
Το Verity είναι μια ταινία που στο μεγαλύτερό της διάστημα είναι θρίλερ και καταλήγει σε ένα δράμα.
Η χρονιά της Αν Χαθαγούει ολοκληρώνεται επίσημα σήμερα, με την κυκλοφορία της τελευταίας της ταινίας για το 2026 στις αίθουσες. Ξεκίνησε με το Devil Wears Prada, μετά ήρθε το Mother, στη συνέχεια η Οδύσσεια, ακολούθησε το The End of Oak Street και τώρα, καθώς οι προηγούμενες δύο ταινίες παίζονται ακόμα στα σινεμά, έχουμε το Verity, μια ταινία στην οποία δεν είναι ο κεντρικός ρόλος, αλλά είναι αυτή πάνω στην οποία χτίζεται όλη η ανατροπή και ο δικός της χαρακτήρας που έχει δώσει τον τίτλο στην ταινία.
Στο Verity πρωταγωνιστεί η Ντακότα Τζόνσον, έπεται ο Τζος Χάρτνετ και μετά η Αν Χαθαγουέι, με βάση τη διάρκεια παρουσίας τους στην ταινία, με την Χαθαγουέι να είναι αυτή που δίνει τον χαρακτήρα του θρίλερ και, εν τέλει, του μεγάλου δράματος και του cliffhanger, της απορίας με την οποία σε αφήνει η ταινία.
View this post on Instagram
Η πλοκή
Η Χαθαγουέι υποδύεται τη συγγραφέα Βέριτι Κρόφορντ, μια από τις πιο επιτυχημένες παγκοσμίως, με δεκάδες εκατομμύρια πωλήσεις, που έχει κάνει μια περιουσία γράφοντας ιστορίες από την οπτική των κακών, τους οποίους αποτυπώνει όσο πιο ακραία κακούς γίνεται. Ζει μαζί με τον άντρα της, τον Τζέρεμι (Χάρτνετ), στο Βερμόντ, και τον γιο τους τον Κρου. Σχετικά στην αρχή της ταινίας μαθαίνουμε ότι είχαν μια κόρη που πνίγηκε στη λίμνη. Αυτό το αποκαλύπτει ο Τζέρεμι στη Λόουεν Άσλι (Ντακότα Τζόνσον), επίσης συγγραφέα, όταν τη βοηθάει να καθαρίσει τα αίματα από τα ρούχα της μετά από ένα τροχαίο που συνέβη μπροστά της όσο ετοιμαζόταν να περάσει το πεζοδρόμιο.
Σε εκείνο το σημείο, δε γνωρίζουμε ότι ο Τζέρεμι είναι άντρας της Βέριτι. Το μαθαίνουμε λίγο μετά, όταν η Λόουεν πηγαίνει με τον δικηγόρο του εκδοτικού της οίκου για να μιλήσει με τον εκδοτικό οίκο της Βέριτι, όπου της αναθέτουν να αναλάβει να γράψει εκείνη τα 3 βιβλία που απομένουν στη σειρά βιβλίων της Βέριτι, που έχει υπογράψει με τον εκδοτικό, μιας και ένα τροχαίο ατύχημα έχει καταστήσει τη Βέριτι παράλυτη και δε μπορεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της.

Αν Χαθαγουέι και Τζος Χάρτνετ υποδύονται τη Βέριτι και τον Τζέρεμι Κρόφορντ.
Εκεί κατανοούμε πως δεν ήταν τόσο τυχαία η συνάντηση του Τζέρεμι με τη Λόουεν πριν και μας πείθει η πλοκή ότι η Βέριτι είναι αυτή που του ζήτησε να την προσεγγίσει και η Βέριτι ζήτησε από τον εκδοτικό τη Λόουεν για να αναλάβει αυτή την ευθύνη, μιας και, όπως λέει ο Τζέρεμι, διάβασε ένα βιβλίο της Λόουεν και τη θεώρησε ένα διαμάντι που δεν έχει ανακαλυφθεί.
