κατάφερες». Ήθελε να εμψυχώσει τους συμπαίκτες του πριν πανηγυρίσει ο ίδιος. Αν αυτό δεν είναι δείγμα ηγέτη, τότε τι είναι;

Ο Χουάντσο θα μπορούσε να είναι τόσα άλλα πράγματα και να μην του πει κανείς τίποτα, γιατί θα κοιτούσε μόνο τη ζωή του. Δεν το έκανε.

Ένα υπόδειγμα leader by example

Ο ηγέτης δεν είναι αυτός που λέει «είμαι εδώ πάνω, ελάτε να με βρείτε». Ηγέτης είναι αυτός που λέει «κατεβαίνω για να ανέβουμε μαζί». Ηγείται με το παράδειγμα ο Χουάντσο. Σκεφτείτε, λοιπόν, σε αποδυτήρια γεμάτα από big egos, όπως του Ναν, του Γιαμπουσέλε, του Χέιζ-Ντέιβις, να υπάρχει ένας αρχηγός που τους κοιτάζει όλους και δε μπορεί κανείς να του προσάψει τίποτα για να μην υπακούσει.

Ο Χουάντσο είναι ένας άνθρωπος που δεν τείνει το δάχτυλο για να μοιράσει ευθύνες μιας αποτυχίας. Τείνει το δάχτυλο για να μοιράσει μόνο την επιτυχία. Και στα δύσκολα έρχεται να σε πάρει από το χέρι, να σου καθαρίσει το μυαλό και να σε επαναφέρει στο μονοπάτι.

Πιστεύουμε ότι όλα αυτά είναι δεδομένα; Ότι δηλαδή θα ήταν ο οποιοσδήποτε από εμάς τόσο ωραίος και σέξι όσο ο Χουάντσο, με τόσο μεγάλη οικονομική άνεση, και θα καθόμασταν να αφιερώνουμε τόσο πολύ χρόνο στους άλλους, να είμαστε ιδιοτελώς ανιδιοτελείς δηλαδή, και δε θα επιλέγαμε να είμαστε ιδιοτελώς ιδιοτελείς; Ή ότι δε θα μοστράραμε το lifestyle μας; Αναρτήσεις σε εστιατόρια, ακριβά ρούχα, αυτοκίνητα, γυναίκες κτλ;

Ο Χουάντσο θα μπορούσε να είναι τόσα άλλα πράγματα και να μην του πει κανείς τίποτα, γιατί θα κοιτούσε μόνο τη ζωή του. Δεν το έκανε. Επέλεξε κάτι μη αυτονόητο, να διαθέτει εαυτόν και σε άλλους εξίσου. Να κοιτάζει την ψυχολογία των γύρω του, να αγκαλιάζει. Μπορεί να νομίζουμε ότι το μπάσκετ είναι απλό, να βάζεις δηλαδή 20 πόντους κάθε βράδυ, αλλά αν το κάνεις εις βάρος των συμπαικτών σου, τι νόημα έχει; Αντιθέτως, το να περνάνε ματς που ο Χουάντσο έχει πάρει με το ζόρι 4-5 σουτ και τρέχει να καλύπτει αμυντικές αδυναμίες άλλων, είναι μάλλον ο κανόνας.

Είναι σπάνια ράτσα ο Χουάντσο. Δε συναντάται εύκολα σε αυτό το επίπεδο του μπάσκετ και του αθλητισμού γενικότερα. Ένας διακριτικός ηγέτης που βλέπει, κατανοεί, δε φαίνεται, δε φλεξάρει.

Αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να κοστολογηθεί. Και στον Παναθηναϊκό το κατάλαβαν από πέρσι όταν έγινε η πρώτη ανανέωση. Και σκεφτείτε ότι δεν έχω μπει καν στη διαδικασία να μιλήσω για το fair play του εντός γηπέδων που έχει αποδείξει κατ’ επανάληψη.

Το ακούτε κύριε Χουάντσο; Δεν πάτε πουθενά πουθενά πουθενά, εδώ θα μείνετε. Όχι μόνο για τον Παναθηναϊκό, μα για τον αθλητισμό, την κοινωνία ολάκερη.

TAGS :
μπάσκετ Παναθηναϊκός Χουάντσο Ερνανγκόμεθ

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook