Οι ποιητές για την Πρωτοχρονιά

Έτσι έχει αποτυπωθεί η Πρωτοχρονιά στις σελίδες της νεοελληνικής ποίησης, σε δέκα από τα ωραιότερα –και πιο αντιπροσωπευτικά– δείγματα του είδους.

 
4-new_year_poems

«ήθελε συμπεραίνω να μιλήσει για το χρόνο / να καταγγείλει το Παρόν που είναι πάντοτε παρωχημένο / (ανύπαρκτο σωστότερα να πω) / σαν Εκκλησιαστής κήρυττε το εφήμερο / (που οι νεότεροι και οι πανηγυριστές το αγνοούν)». (Tomas Kinkade, «A Victorian Christmas Carol»)

Κώστας Μαυρουδής, «ΧΕΙΜΩΝΑΣ ή Παραμονή Πρωτοχρονιάς»

Ώστε σ’ εσάς οφείλει το όνομά της
η μικρή παρισινή οδός που με φιλοξενούσε
(έβδομο διαμέρισμα     τέταρτος όροφος     νούμερο 3)
βρίσκω τις λεπτομέρειες του βίου σας
σε ένα τεράστιο Larousse
και βέβαια κατώτερη των περιστάσεων
η συγκυρία και οι πηγές
θέλω να πω μια ανακάλυψη γραφείου εκεί που έπαλλε ζωή
γέφυρες συζητήσεις παγωμένα βράδια
(εικόνες-ζώα που εξημέρωνα γοητευμένος)
ο Jean Baptiste de Gribeauval λοιπόν
μηχανικός του γαλλικού στρατού
γεννημένος το 1715 στην Αμιέν
(κατασκευάσατε ένα νέο τύπο κανονιού
που άλλαξε άρδην την ισχύ του Πυροβολικού)
να διευκρινίσω ελάχιστος ο δρόμος σας (οκτώ αριθμοί)
κάθετος στη μεγάλη οδό ντι Μπακ
μπροστά μας η είσοδος του μετρό
ο θάλαμος
το κέρμα που κουδούνιζε πέφτοντας
απ’ τη συσκευή
διαγωνίως το Café Escorial
κατά κανόνα βάδιζα προς το ποτάμι, αριστερά ο Άγιος
Βλαδίμηρος των Ουκρανών, στον κήπο του η βρύση, το
άδειο παγκάκι από μπετόν (μνημείο του μοντερνισμού
στην Άγνωστη Γκουβερνάντα ας πούμε), εν πάση
περιπτώσει στο δρόμο με το όνομά σας ξημέρωνε Πρωτοχρονιά,
τρεις το πρωί (με σηκωμένο το γιακά) επιστροφή στο σπίτι,
το ηλικιωμένο ζεύγος λίγο πριν φτάσουμε στην είσοδο,
ο σύζυγος (μακρύ κασκόλ αμφίθυμο να πέσει) με άδειο
ποτήρι της σαμπάνιας (όπως για το γουέστερν θα κρατούσε
το περίστροφο) ενώ εκείνη κούμπωνε το παλτό του
προστατευτική.
Δεν ήταν λάθος που προέβλεψα ανακοίνωση:
1977 !     μου φώναξε με το ποτήρι του ψηλά
Χωρίς αμφιβολία     απάντησα
Αυτός ο χρόνος κάποτε ήταν μέλλον     είπε
σαν να με πληροφορούσε για ένα θρίαμβο χαμένο
μια ήττα που έπρεπε οπωσδήποτε
να ξέρω και να με αφορά
βρισκόμουν πια στη φωτισμένη είσοδο
(στην πόρτα με τον τετραψήφιο κωδικό)
ήθελε συμπεραίνω να μιλήσει για το χρόνο
να καταγγείλει το Παρόν που είναι πάντοτε παρωχημένο
(ανύπαρκτο σωστότερα να πω)
σαν Εκκλησιαστής κήρυττε το εφήμερο
(που οι νεότεροι και οι πανηγυριστές το αγνοούν)
αυτό μας έλεγε χαιρέκακα
γωνία ντι Μπακ και Γκριμποβάλ
ο μελαγχολικός
τριάντα χρόνια παρελθόν
όπως σας είπα

(Από τη συλλογή «Τέσσερις εποχές», εκδ. Κέδρος, 2010)

Στην επόμενη σελίδα: «Πρωτοχρονιά των ξένων».

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close