Δίνεται ένα μεγάλο ποσό στη Λόουεν για να αποδεχτεί και υπάρχει η προϋπόθεση πως θα πρέπει να πάει να μείνει στο Βερμόντ και να ερευνήσει το υλικό που είχε γράψει η Βέριτι πριν το τροχαίο. Η Λόουεν παίρνει τα πράγματά της και πηγαίνει στο Βερμόντ, γνωρίζει τη Βέριτι η οποία δεν κουνάει τίποτα και δε μιλάει, γνωρίζει και τον γιο τους, τον Κρου, και μαθαίνει τα κατατόπια. Έχει το δικό της δωμάτιο και περνά ώρες στο γραφείο της Βέριτι διαβάζοντας το υλικό. Σχετικά γρήγορα, βρίσκει ένα φλασάκι κρυμμένο σε ένα πακέτο τσιγάρα, το βάζει στον υπολογιστή και αρχίζει να διαβάζει μερικές σελίδες. Μετά το εκτυπώνει και στην πορεία της ανάγνωσης ανιχνεύει σημάδια πως η Βέριτι ίσως να είναι αυτή που ευθύνεται για τον θάνατο της κόρης τους.
Σε αυτό το διάστημα, ο Τζέρεμι και η Λόουεν έχουν ερωτική σπίθα που δεν την αφήνουν ανεκμετάλλευτη, ενώ η Λόουεν βιώνει μικρά περιστατικά στα οποία βλέπει τη Βέριτι είτε να κουνάει το κεφάλι της ή να είναι όρθια και να περπατάει καθώς τη βλέπει να φιλιέται με τον Τζέρεμι. Προσπαθεί να αντιληφθεί αν έχει πειραχτεί το μυαλό της από την ατμόσφαιρα της περιοχής, από τη μοναχικότητα του σπιτιού ή αν είναι πραγματικότητα αυτό που βλέπει.

Η Ντακότα Τζόνσον αναλαμβάνει να γίνει Βέριτι στη θέση της Βέριτι. Και το κάνει σε βαθμό που ξεφεύγει από τη συμφωνία που έκανε.
Όταν ολοκληρώνει την ανάγνωση και έχει πειστεί ότι η Βέριτι σκότωσε την κόρη τους, μιας και το ομολογεί στο κείμενό της με αιτιολογία ότι ζήλευε τα παιδιά τους επειδή ο Τζέρεμι τα αγαπούσε πάνω από αυτή και στόχος της ήταν να τα σκοτώσει και τα δύο, αλλά ο Κρου κολύμπησε και σώθηκε.
Όλα ξετυλίγονται ένα βράδυ που ο Κρου έχει ένα ατύχημα με μαχαίρι και τον πάει στο νοσοκομείο ο Τζέρεμι, ζητώντας από τη Λόουεν να προσέχει τη Βέριτι. Όταν ο Τζέρεμι γυρίζει και βλέπει μια κάμερα τοποθετημένη στο δωμάτιο της Βέριτι, ρωτά τη Λόουεν και εκείνη του λέει όσα διάβασε. Τα όσα συμβούν από δω και μετά, τα περιμένει ο θεατής, έχει προετοιμάσει το μέσα του, αλλά και συμβαίνουν με τρόπο που ξαφνιάζει και, εκεί που λες ότι κλείνει η ιστορία, εμφανίζεται μια σκηνή που ανατρέπει όλα αυτά για τα οποία είναι βέβαιος ο θεατής.
