Οι ποιητές μας για το κρασί

«η μοναξιά που ονειρεύτηκα στα νιάτα μου/ θ’ ανοίξει το μπουκάλι το κρασί». (Travis Rueckert, «Side view of White Wine Bottle and Glass»).

Λαϊνά Μαρία, «Μια φθινοπωρινή ημέρα»

Απλώς μια φθινοπωρινή ημέρα
δίχως βροχή
και δίχως άνεμο·
ο κήπος μου φέτος δεν θα έχει λουλούδια
ούτε στην άκρη του λιμνούλα με χρυσόψαρα
άθελά μου θυμάμαι
ανώφελα χρόνια
ακόμη μία φορά
η τύχη μού χαμογελάει·
η μοναξιά που ονειρεύτηκα στα νιάτα μου
θ’ ανοίξει το μπουκάλι το κρασί
και θα μ’ ανάψει το τσιγάρο.

(Από τη συλλογή «Ό,τι έγινε» – άνθρωποι και φαντάσματα. Εκδ. Πατάκη, 2020.)

Στην επόμενη σελίδα: «Ο πατέρας δεν πίνει στους ουρανούς».

1 2 3 4 5

TAGS :
ποιήματα

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook