Οι καλύτερες ταινίες της χρονιάς ως τώρα

Αν μας έλεγαν πριν 2 μήνες ότι ένα horror θα ήταν πολύ καλύτερο από την Οδύσσεια, δεν θα το πιστεύαμε.

Μου αρέσει να κάνω κάθε χρόνο αρχές Ιουλίου ένα τέτοιο άρθρο, για να κρατάω πρώτον έναν έλεγχο του τι είδα στο πρώτο μισό της κάθε χρονιάς, αλλά και για να βλέπω τι αλλάζει στο δεύτερο εξάμηνο σε σχέση με το πρώτο. Αν δηλαδή κάποιες από τις ταινίες που είχα ως καλύτερες στο πρώτο μισό, βρέθηκαν και στην ολοκληρωμένη ετήσια λίστα. Φέτος το άργησα επίτηδες, περιμένοντας την Οδύσσεια. Περιμένοντας και ελπίζοντας πως η Οδύσσεια θα μπει, αν όχι στην κορυφή, σίγουρα στην τριάδα. Αυτό που είδα όμως στη δημοσιογραφική προβολή τη Δευτέρα, δε μου επιτρέπει να τη βάλω ούτε καν στις καλύτερες 8.

Καθότι μέχρι τις 19:00 το βράδυ σήμερα είναι το εμπάργκο για review, θα περιμένετε ως τότε για να σας εξηγήσω το γιατί. Όσο περιμένετε, καθισμένοι στον θάλαμο αναμονής, μπορείτε να διαβάσετε κανέναν περιοδικό, δηλαδή να δείτε τη λίστα με τα best of του 2026 ως τώρα. Ταινίες που εξέπληξαν, άλλες πολύ, άλλες λίγο, άλλες πάρα πολύ, σίγουρα υπερέβησαν την Οδύσσεια του Νόλαν σε αποτύπωμα.

Οι ταινίες που ξεπερνούν την Οδύσσεια στις καλύτερες του 2026 ως τώρα

Τα Πικρά Χριστούγεννα του Αλμοδόβαρ ήταν πολύ «γλυκά» για όποιον τα είδε.

Πικρές Γιορτές

Προβλήθηκε στις Κάννες πριν από δύο μήνες και κυκλοφόρησε αρχές Ιουνίου στις αίθουσες. Έχω πάντοτε μια θετική προδιάθεση προς τον Αλμοδόβαρ που εδώ μου την επιβεβαίωσε. Δεν έχω να προσθέσω παραπάνω από το κείμενο του Ελισσαίου εδώ. Βαθμολογία 7.5/10.

Το Backrooms απασχόλησε για πολλούς λόγους, όλοι τους θετικοί.

Backrooms

Δεν ήμουν ποτέ φανατικός των horror ταινιών, από πέρσι όμως, με το Bring Her Back των αδερφών Φιλίππου και το Weapons, έχω αναπτύξει μια παθιασμένη ροπή προς το είδος. Και το Backrooms την ενίσχυσε. Τα υπόλοιπα εδώ. Βαθμολογία 8/10.

Το Omaha το βλέπεις με κατεβασμένα τείχη και, χωρίς να το περιμένεις, σε διεμβολίζει ψυχικά.

Omaha

Ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη της χρονιάς. Ο Κόουλ Γουέμπλι παραδίδει μια από εκείνες τις υπόκωφες δραματικές ιστορίες που κάνουν τελικά τον μεγαλύτερο θόρυβο μέσα μας, αλλά σταδιακά, υποσυνείδητα, ώσπου μια μέρα μετά από κάποιες εβδομάδες βλέπουμε τι έχει χτιστεί. Περισσότερα εδώ. Βαθμολογία 8/10.

Αξίζει καλύτερη κριτική το Disclosure Day του Σπίλμπεργκ.

Disclosure Day

Δεν ξέρω γιατί τόσοι πολλοί δεν υπολόγιζαν τον Στίβεν Σπίλμπεργκ και το Disclosure Day. Και δεν κατανοώ γιατί δεν εκτιμήθηκε ιδιαίτερα. Αν δω ανθρώπους που τη βαθμολόγησαν με 2.5 ή 3 αστεράκια να βάζουν παραπάνω στην Οδύσσεια, θα τους δαγκάσω. Το γιατί το έχω εξηγήσει εδώ. Δε δέχομαι βαθμολογία κάτω από 8/10.

