Οι νεότεροι ποιητές μας για τη θάλασσα

Έτσι μιλούν για τη θάλασσα οι νεότεροι ποιητές μας. Αυτά είναι δέκα από τα ωραιότερα –και πιο αντιπροσωπευτικά– ποιήματα του είδους.

 

«κύματα κύματα αισθήσεις χρόνων παλαιών και μη χαμένων». (Φωτογραφία: Αντιγόνη Δαβάκη).

Δανάη Σιώζιου, «Παλίρροια»

Το παλιό παραθαλάσσιο σπίτι
συντηρημένο απ’το αλάτι στέκει ακόμη
στα θεμέλιά του η παλίρροια φεύγει επιστρέφει
κύματα κύματα αισθήσεις χρόνων παλαιών και μη χαμένων.
Στο φως αυτής της λάμπας η μαμά κεντούσε,
τα δάκρυά της σκάγανε στο πάτωμα,
κάτω απ’τα ξύλινα σανίδια θάλασσες φουσκώνανε.
Συχνά ξεβράζονταν κοχύλια, κούτσουρα και πετραδάκια̇,
καμιά φορά κάτω απ’τα έπιπλα και τα κρεβάτια
ανακαλύπταμε σωρούς από φύκια,
τα μαγείρευε ο πατέρας κάθε Κυριακή,
έτρωγε όλη η οικογένεια μαζεμένη.
Δες, αυτή τη σκάλα ανεβοκατέβαινε ο παππούς,
ώσπου πέθανε, και κανείς δεν τόλμησε να τη μετακινήσει.
Ύστερα, η γιαγιά μας μελαγχόλησε βαθιά,
περνούσε τις περισσότερες μέρες στο κρεβάτι.
Μονάχα κάθε Σάββατο σηκωνότανε,
έβγαζε το αρχαίο νυφικό απ’ την ντουλάπα,
το φόραγε και στεκόταν πλάι στην πόρτα περιμένοντας.
Καλύτερα λοιπόν αυτό το χώμα παρά τότε
που είχαμε τη θάλασσα στο πλευρό μας.

Καλύτερα λοιπόν αυτός ο άνεμος, ο δυτικός, καλύτερα.

 

(Από τη συλλογή «Χρήσιμα Παιδικά Παιχνίδια», εκδ. Αντίποδες, 2016).

 

* Οι ποιητές ανθολογούνται κατά αλφαβητική σειρά.     

 

Διαβάστε ακόμα: Οι ποιητές για το νησί τους.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top