Γιατί δεν έχει καμία σημασία τελικά ποιος θα είναι ο επόμενος Τζέιμς Μποντ

Ο Ντάνιελ Κρεγκ κράτησε το τελευταίο απομεινάρι του Τζέιμς Μποντ με το No Time To Die. Πλέον, ό,τι δούμε από δω και πέρα, δε θα είναι 007.

Με τα τελευταία δημοσιεύματα να φέρνουν στο φως κάθε φορά έναν διαφορετικό ηθοποιό για να αναλάβει τον ρόλο και το franchise, ήρθε η στιγμή να αναρωτηθούμε αν ο Τζέιμς Μποντ έχει λόγο ύπαρξης ή αν ήρθε η στιγμή να «κοιμηθεί». Αιώνια.

Δεν το γράφω με κακία, μεμψιμοιρία ή με ενόχληση που διακρίνει τους παλιούς ή τους μεσήλικες όταν αντιλαμβάνονται πως η εποχή τους τους ξεπέρασε, αλλά είναι μια πραγματικότητα πως ζούμε σε μια εποχή όπου η δέσμευση σε κάτι, η προσήλωση σε αξίες και στην ουσία που διαμορφώνει κάποιον ή κάτι, δεν υφίσταται. Είναι τέτοιος ο βομβαρδισμός πληροφορίας, τόσες πολλές οι επιλογές, ώστε είναι πολύ λογικό να χαθείς, να παρασυρθείς, να αγαπήσεις κάτι και την επόμενη μέρα να παραχωρήσεις τη θέση του σε κάτι άλλο. Και πίστευα πάντα πως ήμουν σε μια μεταιχμιακή γενιά, αυτή των 31+, που γλύτωσε στο τσακ από το να έχει ένα μυαλό αχταρμά από την υπερπληροφόρηση.

Όμως, όσο κι αν οι γεννηθέντες από το 1994 και πίσω ήμασταν και αναλογικοί και ψηφιακοί, τελικά το ψηφιακό επικράτησε και μας έφερε διάσπαση προσοχής και απομάκρυνση από τη δέσμευση. Αυτό το βλέπουμε και στις τέχνες, στο σινεμά δη, με τον Τζέιμς Μποντ να είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα θύματα αυτής της εποχής.

Προφανώς, δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα για ένα franchise να αντέχει τόσο πολύ για 60 και βάλε χρόνια. Ακόμα κι αν έχει πάρει στο παρελθόν σεβαστά διαστήματα αποχής, όπως μια εξαετία από το Licence to Kill ως το Golden Eye ή από το Spectre στο No Time To Die. Στο σήμερα, τέτοια διαστήματα είναι απαγορευτικά, κι ας βλέπουμε αρκετά να επιστρέφουν franchises μετά από αρκετά χρόνια απουσίας, όπως το Shrek, το Toy Story ή το Star Wars σε 2 χρόνια. Ή, πιο χαρακτηριστικά, το Avatar που είχε πρώτη ταινία το 2009 και η δεύτερη ήρθε το 2022.

Ζούμε στην εποχή της ταχύτατης κατανάλωσης και της ταχύτατης χώνεψης. Αυτό σημαίνει πως θέλουμε γρήγορα το επόμενο γιατί πολύ γρήγορα έχουμε ένα κενό μέσα μας, αφού τίποτα δε μας καλύπτει, γιατί για τίποτα δεν είμαστε έτοιμοι να διεισδύσουμε. Βλέπουμε για αν δούμε, τρώμε για να φάμε, ακούμε μουσική για να καλύψουμε το ηχητικό κενό. Δείτε πόσο γρήγορα βγάζουν νέα τραγούδια οι Έλληνες τραγουδιστές σήμερα και δεν αφήνεται χρόνος στα προηγούμενα να καταλαγιάσουν, να ενωθούν με το κοινό. Γι’ αυτό εξαφανίστηκαν τα άλμπουμ για πολλά χρόνια και είχαμε μόνο singles που μπορούσαν να υποστηρίξουν το fast food της τέχνης. Και τώρα, που ξαναγυρίζουν τα άλμπουμ, οι ίδιοι οι καλλιτέχνες πιέζονται από δισκογραφικές για κάτι καινούργιο. Τώρα που είμαστε πάνω στο κύμα. Αυτή είναι η φιλοσοφία.

Όσοι έζησαν τον Κόνερι και τον Μουρ σε εκείνες τις εποχές, σήμερα ή δε ζουν ή τους έχουν ξεχάσει. Μόνο οι πιρσμπροσνανικοί κρατάνε αναμμένη τη φλόγα του 007 και, λιγότερο, οι ντανιελκρεγκικοί.

Το TikTok «σκότωσε» την αγάπη για το αυθεντικό

Αυτή η φιλοσοφία υπάρχει παντού και υποστηρίχθηκε από τα social media, αν δε γεννήθηκε κιόλας από αυτά, με το TikTok να είναι ο «σκαπανέας» της μενταλιτέ αυτής. Όλα να περάσουν γρήγορα να πάμε στο επόμενο. Καθώς ζούμε το τώρα, βιώνουμε πνευματικά ήδη το μετά.