View this post on Instagram
Οι βαθμολογίες αδικούν την ταινία
Κι εκεί, λίγο πριν το τέλος, είναι που κατανοούμε και τον τίτλο της ταινίας. Η ταινία λέγεται Verity, που σημαίνει Αλήθεια. Και η Βέριτι είναι μια ικανότατη συγγραφέας επειδή μπορεί να μανιπιουλάρει την αλήθεια. Οπότε, βρισκόμαστε στο φινάλε σε ένα σταυροδρόμι και καλούμαστε να επιλέξουμε εμείς τι είναι αυτό που θα πιστέψουμε, τι εξυπηρετεί καλύτερα την ψυχολογία που μας έχει διαμορφώσει η ταινία. Γιατί στις περίπου 2 ώρες που διαρκεί, έχουμε λάβει μια ψυχική τοποθέτηση, έχουμε νιώσει τον φόβο που νιώθει η Λόουεν για τη σκοτεινή Βέριτι και το πανούργο σχέδιό της -αν αυτό είναι το αληθινό τελικά-, οπότε ο τρόπος με τον οποίο τελειώνει η ταινία, παρά το ότι είναι ένα ηλιόλουστο πλάνο με τον αέρα να ανεμίζει τα μαλλιά της Λόουεν μέσα στο αμάξι με τον Τζέρεμι και τον Κρου, πίσω από αυτό υπάρχει μια νέα σκιά που ορθώνεται.
Η υπόθεση βασίζεται στο βιβλίο της επιτυχημένης και περιζήτητης κινηματογραφικά Κολίν Χούβερ, η οποία προσαρμόζει και το σενάριο κινηματογραφικά, ενώ τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Μάικλ Σογουόλτερ, που έχει σκηνοθετήσει και το The Idea of You με τη Χαθαγουέι.
Με εξαίρεση συγκεκριμένες στιγμές της Χαθαγουέι, δε μπορώ να πω ότι έχουμε ιδιαίτερα δυνατές σκηνές ερμηνευτικά, κυρίως επειδή η Ντακότα Τζόνσον είναι, όπως στις περισσότερες ταινίες της, νερόβραστη και βασίζει πολλά στην αύρα της, στο υποσχόμενο βλέμμα της. Σαγηνεύει τον θεατή με τις εκφράσεις, σχεδόν ποτέ με το πώς ερμηνεύει μια ατάκα. Αυτό είναι το μόνο αδύναμο σημείο της ταινίας. Σαφώς, όχι αμελητέο, είναι από αυτά τα στοιχεία που αν είναι καλά, είναι καλή η ταινία, αν είναι κακά, χαντακώνουν την ταινία.

Ακόμα κι αν δεν είναι παρούσα σε μεγάλο κομμάτι της ταινίας και μιλάει λίγο, η Χαθαγουέι καταθέτει το υποκριτικό της ταλέντο.
Αλλά εδώ δε συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό γιατί το σενάριο είναι άψογο, η σκηνοθεσία το υποστηρίζει, οι επιλογές πλάνων στις πιο σημαντικές σκηνές, η επιλογή φωτισμού και οπτικής, εξυπηρετούν στο να απορροφήσουν τον θεατή και να νιώσει ότι εισάγεται στην ιστορία και έχει δύο plot twists που το ένα ανατρέπει το άλλο και είναι πιο σοκαριστικό από το άλλο. Κι υπάρχουν κάποιες πολύ δυνατές σκηνές ή σεναριακά τρικ, όπως το ότι η Λόουεν ξεκινάει για να αντικαταστήσει τη Βέριτι ως συγγραφέα και από εκεί που είναι μια χαμηλών τόνων κοπέλα, εξελίσσεται σε αδίστακτη που αποφασίζει να αντικαταστήσει τη Βέριτι σε ό,τι αφορά τη ζωή της. Ακόμα και ως μαμά του Κρου.
Δεν είναι ταινία για πέταμα το Verity. Είναι μια καλή αφήγηση. Όχι για πάνω από 7.5/10, αλλά δεν είναι και για 6.2/10 και 43% που έχει σε IMDB και Rotten Tomatoes.
Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό που ακόμα και μετά τη δεύτερη ανατροπή, δε σε καταλαγιάζει, δε σου λέει ότι αυτό πρέπει τώρα να πιστέψεις. Σου αμφισβητεί και τα δύο πιθανά σενάρια και ταυτόχρονα στα προωθεί. Και σου αφήνει το ελεύθερο να διαλέξεις.




