Το Σπίτι Δίπλα Στο Ποτάμι: Μια σειρά-απόδειξη της πρόοδου της τηλεοπτικής μυθοπλασίας

Στα πρώτα δύο επεισόδια της σειράς Το Σπίτι Δίπλα Στο Ποτάμι, που προβλήθηκαν χθες στον ALPHA, το κοινό αποθέωσε την Πέγκυ Τρικαλιώτη και τον Γιώργο Χρυσοστόμου.

Από την εποχή που εμφανίστηκαν οι Άγριες Μέλισσες στην τηλεόραση, έχουν υπάρξει πολλές, πάρα πολλές δραματικές σειρές, στην πλειοψηφία τους δράματα εποχής. Το Προξενιό της Ιουλίας, Ψυχοκόρες, Σασμός, Ναυάγιο και κάμποσες ακόμα σειρές της ελληνικής τηλεόρασης συνέβαλαν στο να χτιστεί το μονοπάτι της ελληνικής μυθοπλασίας στο σήμερα, στο να φανεί τι είναι αυτό που έχουμε να προσφέρουμε. Παρόλο που δε με τρελαίνει ότι είμαστε τόσο καλοί στο δράμα και πουθενά αλλού, οφείλω να αναγνωρίσω ότι οι σειρές όλο και καλυτερεύουν στην ποιότητα και την προσέγγισή τους.

Μέχρι πριν 2 χρόνια, υποστήριζα ακράδαντα -τώρα θα κάνω κωλοτούμπα όπως πάει- ότι πρέπει να προσαρμοστούμε στα αμερικάνικα δεδομένα και να μην έχουμε δραματικές σειρές καθημερινές, 4 και 5 φορές την εβδομάδα, διότι αυτό φθίνει τα σενάρια και μετατρέπει τις σειρές σε μέτριες προς κακές σαπουνόπερες. Δεν ξέρω αν θα αλλάξω αυτή την άποψη, σίγουρα πάντως τα δεδομένα δεν την στηρίζουν ιδιαίτερα.

Από πέρσι, έχω ξαφνιαστεί αρκετά ευχάριστα με το επίπεδο των δραματικών σειρών, όπως το Grand Hotel ή ο Άγιος Έρωτας. Κι ενώ δε μπορώ με τίποτα τις δραματικές σειρές και πάντα έλεγα πως στην κωμωδία φαίνεται το καλό σενάριο και η υποκριτική, κι εδώ κάπως αρχίζω να αναθεωρώ.

Η νέα σειρά του ALPHA πηγαίνει ένα βήμα μπροστά την προσέγγιση της τηλεοπτικής μυθοπλασίας, παρά το ότι εντάσσεται σε ένα «πολυφορεμένο» είδος.
Το Σπίτι Δίπλα Στο Ποτάμι: Μια σειρά-απόδειξη της πρόοδου της τηλεοπτικής μυθοπλασίας

Ένα πολύ αξιόλογο καστ με πολλά ονόματα της ελληνικής υποκριτικής σκηνής, περιλαμβάνει η σειρά.

Το Σπίτι Δίπλα Στο Ποτάμι: Ενθουσιώδες like

Αιτία για όλο αυτό, είναι η σειρά Το Σπίτι Δίπλα Στο Ποτάμι, σειρά που έκανε πρεμιέρα με διπλό επεισόδιο χθες στον ALPHA, και η οποία μου έκλεισε το στόμα. Δεν την περίμενα τόσο καλή, όχι μόνο γιατί πίστευα ότι επειδή έχει κλισέ θεματολογία, θα κουράσει, αλλά και γιατί με απωθούν ιδιαίτερα τα βιβλία της Λένας Μαντά. Σε τέτοιο βασίζεται η σειρά και καταφέρνει να διαμορφώσει στα μάτια μου μια πολύ καλύτερη εικόνα για αυτό το βιβλίο, για την ιστορία και, ίσως, για την ίδια τη συγγραφέα. Όχι ότι θα πάω τρέχοντας να πάρω βιβλία της να τα διαβάσω, αλλά τουλάχιστον δε θα με απωθεί.