Πώς να αντέξει ο Τζέιμς Μποντ σε αυτή την εποχή; Για μένα πέθανε στο Spectre και οτιδήποτε έρχεται από δω και πέρα, δεν έχει καμία σημασία. Όσοι έζησαν την εποχή του Κόνερι δεν υπάρχουν πια, το ίδιο και του Ρότζερ Μουρ, έχουν μείνει όσοι είδαν τον Μπρόσναν και τον Ντάνιελ Κρεγκ. Κι αυτοί, κι εγώ ανάμεσά τους, δεν είμαστε η γενιά που θα πάρει το legacy του Τζέιμς Μποντ και θα το σύρει στο μέλλον. Γι’ αυτό και δεν έχει καμία σημασία ποιος θα είναι ο επόμενος, πόσο θα ταιριάζει στα χαρακτηριστικά, πόσο θα σέβεται τον αυθεντικό 007, αν θα είναι ο Κάλουμ Τέρνερ ή ο Τζέικομπ Ελόρντι.  Σκοτίστηκε το νέο κοινό γι’ αυτά. Τυπολατρία τα θεωρεί. Το κοινό το νοιάζει να δει έναν action ήρωα σαν τον Κιάνου Ριβς στο John Wick ή τον Τομ Κρουζ στο Mission Impossible. Κι αφού θα έχει την ταμπέλα του Τζέιμς Μποντ για το μάρκετινγκ, όλα καλά.

Μάλιστα, μπορώ από τώρα να ποντάρω ότι η Amazon θα αναπτύξει ένα πλάνο ώστε να βγάλει στην επόμενη 10ετία 4-5 ταινίες Τζέιμς Μποντ και να φθείρει το franchise όπως εφθάρη το Star Wars. Το βλέπουμε, άλλωστε, παντού στο χολιγουντιανό σινεμά. Δε σταματά ποτέ κανείς σε μία ή δύο ταινίες. Θέλει sequel, θέλει spin-offs, θέλει μόνιμα να ταϊστεί η μηχανή ενός αδηφάγου μηχανισμού που στρέφει το κοινό προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο κόσμος δεν ήταν πάντα αδηφάγος. Έγινε γιατί έτσι τον έμαθαν και έτσι έμαθε να μαθαίνει κι ο ίδιος στο δικό του επάγγελμα. Υπάρχουν σήμερα καλλιτέχνες που αφήνουν το χρόνο να ριζώσει κάθε τους ταινία, κάθε τους τραγούδι, κάθε τους βιβλίο και δεν πιέζουν εαυτούς για το επόμενο.

Η ουσία του 007  ίσως να πέθανε όταν πέθαναν ο Κόνερι και ο Ρότζερ Μουρ.

Ο Τζέιμς Μποντ «κηδεύτηκε» το 2021

Όχι, δε μου αρέσει που φέρνω εγώ τα κακά νέα, μα δε θα υπάρξει ποτέ ξανά Τζέιμς Μποντ. Θα υπάρξει κάτι με τα ρούχα του και το όνομά του, αλλά η ουσία του χαρακτήρα έχει τελειώσει προ πολλού και στην εποχή του TikTok και της υπερβολής, στην εποχή της αέναης κατανάλωσης, τέτοιοι χαρακτήρες δε μπορούν να αντέξουν. Θα αλλοιωθούν. Θα συνεχίσουν να υπάρχουν, ναι, αλλά χωρίς σταθερό έδαφος, θα είναι μόνιμα σε μια κινούμενη άμμο.

Κι αυτό, όπως έκανα σαφές, δεν αφορά μόνο τον Τζέιμς Μποντ, μα οτιδήποτε κάποτε μας έκανε να επενδύσουμε σε αυτό και να είμαστε σχεδόν «μονογαμικοί» απέναντι του. Σήμερα, έχω συνδρομή σε 4 πλατφόρμες περιεχομένου, στο Spotify, παραγγέλνω κάθε μέρα φαγητό απ’ έξω αφού πρώτα έχω ανοίξει 10 tabs για να εξερευνήσω τι άλλο υπάρχει εκεί έξω να δοκιμάσω και κάνω μια ώρα να βρω τι ταινία θα δω στο σπίτι, μέχρι που τελικά καταλήγω στο παρελθόν, στα Φιλαράκια, στο Big Bang Theory, σε σειρές που μου θυμίζουν μια εποχή στην οποία συνδεόμουν με κάτι, έβλεπα τον εαυτό μου μέσα σε αυτό.

Αν, λοιπόν, εγώ, στα 34 μου, έχω πέσει τέτοιο θύμα, φανταστείτε τι θα συμβαίνει με τους 25άρηδες που είναι σήμερα ο πυρήνας του αγοραστικού κοινού, αυτοί που ενδιαφέρουν περισσότερο από κάθε άλλη ηλικία τα brands.

Αγαπητέ Τζέιμς Μποντ, ο χρόνος σου τελείωσε. Κι αυτό είναι, τελικά το φυσιολογικό. Να ακολουθεί η τέχνη τους νόμους της ζωής. Όλα έχουν την αρχή και το τέλος, την άνοδο και την πτώση. Δεν επανέρχονται, αλλά γεννιέται ένα εξελιγμένο μοντέλο για μια νέα εποχή. Όσοι αγαπήσατε τον Κόνερι και τον Μουρ, μην περιμένετε να σας δώσει άλλο αυτή η πηγή. Στέρεψε. Συγγνώμη Κίμωνα που σου τα λέω έτσι ωμά.

Και, τελικά, το No Time to Die ήταν προφητικό εκ του αντιθέτου: ήταν όλος ο χρόνος για να «πεθάνει» και να «κηδευτεί» ο 007…

Διαβάστε ακόμη: Ο Τζέιμς Μποντ θαμμένος στο Ά Νεκροταφείο Αθηνών

TAGS :
James Bond Ντάνιελ Κρεγκ

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook