Οι νέοι ποιητές για τον χειμώνα

Υποδεχόμαστε την πρώτη ημέρα του χειμώνα με δέκα από τα ωραιότερα ποιήματα των νέων ποιητών μας στο πνεύμα της εποχής.

 
1476515_10201992519831170_1496992313_n

«Σχεδόν μεθυσμένος απ’ τη ρητίνη / που στάζουν τα σύννεφα / θα βρέξουν τα πεύκα, σκέφτεται». (Στη φωτογραφία ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος σε στιγμές περίσκεψης στον χειμωνιάτικο Ταΰγετο)

Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, «Εθελούσια τυφλότητα»

Ο άντρας κόβει τα ξύλα στο δάσος
και χαμογελά.
Σκουλήκια τα μπράτσα του χαράζουν,
ηλιοβασίλεμα στο πρόσωπο,
απ’ τα δόντια του γλιστράει μουσική.
Σχεδόν μεθυσμένος απ’ τη ρητίνη
που στάζουν τα σύννεφα
θα βρέξουν τα πεύκα, σκέφτεται,
και χαμογελά.

Τον ερεθίζουν τα βογκητά του ξύλου
καθώς σκίζεται,
του θυμίζουν τα βράδια με τη γυναίκα του
και κάτι φιλικά χτυπήματα στην πλάτη
που δόξα τω Θεώ ποτέ δεν έλειψαν.

Ξεκουράζει τα μάτια του καμιά φορά,
τα ρίχνει σε κάτι αγριοφράουλες
που ξεπετιούνται παραδίπλα κατακόκκινες
και του ματώνουνε τη μύτη με τη γλύκα τους.

Κι ο άντρας κόβει ακόμα ξύλα
κι ας έπεσε η νύχτα
–το φεγγάρι
ένα δεύτερο κεφάλι από φως στον ουρανό–
για να μεγαλώσει το σπίτι του
και να ζεστάνει τα παιδιά του.

Δεν ακούει,
ούτε βλέπει,
έτσι σκοτάδι που είναι,
τους λύκους που κυκλώνουν γύρω του.

(Από τη συλλογή «Ανεκπλήρωτοι φόβοι», εκδ. Μελάνι, 2016)

 

Στην επόμενη σελίδα: «Σήμερα είναι μια διαυγής, χειμωνιάτικη μέρα».

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close