
Η ταινία του Γιάννη Οικονομίδη πήρε την πρόκριση για τη μακρά λίστα του Όσκαρ Ξενόγλωσσης.
Η Σπασμένη Φλέβα του Γιάννη Οικονομίδη ήταν μια από τις πιο πολυσυζητημένες ταινίες του ελληνικού σινεμά, των εγχώριων κινηματογραφικών δρώμενων εν γένει, την περασμένη χρονιά. Κυκλοφόρησε στις αίθουσες κάπου στα τέλη Νοεμβρίου και στις πρώτες εβδομάδες απασχολούσε στις κουβέντες. Σε αντίθεση με προηγούμενες ταινίες του Οικονομίδη, δε θα έλεγα ότι ήταν και κάποιο τρομερό talk of the town. Αλλά κι αυτό ελάχιστη σημασία έχει. Η ουσία βρίσκεται στην καλλιτεχνική αξία της ταινίας. Ήταν λοιπόν τέτοια ώστε να αποτελεί την πρόταση της Ελλάδας για τη μακρά λίστα για τις ταινίες που θα διεκδικήσουν θέση στη shortlist και μετά στην τελική πεντάδα για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης στα 99α Όσκαρ;
Σύμφωνα με το σκεπτικό της Επιτροπής του Υπουργείου Πολιτισμού που πρόκρινε τη Σπασμένη Φλέβα, «πρόκειται για μια ταινία αφηγηματικά, καλλιτεχνικά και τεχνικά άρτια, η οποία επαναπροσεγγίζει μοτίβα της αρχαίας τραγωδίας με τρόπο που μπορεί να γίνει αντιληπτός από ένα διεθνές κοινό».

Σε ένα one man show ο Βασίλης Μπισμπίκης στην ταινία.
Σαφέστατα, ο καθένας έχει το δικαίωμα στη δική του κρίση και η κριτική επιτροπή έχει άτομα που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο σινεμά. Αυτό βέβαια δε μας αφαιρεί το δικαίωμα της καλόπιστης κριτικής.
Η Σπασμένη Φλέβα μπορεί να σάρωσε στο ελληνικό box office σε σχέση με άλλες ελληνικές ταινίες, αν όμως αυτό ήταν μέρος του κριτηρίου, τότε θα έπρεπε να σκεφτούν στην Επιτροπή τον Καποδίστρια του Σμαραγδή ή Τα Κάλαντα των Χριστουγέννων που είχαν διπλάσια και τετραπλάσια εισιτήρια.
Σε επίπεδο πλοκής και ερμηνειών, η ταινία ήταν απλά άνω του μετρίου, με μια επαναληπτικότητα σε στοιχεία του δημιουργού της που δεν είναι απαραίτητο ότι θα γοητεύουν εξίσου κάθε φορά. Αν δεν υπήρχε η δολοφονία του γιου του ήρωα του Μπισμπίκη και της έγκυου συζύγου του, σε μια ληστεία που οργάνωσε ο Μπισμπίκης, η ταινία θα είχε έναν φλατ χαρακτήρα στην πλοκή της. Αποτύπωνε τον μέσο Έλληνα, υποστηρίχθηκε, την κατάσταση στην Ελλάδα, μέσα από μια υπερβολή στις λεπτομέρειες. Δεν είδα κάτι τέτοιο.
Προσοχή: δε λέω ότι η Σπασμένη Φλέβα ήταν για πέταμα. Έχω γράψει αναλυτικά εδώ. Αλλά δε μπορώ να αποδεχτώ ότι αυτή είναι η εικόνα του ελληνικού σινεμά που θέλει να προβάλει το Υπουργείο Πολιτισμού και όσοι της επιτροπής επέλεξαν την ταινία αυτή. Αν ήμουν κάποιος που δεν έχει επαφή με την Ελλάδα, θα θεωρούσα το επίπεδο του ελληνικού σινεμά αρκετά μετρίου αναστήματος, κρίνοντας από τη Σπασμένη Φλέβα και μόνο.

Στη Σπασμένη Φλέβα, ο Μπισμπίκης υποδύεται έναν απελπισμένο τύπο που χρωστάει λεφτά σε έναν τοκογλύφο και αν δεν του τα δώσει, θα του πάρει το σπίτι.
Ποια ταινία είναι καλύτερη επιλογή
Υπάρχει αντιπρόταση; Τρεις ταινίες που πληρούν και τα κριτήρια. Πρώτη και καλύτερη η ταινία Η Μεγάλη Σφαγή των Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου του Αθανασίου Τόμμυ Σκλάβου. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων του σινεμά συμφώνησε πως είναι η ελληνική ταινία της χρονιάς. Αλλά ίσως επειδή έχει έντονο κωμικό χαρακτήρα, έστω και μαύρης κωμωδίας, ίσως δεν καλύπτει την αισθητική της Επιτροπής.
Δεύτερη περίπτωση: Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα Το Πάττυ του Γιώργου Γεωργόπουλου. Μια ταινία που δεν έχει αυτόν τον κλασικά αφηρημένο, abstract χαρακτήρα του ελληνικού σινεμά, αλλά είναι πολύ ορισμένη, με πλοκή που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα της ελληνικής μυθοπλασίας (περισσότερα εδώ).
Τρίτη περίπτωση: Αρκουδότρυπα των Χρυσιάννας Παπαδάκη και Στέργιου Ντινόπουλου. Εδώ έχουμε και καλλιτεχνικά στοιχεία και πλοκή που ταιριάζουν απόλυτα στη μανιέρα του ελληνικού σινεμά.
Δε μιλάμε για μια χρονιά που δεν υπήρχαν άλλες καλύτερες επιλογές. Υπήρχαν. Κι από όσο αντιλαμβάνομαι τα κριτήρια που απαιτούνται για μια ταινία ώστε να είναι eligible, να έχει δικαίωμα διεκδίκησης, οι τρεις που αναφέρω τα πληρούν κανονικά. Έχουν διάρκεια μεγαλύτερη από 40 λεπτά, η γλώσσα είναι πάνω από 50% μη αγγλική, έχουν κυκλοφορήσει στις αίθουσες μετά τον Οκτώβριο του 2025 και πριν την 30η Σεπτεμβρίου του 2026 για τουλάχιστον επτά διαδοχικές ημέρες.
Θα έχει ένα ενδιαφέρον εδώ να δούμε ποιες άλλες ταινίες ήταν υποψήφιες, ποιες βρέθηκαν στη λίστα και να εξηγηθεί καλύτερα η επιλογή της Σπασμένης Φλέβας ή αν υπάρχει κάποιο έξτρα κριτήριο που εφαρμόζεται από φέτος, το οποίο δε γνωρίζουμε,




