Μάριο Μπανούσι: Ο «σιωπηλός» Ελληνο-Αλβανός που κέρδισε Αργυρό Λέοντα στη Biennale

Ο Μάριο Μπανούσι «κέρδισε» την κριτική επιτροπή της θεατρικής Biennale και τον Ιούνιο θα βραβευτεί για την παράσταση MAMI.

Στα έργα του, τα λόγια περιττεύουν. Η σιωπή τα λέει όλα. Λέει και περισσότερα από όλα, διότι επιτρέπει στον κάθε θεατή να υποθέσει. Ο 28χρονος Μάριο Μπανούσι δεν είναι ένα ανερχόμενο ταλέντο. Είναι ένας ικανότατος σκηνοθέτης, δραματουργός, καλλιτέχνης, που πήρε όλα του τα βιώματα μα και τα βιώματα των μεταναστών από την Αλβανία γονιών του, και τα έκανε περφόρμανς στις παραστάσεις του. Κι αυτή η παραστατική του γέννα, είναι που ώθησε τη Biennale της Βενετίας να τον βραβεύσει με τον Αργυρό Λέοντα για το έργο MAMI.

Δημιουργός μιας ολότελα δικής του σκηνικής γλώσσας, ο 26χρονος αλβανικής καταγωγής Μάριο Μπανούσι περιόδευσε ανά τον κόσμο με τα πρώτα έργα του, “Goodbye, Lindita” (2023) και “Taverna Miresia – Mario, Bella, Anastasia” (2023), και χαιρετίζεται διεθνώς ως το παιδί-θαύμα του ελληνικού θεάτρου. Κι ενώ το θέμα στις προηγούμενες παραστάσεις του ήταν το πένθος, στο “ΜΑΜΙ” είναι η πηγή της ζωής. Γιατί στην προσωπική μυθολογία του Μπανούσι, οι σχεδόν ομόηχες λέξεις «μάμι» και «μαμ» γίνονται ταυτόσημες. Μάμι, όπως μητέρα. Μαμ, όπως φαΐ. Κάποιος βγάζει την καρδιά του και την προσφέρει στον άλλο σαν ένα καρβέλι αχνιστό ψωμί.

Όπως ανακοινώθηκε, στο θεατρικό φεστιβάλ της Βενετίας που θα διεξαχθεί τον ερχόμενο Ιούνιο, ο Μάριο Μπανούσι θα βραβευτεί από τον καλλιτεχνικό διευθυντή, τον Γούιλεμ Νταφόε, που ανέφερε τα εξής:

Στα 28 του, ο Μάριο Μπανούσι έγινε ο νεότερος βραβευθείς του Αργυρού Λέοντα.

«Με την σχεδόν αυτοβιογραφική του αφήγηση, η οποία εκτείνεται στις εμπειρίες του πένθους, του θρήνου, της απουσίας και των οικογενειακών παραδόσεων, αποκαλύπτεται μέσα από την ποιητική, ελλειπτική του γλώσσα, φτιαγμένη περισσότερο από σιωπές παρά από λέξεις, ωστόσο βαθιά υποβλητική και οδυνηρά επικοινωνιακή.

Η μνήμη, οι ήχοι της καθημερινότητας και τα μικρά πράγματα της ζωής αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους γύρω από τους οποίους τελούνται οικείες αλλά ταυτόχρονα κοινές, παγκόσμιες τελετουργίες. Αναμνήσεις, όνειρα, συνύπαρξη και απώλεια ξεδιπλώνονται μέσα από ακολουθίες φαινομενικά απλών πράξεων που – στην πραγματικότητα – ανάμεσα στον ριζοσπαστικό ρεαλισμό και τις προοπτικές πτήσεις προς αφηρημένες διαστάσεις, ανοίγουν σε συμβολικά ταξίδια στα αρχέτυπα του ανθρώπινου.

Το θέατρο του Μπανούσι, άμεσα οικείο και βαθιά ριζωμένο στη βαλκανική κουλτούρα, γνωρίζει επίσης πώς να είναι ευφυώς πολιτικό, ένα αιχμηρό πλήγμα στις αντιφάσεις της εποχής μας».

