
Σήμερα, που η εικόνα των οργάνων του σώματος είναι πάνω και από καθαρή και συγκεκριμένη, ένας καλλιτέχνης καλείται να μετατρέψει αυτόν ακριβώς τον ρεαλισμό σε ποίηση.
Τα εσωτερικά όργανα του σώματός μας, πέραν της λειτουργίας τους, αναγκαία και ζωτική για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε, μπορούν να αποτελέσουν ακόμη και έμπνευση για έναν καλλιτέχνη. Το έχει κάνει ο Ντα Βίντσι, άλλωστε. Επομένως, δεν θα πρέπει να μας είναι αποκρουστικό το θέαμα. Αυτό επιτυγχάνει και ο καλλιτέχνης Costas Picadas με την έκθεση «Phytobiosomes» που παρουσιάζει από τη Δευτέρα 19 Μαΐου 2025 στο Νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν.
Σκοπός των δημιουργιών του είναι να φέρει πιο κοντά την τέχνη με την υγεία, για έναν κόσμο καλύτερο με μεγαλύτερη ελπίδα. Η συλλογή Phytobiosomes του καλλιτέχνη Costas Picadas αποτελείται από έργα μοναδικά στην ιστορία της τέχνης, έργα ιδιαίτερης έμπνευσης και πρωτότυπης εκτέλεσης που συνδέουν αρμονικά τη φύση, τον άνθρωπο και το εσωτερικό ενός οργανισμού που αναγεννάται. Ο μαγικός αυτός κόσμος που ακουμπά την ιατρική επιστήμη με ευγένεια και διεισδυτικότητα, μετατρέπει τους χώρους ενός νοσοκομείου σε μια αίθουσα τέχνης που «ανθίζει» για να απαλύνει κάθε ασθενή και οδοιπόρο.
Όπως σημειώναμε και προλογικά, κάποτε ο μεγάλος καλλιτέχνης Λεονάρντο ντα Βίντσι έκανε «ποίηση», αποτυπώνοντας την ανατομία του σώματος χωρίς καν να έχει στα χέρια του λεπτομερείς εικόνες των οργάνων μας. Σήμερα, που η εικόνα των οργάνων του σώματος είναι πάνω και από καθαρή και συγκεκριμένη, ένας καλλιτέχνης καλείται να μετατρέψει αυτόν ακριβώς τον ρεαλισμό σε ποίηση. Αυτό κάνει ο Costas Picadas με ευαισθησία και πρωτοτυπία, με ακρίβεια και ποιητική διάθεση. Και με εξαιρετικό, επίσης ποιητικό τρόπο και ευγένεια ψυχής και τέχνης, η επιμελήτρια εκθέσεων και καθηγήτρια Εικαστικών Τεχνών στο John Jay College of Criminal Justice της Νέας Υόρκης, Θάλεια Βραχοπούλου αναλαμβάνει το curation, την επιμέλεια δηλαδή αυτής της μοναδικής και ξεχωριστής έκθεσης.

Ο Costas Picadas προτείνει τη δική του καλλιτεχνική μετάφραση όσον αφορά τη θεραπεία της φύσης.
Στις εικόνες του καλλιτέχνη, μέσα από την αποσύνθεση των οργάνων του σώματος αναδύονται νέα φυτά, των οποίων η θεραπευτική φαρμακευτική αξία ήταν γνωστή από την αρχαιότητα. Αυτή η φυσική διαδικασία ανακύκλωσης, στο έργο του Costas Picadas αναπαρίσταται μέσω ενός συνδυασμού ασώματων οργάνων και φυτών. Με έναν τρόπο, ο Costas Picadas προτείνει τη δική του καλλιτεχνική μετάφραση όσον αφορά τη θεραπεία της φύσης.
Ως χώρος, το Νοσοκομείο Ντυνάν είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για τα ανατομικά και θεραπευτικά έργα του Costas Picadas. Οπως τα νοσοκομεία αποτελούν το κατεξοχήν περιβάλλον της ιατρικής θεραπείας, τα έργα τέχνης του Picadas «θεραπεύουν» την ανθρώπινη ψυχή. Το νοσοκομείο αποτελεί τον ενδεδειγμένο τόπο όπου η επιστήμη, η τέχνη και η ιατρική συναντώνται με τη φύση, πρωταγωνίστρια μέσα από τα μάτια του καλλιτέχνη.
Mέρος των εσόδων από τις πωλήσεις των έργων θα διατεθεί στον σύλλογο «ΦΛΟΓΑ Σύλλογος Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια» για τη στήριξη του σπουδαίου έργου του.

Στις εικόνες του καλλιτέχνη, μέσα από την αποσύνθεση των οργάνων του σώματος αναδύονται νέα φυτά.
Λίγα λόγια για τον καλλιτέχνη Costas Picadas και την έκθεση
Ο Costas Picadas γεννήθηκε στα Ιωάννινα. Σπούδασε Καλές Τέχνες στην École des Beaux-Arts και Ιστορία της Τέχνης στη Σχολή του Λούβρου στο Παρίσι. Έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 90 εκθέσεις διεθνώς. Από το 1994 ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη, επιδιώκοντας να ενώσει την τέχνη με την επιστήμη.
Έχει ειδικευθεί στην εικαστική φωτογραφία και στη video-art, εστιάζοντας περισσότερο το ενδιαφέρον του στη γεφύρωση των σχέσεων Επιστήμης και Τέχνης, ιδιαιτέρως της Επιστήμης που αφορά τον ανθρώπινο οργανισμό και τις ζωτικές του βιολογικές λειτουργίες, όπως είναι π.χ. το καρδιοαναπνευστικό, το κυτταρολογικό και το ανοσοποιητικό του σύστημα.
Σύμφωνα με τον Costas Picadas, «Ζούμε σε μια εποχή στην οποία πολλοί άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί από το φυσικό περιβάλλον και τις ευεργετικές του ιδιότητες που κάποτε βοηθούσαν στη ρύθμιση του νευρικού μας συστήματος. Ωστόσο, στη διάρκεια της εξέλιξής μας, όταν επιστρέφουμε στη φύση, η συμβίωση που αναπτύσσουμε μαζί της επανέρχεται στη μνήμη μας και λειτουργεί αυτόματα».
Διαβάστε ακόμα: Κυβέλη Ζωή. «Τι σημασία έχει το φύλο του καλλιτέχνη και με ποιον άνθρωπο θέλει να κοιμάται;»




