Οι νεότεροι ποιητές μας για τη θάλασσα

Έτσι μιλούν για τη θάλασσα οι νεότεροι ποιητές μας. Αυτά είναι δέκα από τα ωραιότερα –και πιο αντιπροσωπευτικά– ποιήματα του είδους.

 

«Η θάλασσα γεννιέται από τ’ ασήμια της/ Πετούμενη, όταν γελάει μ’ αρέσει να τη χαζεύω».

Χάρις Κοντού, «Διαύγεια»

Η θάλασσα γεννιέται από τ’ ασήμια της
Πετούμενη, όταν γελάει μ’ αρέσει να τη χαζεύω
(προτιμώ αλλιώς να την κοιτάζω σκυφτή)
Να την βλέπω να φυσάει με όλο της το κύμα τη χρυσόσκονη
απ’ τα μαλλιά της νύχτας
Να κοιτάζει με πανιά φουσκωμένα και μάτια ανοιχτά το βυθό
Να κρατάει την ανάσα και το χρώμα της ως το πρωί
Και η γη να ζηλεύει σκαλίζοντας το στεναγμό στις πέτρες
Αποσβολωμένη, χωρίς φωνή ερωτική
να βλέπει την οικουμένη όλη
να φοράει μουσκεμένο φουστάνι

 

(Από τη συλλογή «Οι κερασιές το χειμώνα είναι μια κόκκινη επανάσταση», εκδ. Γαβριηλίδης, 2012)

 

Στην επόμενη σελίδα: «σαν πετράδια απ’ το περιδέραιο της θάλασσας».

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close