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Mario Banushi (@mariobanushi_)

Ποιος είναι ο Μάριο Μπανούσι

Ο Μάριο Μπανούσι είναι σκηνοθέτης και performer. Γεννήθηκε το 1998 και μέχρι την ηλικία των έξι μεγάλωσε στην Αλβανία, ύστερα εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα και σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Αποφοίτησε το 2020 και έφτιαξε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους με τίτλο PRANVERA η οποία συμμετείχε το φθινόπωρο του 2021 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου TIFF. Το 2017 βρέθηκε δίπλα στον Ευριπίδη Λασκαρίδη ως βοηθός του στην performance THIRIO που έλαβε μέρος στην Μπιενάλε της Αθήνας.

Από το 2020 που αποφοίτησε είναι ενεργός στον χώρο των παραστατικών τεχνών και η τελευταία του συνεργασία ήταν με τους Nova Melancholia στο έργο Marcel Duchamp (2022) και με την Αμάλια Μπένετ στα Φώτα της πόλης (2022-2023). Η πρώτη του σκηνοθετική δουλειά ήταν η performance RAGADA, ένα μέρος της οποίας παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ ROOMS2022 σε διοργάνωση του Γεράσιμου Καππάτου, και ύστερα παίχτηκε στο Θέατρο στη Σάλα.

Η παράσταση Mami χειροκροτήθηκε στο Φεστιβάλ της Αβινιόν στη Γαλλία το καλοκαίρι και είναι στα highlights του νεοϋορκέζικου Under The Radar.

Την άνοιξη του 2023 ανέβηκε η παράστασή του Goodbye, Lindita στην Πειραματική Σκηνή Νέων Δημιουργών του Εθνικού Θεάτρου και το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς παρουσιάστηκε η τρίτη του σκηνοθετική δουλειά με τίτλο Taverna Miresia – Mario, Bella, Anastasia στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Ακολούθησε το έργο που του έφερε και το βραβείο, το MAMI, παράσταση που παρουσιάστηκε στη Στέγη και κάνει περιοδεία, για να φτάσει να χειροκροτηθεί θερμά στο Φεστιβάλ της Αβινιόν το περασμένο καλοκαίρι, όπου δέχτηκε το χειροκρότημα της Ιζαμπέλ Ιπέρ, και αυτό το μήνα να είναι η παράστασή του στο Under the Radar, το μεγαλύτερο θεατρικό φεστιβάλ της Νέας Υόρκης.

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ, Μαρκ Ράσελ, που έμαθε για τον Μπανούσι πριν 18 μήνες από «τα τσιράκια μου στην Ευρώπη», έκανε λόγο για «μια μοναδική φωνή στον θατρικό κόσμο, με το κοινό να έχει την ευκαιρία να τον γνωρίσει τόσο νωρίς στην καριέρα του».

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Mario Banushi (@mariobanushi_)

Ο executive director του φεστιβάλ, μίλησε ακόμα πιο ενθουσιωδώς, λέγοντας στους New York Times ότι «εντυπωσιάστηκα γιατί κανείς στις ΗΠΑ δεν κάνει θέατρο με αυτόν τον τρόπο, καθόλου κείμενο, μόνο εικόνες, μυστηριακό. Η πλειοψηφία της δραματουργίας στις ΗΠΑ είναι βασισμένη στο κείμενο. Ο τρόπος του Μάριο να ξετυλίγει την αφήγηση, να παραπλανά το μάτι και εν τέλει, απότομα, να αποκαλύπτει κάτι νέο, είναι ένας υπέροχος τρόπος για να έρθουμε σε επαφή με μια νέα δουλειά».

«Ήταν περισσότερο ένα ένστικτο παρά απόφαση στο ξεκίνημα. Και άρχισα να κατανοώ ότι ο μόνος τρόπος να δουλέψω, είναι με αυτό το ένστικτο, να μιλάω στον εαυτό μου. Κανείς στην οικογένειά μου δεν έχει σχέση με τις τέχνες. Δεν πήγαμε ποτέ σε θέατρο ή στο σινεμά. Αλλά ήμουν ένα παιδί που λάτρευε να ζωγραφίζει και να δημιουργεί πράγματα με τα χέρια και ακόμα είμαι αυτό το παιδί που παίρνει τα υλικά και παίζει μαζί τους. Οι λέξεις μπορούν να περιορίσουν τα πράγματα. Για μένα, αυτός ο τρόπος δουλειάς επιτρέπει περισσότερες ευκαιρίες, φαντασία, εικόνες, τρόπους να εκφράσουμε συναισθήματα, περισσότερες ιστορίες», λέει ο ίδιος ο Μάριο Μπανούσι στους New York Times.

TAGS :
Βενετία βραβείο παράσταση σκηνοθέτης

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook