Οι νεότεροι ποιητές μας για τη θάλασσα

Έτσι μιλούν για τη θάλασσα οι νεότεροι ποιητές μας. Αυτά είναι δέκα από τα ωραιότερα –και πιο αντιπροσωπευτικά– ποιήματα του είδους.

 

«Ας ήταν το νερό σκέτο γαλάζιο/ σκέτο υγρό, να ξεδιψούν οι επιθυμίες».

Λένα Καλλέργη, «Το αλάτι»

Όλοι έρχονται στη θάλασσα
με στέρεες προθέσεις.

Κουρασμένοι, ζητούν υγρασία
να γεμίσουν δροσιά τους στεγνούς θύλακές τους
και βουτούν
αγνοώντας την ώσμωση.

Οι φλεγόμενοι ορμούν για να σβήσουν τα πάθη.
Θολωμένοι όπως είναι, με ανοιχτές τις πληγές τους
απορούν
γιατί ουρλιάζουν και καίγονται.

Κάποιοι τραβούν διαρκώς κουπί
και τραγουδούν θαλασσινά τραγούδια.
Πριν δαμάσουν την πρώτη τους θύελλα
τα χέρια τους γίνονται ξύλα.

Άλλοι θέλουν να ξεφύγουν
να σβήσουν στη βαθιά σιωπή τον πόνο,
σαν τελευταία ανάσα στον πυθμένα,
μα δεν λογαριάζουν την άνωση.

Ας ήταν το νερό σκέτο γαλάζιο
σκέτο υγρό, να ξεδιψούν οι επιθυμίες.
Δεν κάνουν τα ψάρια τη θάλασσα
ούτε οι λέξεις τη γλώσσα.

 

(Από τη συλλογή «Περισσεύει ένα πλοίο», εκδ. Γαβριηλίδης, 2016)

 

Στην επόμενη σελίδα: «Η θάλασσα γεννιέται από τ’ ασήμια της».

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close