Τα τελευταία χρόνια έχω δει πολλές φορές αυτό το κουραστικό που γράφεται στις ιστοσελίδες: «το X(Twitter) αποθέωσε την τάδε σειρά/ερμηνεία» και αναρωτιόμουν τι έβλεπε αυτός ο κόσμος. Από πέρσι, όλο και πιο συχνά πιάνω τον εαυτό μου να συμπορεύεται. Το Σπίτι Δίπλα Στο Ποτάμι είχε μια πρεμιέρα που σε κάνει να πιστέψεις ότι είναι ένα εξαγώγιμο προϊόν για την ελληνική μυθοπλασία, είναι ένα άρτιο δείγμα της φιλοσοφίας της ελληνικής σχολής στο κομμάτι των σειρών. Στις ταινίες έχουμε τα πιο weird και ανερμάτιστα, στις σειρές έχουμε τα δράματα εποχής. Και το ιστορικό παρελθόν είναι μια δεξαμενή με μεγάλη σαγήνη για τον αναγνώστη και τηλεθεατή.

Κρίνοντας από το μικρό δείγμα δύο επεισοδίων, δε βρίσκω λόγο Το Σπίτι Δίπλα Στο Ποτάμι να μη βρεθεί ακόμα και στο Netflix. Όχι το ελληνικό, αλλά το ξένο. Να φτάσει στα μάτια άλλων αγορών για να δουν ότι υπάρχει ζουμί στη μυθοπλασία τηλεοπτικού/streaming τύπου.

Ως προς την πλοκή, Το Σπίτι Δίπλα Στο Ποτάμι είναι πολύ κοντινό με τις Ψυχοκόρες που είδαμε πέρσι και πρόπερσι. 5 αδελφές, ένας πατέρας που πεθαίνει, μια μάνα που μένει πίσω, στο σπίτι που είναι δίπλα στο ποτάμι και μοιάζει να ορίζει διαφορετικά τον χρόνο, τα 5 κορίτσια απομακρυσμένα σε 5 μεριές του κόσμου, να διεκδικούν μιαν άλλη ζωή, όμως η μοίρα θα τις φέρει κάποια στιγμή γρήγορα πίσω για να έρθουν αντιμέτωπες με ένα παρελθόν που τις θλίβει και το κατέπνιξαν για να μην πονούν συνειδητά.

Δε βρίσκουμε λόγο, έστω με το μικρό δείγμα δύο επεισοδίων, αυτή η σειρά να μη βρεθεί ακόμα και στο Netflix. Όχι το ελληνικό, το ξένο.

Ο Γιώργος Χρυσοστόμου «στενοχώρησε» το κοινό με τον θάνατό του στο πρώτο επεισόδιο.

Να μη γίνει Σασμός η σειρά

Πολύ απλοϊκό στόρι, αν δεν έχεις διαβάσει το βιβλίο όμως, σίγουρα θα προκύψουν πολλές και ενδιαφέρουσες εκπλήξεις στην πορεία των επεισοδίων. Και το απλοϊκό γίνεται απλά όμορφο, χάρη στο σενάριο και το καστ. Στα πρώτα δύο επεισόδια δεν είδαμε υπερβολικές ερμηνείες και «τούρκικο» δράμα. Είδαμε λιτές προσεγγίσεις στις σκηνές και διακριτικές ερμηνείες. Πέγκυ Τρικαλιώτη, Μαριάννα Τουμασάτου, Αναστασία Παντούση, Ευγενία Ξυγκόρου, Αλέξανδρος Σταύρου, όλοι τους σχεδόν, στα λίγα λεπτά που εμφανίστηκαν σε αυτές τις 2 ώρες, έδωσαν κάτι αξιόλογο και όχι too much.

Δε θέλω να προβώ σε περαιτέρω αποθεωτικές εκτιμήσεις και αναλύσεις, διότι το παράδειγμα της κατηφόρας του Σασμού είναι ακόμα πρόσφατο. Από την αντίθετη, το παράδειγμα του Grand Hotel ή του Άγιου Έρωτα, όπου το σενάριο και η πλοκή προόδευαν προϊόντος του χρόνου, είναι ακόμα πιο πρόσφατα.

Σε κάθε περίπτωση, Το Σπίτι Δίπλα Στο Ποτάμι ανέβασε επίπεδο, έστω προς ώρας, την τηλεοπτική μυθοπλασία και αναμένουμε τη συνέχεια για πιο ασφαλή συμπεράσματα.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Alpha TV (@alphatv)

 

Διαβάστε ακόμη: Σειρά-στοίχημα για την κωμωδία στην τηλεόραση

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top