Τι ακριβώς περιμένατε να δείτε από τα «Δύο Μαύρα Πουκάμισα»;

Η σειρά Δύο Μαύρα Πουκάμισα δε θα αφήσει σίγουρα κάποιο αποτύπωμα τηλεοπτικά. Αλλά δεν έχει διαφορά από τόσες άλλες σειρές του παρελθόντος.

Παρακολουθώ αρκετά το τι γράφεται μετά από πρεμιέρες νέων σειρών στην ελληνική τηλεόραση εδώ και μια 4ετία περίπου. Κι όσα έχω διαβάσει μετά την πρεμιέρα της σειράς «Δύο Μαύρα Πουκάμισα», δε θυμάμαι να τα διαβάζω τόσο έντονα. Μόνο η σειρά Αρχελάου 5 ίσως να μπορεί να συγκριθεί.

Οι περισσότεροι στέκονται στο αδύναμο σενάριο και στο γεγονός πως στα 2 πρώτα επεισόδια που προβλήθηκαν το βράδυ της Κυριακής, η πιο δυνατή σκηνή βρίσκεται στο πρώτο 20λεπτο του πρώτου επεισοδίου, εκεί όπου βλέπουμε το flashback 40-50 χρόνια πίσω, και οτιδήποτε ακολουθεί είναι αδιάφορο, αδύναμο, πολύ ξεκάθαρο ώστε δε δημιουργεί κανενός είδους αγωνία στον τηλεθεατή. Παρακολουθώντας τα δύο επεισόδια, δε μπορώ να πω ότι υπάρχει κάποιο ψέμα ή υπερβολή σε αυτό. Η ένστασή μου όμως βρίσκεται στο τι ακριβώς περίμεναν όσοι δημοσιογράφοι και κόσμος επικρίνει τη σειρά.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη MEGA News (@megatvnews)

Αν υποθέσουμε ότι δεν ήταν άσχετοι με το περιεχόμενό της -που δεν ήταν- και γνώριζαν ότι πρόκειται για μια περίπτωση Σασμού, κι αν υποθέσουμε πως έχουν δει όλοι αυτοί αρκετές ελληνικές σειρές, ειδικά δραματικές -που έχουν δει-, τότε τι το διαφορετικό έχουν τα Δύο Μαύρα Πουκάμισα ώστε να σας κάνουν να προτάξετε τα αδύνατα σημεία τους;

Δε βρήκα κάποιο σενάριο που να απέχει προς το χειρότερο από όσα έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στην ελληνική τηλεόραση. Τουλάχιστον εδώ, σε αντίθεση με άλλες περιπτώσεις, ένα μέτριο σενάριο οι ηθοποιοί με τις ερμηνείες τους καταφέρνουν κάπως να το σώσουν. Ακόμα και ο Βασίλης Μπισμπίκης που στην τηλεοπτική και κινηματογραφική του ερμηνεία δεν τον έχω σε ιδιαίτερα μεγάλη εκτίμηση και με έχει κουράσει η επανάληψη του ίδιου νταή χαρακτήρα, αποδίδει τον ρόλο του όπως ακριβώς πρέπει, όπως επιτάσσει η πλοκή.

Η πρώτη μεγάλη σεκάνς είναι σαφώς το πιο δυνατό που είδαμε σε 2 επεισόδια 123 λεπτών συνολικά.

Τα Δύο Μαύρα Πουκάμισα δεν διαφέρουν από κάθε τι άλλο που έχει αποθεωθεί

Πόσο συχνά διακρίνονται ελληνικές σειρές, ειδικά δραματικές, για τους δυνατούς τους διαλόγους, για το δυνατό τους σενάριο; Ακόμα και τις φορές που αποθεώνονταν γι’ αυτό, ήταν μια υπερβολή. Τα 2 πιο υποφερτά σενάρια που έχω δει τα τελευταία χρόνια, ήταν στο Grand Hotel και στο Πόρτο Λεόνε. Σε όλα τα υπόλοιπα, ακολουθείται το ίδιο μοτίβο, η ίδια κλισεδιά. Δε θα μπορούσαν να διαφοροποιηθούν τα Δύο Μαύρα Πουκάμισα που βασίζονται σε ένα βιβλίο και μια ιστορία τοποθετημένη στην Κρήτη. Ματσίλα, βεντετιλίκι, αντιπαράθεση, βία, αυτά θα είχε η σειρά. Κι αυτά είχε. Τι περιμένει δηλαδή κάποιος να δει από μια ιστορία στην Κρήτη; Αγάπες και λουλούδια και light ερωτικά δράματα; Όχι. Περιμένει δεσμούς αίματος να διαλύονται και να αναδύεται το εν βρασμώ ψυχής, να επικρατούν οι θερμοκέφαλοι. Δεν έλειπε ποτέ το κριντζ από τα σενάρια και τα διαλογικά σημεία στην τηλεοπτική μυθοπλασία για να λείψει τώρα, με τόσο κλισέ ιστορία.

Κρίνεται αυστηρά το σενάριο γιατί βάζει από την αρχή τα θεμέλια για τη βασική του ιστορία. Το ακούω κι αυτό, μα ξεχνάμε ότι ζούμε σε μια εποχή με ελάχιστο εύρος προσοχής, με τους σεναριογράφους να καλούνται να δώσουν στα πρώτα δύο επεισόδια κάτι στον τηλεθεατή για να τον κρατήσουν. Στα Δύο Μαύρα Πουκάμισα θα έλεγα ότι ισχύει το αντίθετο. Δεν δίνουν, με εξαίρεση τη σκηνή flashback, τίποτα συνταρακτικό στον τηλεθεατή, δεν ταρακουνάνε την ψυχή του. Είναι δύο flat επεισόδια, αλλά δεν είναι αντίθετα από αυτό που θα περίμενε ένας λογικός άνθρωπος και γνώστης της ελληνικής μυθοπλασίας και του μανιερισμού της.

Είχε και έχει όλα τα στοιχεία που θα ικανοποιήσουν το κοινό που βλέπει τηλεόραση. Δύσκολα θα προσελκύσει κάποιον που δε βλέπει τηλεόραση, αλλά αυτό δεν το πετυχαίνει σχεδόν ποτέ καμία ελληνική σειρά.

Ναι, είχαμε πριν λίγες ημέρες το παράδειγμα με τις Μπλε Ώρες (δείτε εδώ), όπου το πρώτο επεισόδιο είχε δυνατές σκηνές στο φινάλε του και cliffhangers. Αλλά εκεί υστερούσε σε ερμηνείες. Στα Δύο Μαύρα Πουκάμισα έχουμε το ανάποδο.

Δεν είδα μια σειρά που θα απογοητεύσει όλους όσοι παρακολουθούν με ζέση τέτοιες σειρές, αυτή τη μυθοπλασία. Είχε και έχει όλα τα στοιχεία που θα ικανοποιήσουν το κοινό που βλέπει τηλεόραση. Δύσκολα θα προσελκύσει κάποιον που δε βλέπει τηλεόραση, αλλά αυτό δεν το πετυχαίνει σχεδόν ποτέ καμία ελληνική σειρά.

Εμένα συνεχίζει να με ενοχλεί ότι βλέπουμε επεισόδια 1 ώρας εν έτει 2026, με την πλοκή να πλατειάζει, κάτι όμως που επίσης γινόταν και πέρσι και πρόπερσι, και σε κάθε σειρά αυτών των χαρακτηριστικών. Τα Δύο Μαύρα Πουκάμισα είναι μια σειρά φασόν σαν όλες τις άλλες. Γιατί να τραβηχτεί εδώ η γραμμή;

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Mega TV (@megatvcom)

TAGS :
Mega Βασίλης Μπισμπίκης σειρά

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook