
«εξαίσια καλοκαιρινά σινεμά/ που απεικονίσατε/ τα πρώτα μας όνειρα/ τα πρώτα χάδια στο σκοτάδι/ με ιδρωμένα δάχτυλα,/ τα πρώτα δειλά φιλιά». (Στη φωτογραφία ο κινηματογράφος Ciné Paris).
Νίκος Λάζαρης, Άτιτλο
Χλόη, Μπομπονιέρα,
Τιτάνια, Ρέξ, Ακροπόλ,
εξαίσια καλοκαιρινά σινεμά
που απεικονίσατε
τα πρώτα μας όνειρα,
τα πρώτα χάδια στο σκοτάδι
με ιδρωμένα δάχτυλα,
τα πρώτα δειλά φιλιά,
παίξτε τώρα για το χατίρι μας
τις ταινίες σας ξανά
από την αρχή,
να δροσίσει
η παραδείσια αύρα
τα ξαναμμένα μας πρόσωπα
και η λάμψη της σελήνης
να φωτίσει τα νιάτα μας
άλκιμα, ακαταμάχητα, ανέσπερα,
κάτω από τις πανύψηλες λεύκες,
μέσα στα τριαντάφυλλα,
τα νυχτολούλουδα
και τα γιασεμιά.
(Από τη συλλογή «Σκοτεινός Καθρέφτης», εκδ. Κουκκίδα, 2022)
Στην επόμενη σελίδα: «στο απρόοπτο καλοκαιρινό σινεμά».