The Invite

Κυκλοφόρησε πριν 2 εβδομάδες στις αίθουσες, μια ιδιαίτερη κομεντί, με τους Ολίβια Γουάιλντ, Σεθ Ρόγκεν, Πενέλοπε Κρουζ και Έντουαρντ Νόρτον, σε σκηνοθεσία της Γουάιλντ, την είδα την περασμένη Παρασκευή σε θερινό και δε σταματήσαμε να γελάμε όσοι ήμασταν στο κοινό. Όχι γιατί ήταν μια ξεκαρδιστική ιστορία, αλλά γιατί εκμεταλλευόταν στο έπακρο το χιούμορ που παράγει ο Σεθ Ρόγκεν όταν είναι σε άβολες καταστάσεις. Αυτό προσφέρει σε κάθε ταινία, τον εκνευρισμό, την ένταση από την αβολοσύνη. Εδώ μάλιστα αυτό ανακατεύεται με την αβολοσύνη της Γουάιλντ και τον ασυγκράτητο ερωτισμό της Πενέλοπε και του Νόρτον, οι οποίοι υποδύονται ένα νέο ζευγάρι που είναι γείτονες των Γουάιλντ και Ρόγκεν και, καθώς πάνε καλεσμένοι σπίτι τους, καταλήγουν να τους προτείνουν να διαπλεχθούν ερωτικά. Με αυστηρότητα η ταινία παίρνει 8/10. Με ουδετερότητα 8.5/10. Με υπερεπιείκεια πάει και στο 9/10.

Toy Story 5

Εδώ είμαι όσο πιο υποκειμενικός μπορεί να είναι κάποιος. Δεν πίστευα με τίποτα ότι το Toy Story μπορεί να βγάλει μια καλή ιστορία ξανά. Ένιωθα πως στο 4ο είχε ολοκληρωθεί και το 5ο ήταν μια ξεκάθαρη δήλωση «αρμέγματος» του franchise. Να που οι δημιουργοί που έκλεισαν το στόμα, γιατί το 5ο ήταν σχεδόν τόσο καλό όσο το 3ο, συγκινώντας αρκετά, ανοίγοντας νέους δρόμους στον Γούντι, τον Μπαζ και την Τζέσι. Μίνιμουμ 8.5/10 η βαθμολογία.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Obsession (@obsessionthemovie)

Obsession

Οι αριθμοί και η στατιστική, λένε πως είναι κάτι ενδιάμεσο της αλήθειας και του ψέμματος. Στην περίπτωση του Obsession, είναι μόνο η αλήθεια. Ένα horror με έσοδα 430 εκατομμύρια δολάρια, τα περισσότερα που έχει κάνει πρωτότυπη ταινία του είδους στον 21ο αιώνα, που μετέτρεψε σε σταρ την πρωταγωνίστρια Ίντε Ναβαρέτ, με μια υπόθεση με την οποία ταυτίζεται πολύς κόσμος, χωρίς όμως να παραλύει στα κλισέ, έγινε η 2η καλύτερη ταινία της χρονιάς. Το 9/10 το έχει για πλάκα.

Ράιαν, ως τώρα, έχεις πρώτη θέση στην καρδιά μας.

Project Hail Mary

Το έγραψα τον Μάρτιο εδώ, όταν κυκλοφόρησε στις αίθουσες, ως τώρα δεν έχει υπάρξει ταινία που να με κάνει να αναθεωρήσω. Ούτως ή άλλως τα sci-fi είναι τα αγαπημένα μου, δη αυτά που μας ταξιδεύουν στο διάστημα, δε θα ξεπεράσω ποτέ το σημάδι που άφησε μέσα μου το Interstellar, επομένως το Project Hail Mary ανταποκρίνεται σε κάθε προσδοκία, σε όλες τις απαιτήσεις, είναι μια ιστορία με όλα τα συναισθήματα. 9.5/10 η βαθμολογία μου.

TAGS :
2026 ταινίες

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook