
Η Μεγάλη Χίμαιρα είναι αρκετά νωχελική και μονότονη στα πρώτα δύο επεισόδια.
Η ιστορία του Καραγάτση στο βιβλίο «Η Μεγάλη Χίμαιρα» δεν είναι τέτοια που να μπορεί εύκολα να μεταφερθεί στην τηλεοπτική μυθοπλασία και να διαμορφωθεί μια πλοκή με ουσία. Όταν παίρνεις, λοιπόν, αυτή την ιστορία και τολμάς, θαρραλέα, να φτιάξεις μια τηλεοπτική αφήγηση 6 επεισοδίων, παίρνεις και ένα ρίσκο. Ένα ρίσκο που οι πιθανότητες το στέλνουν περισσότερο προς την αστοχία παρά την ευστοχία. Τα 2 επεισόδια που έγιναν διαθέσιμα στο Ertflix, έδειξαν πως όσο μεγάλη κι αν είναι μια παραγωγή, όσο κι αν επενδύσεις στην κινηματογράφιση, αν η ίδια η πλοκή δεν έχει κάτι να δώσει στον θεατή, είναι όλα απλά ωραία περιτυλίγματα.
Δε θυμάμαι να μου έχει ξανασυμβεί να δω μια σειρά και να έχω την αίσθηση στις πρώτες σκηνές ότι θα δω κάτι πραγματικά σπουδαίο και μετά από 15-20 λεπτά στο πρώτο επεισόδιο, να υφίσταται αυτή η αίσθηση μια διαρκή κατρακύλα.
Είμαι της άποψης πως την καλή σειρά την καταλαβαίνεις από τις πρώτες σκηνές. Ή έτσι θα έπρεπε, δεδομένου ότι είναι τόσες πολλές οι επιλογές σήμερα ώστε κάτι ή σε πείθει εξ αρχής να επενδύσεις χρόνο σε αυτό, ή σε απωθεί. Μου όντως έχει τύχει πολλές φορές να με απομακρύνει μια σειρά στο πρώτο της επεισόδιο, ακόμα και στο δεύτερο, και από κάποια εσωτερική διαστροφή να συνεχίσω να τη βλέπω, για να ανταμειφθώ με τη συνέχεια της. Το ανάποδο όμως δεν μου έχει τύχει ποτέ: Να δω μια σειρά που να μου αρέσουν τόσο πολύ τα πρώτα επεισόδια και μετά να με ξενερώσει.

Ενώ βλέπουμε μια πολύ γοητευτική ατμόσφαιρα εποχής, ενώ στα γύρω γύρω έχουμε μια σειρά ανάλογη με τον Γατόπαρδο που είδαμε στο Netflix, η πλοκή χάσκει.
Με τη Μεγάλη Χίμαιρα συνέβη αυτό το σπάνιο να αναθεωρήσω τη διάθεσή μου όχι από το ένα επεισόδιο στο αλλο, αλλά μέσα στο ίδιο επεισόδιο.
Παρά το ότι σε αισθητική κλίμακα, στην εικόνα, στα χρώματα, στη μουσική επένδυση και στη σκηνοθεσία, η σειρά είναι σε πολύ καλό επίπεδο, το πιο σημαντικό στοιχείο θα είναι πάντα η ιστορία, η πλοκή. Κι εκεί η Μεγάλη Χίμαιρα δεν έχει κάτι να δώσει, πάντα με βάση όσα είδα στα δύο πρώτα επεισόδια.

Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Δημήτρης Κίτσος, Φωτεινή Πελούζο και Ανδρέας Κωνσταντίνου πρωταγωνιστούν στη σειρά της ΕΡΤ.
Η Μεγάλη Χίμαιρα είναι ένα ωραίο περιτύλιγμα με κενό μέσα της
Μια γυναίκα αναπολεί τις ερωτικές της ιστορίες, τη βλέπουμε στο τώρα καθώς ερωτεύεται και παντρεύεται με τον καπετάνιο και επενδύει στο πλοίο του και λίγο μετά γίνεται μια αναδρομή, για να δούμε το γιατί έφτασε ως εδώ αυτή η γυναίκα. Με μια μάνα που στο σπίτι έκανε πάρτι οργιακού χαρακτήρα, που επειδή έλειπε ο πατέρας, έφερνε συχνά άλλους άντρες και λειτουργούσε ως ιερόδουλη, η κόρη θέλησε να αντιδράσει και οδηγήθηκε κι αυτή στην παράδοση στις σαρκικές απολαύσεις.
Έτσι, μετά το πρώτο επεισόδιο όπου βλέπουμε το παρόν, στο δεύτερο έχουμε τις διάφορες περιπέτειές της με άντρες, ακόμα και ως ιερόδουλη η ίδια σε κάποια περίπτωση, με την πρωταγωνίστρια να αφηγείται το γιατί δε μπορούσε να ικανοποιηθεί και παρατούσε όσους τολμούσαν να της ζητήσουν δέσμευση. Ήταν κάτι το άπιαστο, μέχρι που βρήκε τον καπετάνιο.

Γιάννης και Μαρίνα, οι δύο ήρωες της ιστορίας, παντρεύονται και κάνουν ένα ταξίδι στη Μεσόγειο με το πλοίο τους, τη Μεγάλη Χίμαιρα, με τελικό προορισμό τη Σύρο.
Οι ηθοποιοί κάνουν μια πάρα πολύ καλή δουλειά ερμηνευτικά, με το υλικό που τους έχει δοθεί, απλά αυτό το υλικό δε μοιάζει αρκετό για να στήσει μια αξιόλογη ιστορία. Όσο σαγηνευτική κι αν είναι η πρωταγωνίστρια Φωτεινή Πελούζο, όσο εξαίρετος κι αν είναι ο Ανδρέας Κωνσταντίνου, δεν είδα κάτι που να με κράτησε ενεργητικά ως θεατή στην οθόνη. Κάποια στιγμή είχα αφήσει το επεισόδιο απλά να εξελίσσεται γιατί κατανοούσα πως δε θα συμβεί κάποιο περιστατικό που θα δώσει νέα πορεία στην ιστορία. Ίσως, βέβαια, να χρειαζόταν να κάνει μια άλλη φωνή την αφήγηση, μιας και η Πελούζο δυσκολευόταν σε κάποιες λέξεις κι επίσης τα λόγια της σε αρκετά σημεία ή δεν έβγαζαν νόημα ή ήταν υπερβολικά πομπώδη.
Η Μεγάλη Χίμαιρα μοιάζει να έχει αστοχήσει και δη αρκετά. Καλά τα εξωτερικά γυρίσματα, καλή η ατμόσφαιρα εποχής, σούπερ η κινηματογραφικότητα, αλλά αν δίνουμε τόση προσοχή στο γύρω γύρω και αγνοούμε τον πυρήνα, τι νόημα έχει; Ελπίζω ότι στα επόμενα επεισόδια, όπου θα δούμε και την τριβή της Μαρίνας, της ηρωίδας, με την πεθερά της, θα αποκτήσει μια βαθύτερη υπόσταση.
Προφανώς, λόγω της προώθησης και της υπερπροβολής, και επειδή ο κόσμος ψαρώνει με κάτι τέτοια, η σειρά της ΕΡΤ θα κάνει θραύση, ιδίως στο Ertflix, όπου είχε ήδη 600.000 προβολές και μπράβο της. Αλλά αμφιβάλλω αν θα αφήσει κάποιο καλλιτεχνικό αποτύπωμα και θα συζητιέται για καιρό, όπως, τηρουμένων των αναλογιών, οι κινηματογραφικές “Νύφες” του Βούλγαρη.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.




