Η 2η κι η 3η σεζόν δεν έπρεπε να υπάρξουν: Η πιο υπερτιμημένη σειρά του Netflix

Η 2η κι η 3η σεζόν δεν έπρεπε να υπάρξουν: Η σειρά του Netflix που έγινε η πιο υπερτιμημένη των τελευταίων ετών

Το ότι τελείωσε το Squid Game, κατέληξε να είναι πιο λυτρωτικό από το ότι άρχισε. Το Netflix έφθειρε το franchise με τη 2η και την 3η σεζόν που δεν είχαν ουσιαστικό λόγο ύπαρξης. (Φωτογραφία: Chatgpt)

Ήταν Σεπτέμβριος του 2021 όταν κυκλοφόρησε το Squid Game στο Netflix και έγινε για περίπου 3 μήνες η κορυφαία του σειρά, ενώ κατάφερε να δημιουργήσει ένα franchise εξίσου δυνατό με το brand της πλατφόρμας. Λίγες σειρές το έχουν πετύχει αυτό. La Casa de Papel, Stranger Things, Baby Reindeer, Adolescence, Black Mirror. Αυτές οι σειρές, μαζί με το Squid Game, έγιναν ένα trend σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες και στάθηκαν ισότιμα απέναντι στη λέξη «Netflix». Δεν είναι τυχαίο ότι έχει δικά της social media προφίλ. Με τις υπόλοιπες, μπορέσαμε να καταλάβουμε το γιατί συνέβη αυτό. Με το Squid Game δε βρήκαμε ποτέ εξήγηση.

Ούτε με την πρώτη σεζόν, που έγινε ο μεγάλος χαμός, κατανοήσαμε το γιατί, αν και βρήκαμε ευφυή την κεντρική ιδέα, ούτε, βεβαίως, με τη 2η και την 3η σεζόν που δε θα έπρεπε να υπάρξουν. Από τη στιγμή που υπήρξαν, ορθώς, σεναριακά, υπήρξαν με τον ίδιο πρωταγωνιστή που επέστρεψε στο παιχνίδι για να το καταστρέψει εκ των έσω, αλλά συνολικά ήταν ένα μάθημα για το πώς διαλύεις ένα τόσο δυνατό franchise, ίσως το δυνατότερο στο Netflix μαζί με το Casa de Papel, μιας και υπερέβησαν το κομμάτι της μυθοπλασίας, έγιναν αποκριάτικες στολές, τα παιχνίδια του Squid Game παίζονταν σε παρέες και «γέννησαν» ιδέες στον κορυφαίο Youtuber, τον Mr. Beast.

Τόσο πριν δούμε τις 2 σεζόν, όσο και στο μεσοδιάστημα μεταξύ 2ης και 3ης, ήμασταν πεπεισμένοι πως δεν έπρεπε να συνεχίσει η σειρά του Netflix. Παραμείναμε με την ίδια πίστη και δύναμη μετά και την 3η σεζόν που κυκλοφόρησε στην πλατφόρμα πριν μερικές ημέρες.

Κανονικά, δε θα έπρεπε να υπάρξει πάνω από μία σεζόν. Από τη στιγμή που υπήρξε, μόνο με αυτόν τον τρόπο άξιζε να γίνει.

Οι διάφορες ξεχωριστές ιστορίες και η μία που τις ένωνε όλες, ήταν γεμάτες κενά, τα οποία στην 3η σεζόν φάνηκαν περισσότερο από ποτέ.

Μια υπερεπιτυχημένη σειρά του Netflix που «ξεχειλώθηκε»

Καθώς παραμένει στο Νο1 των trends στις σειρές, και με το legacy του να ξεθωριάζει από τις αρνητικές κριτικές του κοινού για το πώς εξελίχθηκε η 3η σεζόν, συμμετέχουμε κι εμείς στην κουβέντα, λέγοντάς το πιο ξεκάθαρα: το Squid Game απεδείχθη η πιο υπερτιμημένη σειρά του Netflix από αυτές που έγιναν παγκόσμιες επιτυχίες.

Οι διάφορες ξεχωριστές ιστορίες και η μία που τις ένωνε όλες, ήταν γεμάτες κενά, τα οποία στην 3η σεζόν φάνηκαν περισσότερο από ποτέ. Ο ίδιος ο δημιουργός του Squid Game, ο Hwang Dong-hyuk, έχει δηλώσει πως δεν είχε ποτέ σκοπό να πάει σε 3 σεζόν, αλλά αναγκάστηκε λόγω της αγάπης του κοινού και των πιέσεων του Netflix, που έχει στραγγίξει αυτή την πηγή με κάθε τρόπο, από mobile games μέχρι οτιδήποτε μπορείτε να φανταστείτε.

Ο Τζι-χουν, ο παίκτης 456, έχει επανέλθει στον διαγωνισμό μετά από τα γεγονότα στο τέλος της 2ης σεζόν, έχει μάθει την αλήθεια και ποιος είναι ο ιθύνων νους του παιχνιδιού, και έχει καταλήξει με το μωρό της παίκτριας 222 στα χέρια του, καθώς αυτή πέθανε, εκείνο όμως γεννήθηκε και πήρε τη θέση της στο παιχνίδι. Στην τελική ευθεία για το έπαθλο, έχουν φτάσει 8 ενήλικες και το μωρό. Μόνο 6 θα μείνουν για να παίξουν το τελικό αγώνισμα, επομένως, πρέπει να πεθάνουν τρεις. Και έχουν βρεθεί. Ο Τζι-χουν με το μωρό κι ένας έτερος, μόνος του, αδύναμος. Όμως, ο Τζι-χουν παλεύει πια για ιδανικά, για κάτι ανώτερο από το χρήμα, σε αντίθεση με τους άλλους. Και στο τέλος, θα βγει νικητής.

Πώς; Οκ, θα υπάρξουν spoilers εδώ, οπότε μη συνεχίσεις να διαβάζεις.

Σεναριακά, έγιναν οι καλύτερες επιλογές για την εξέλιξη της πλοκής. Παρ’ όλα αυτά, πάλι η κατάληξη ήταν νερόβραστη.

Αν είχαμε τη συσκευή από τους Men In Black που διαγράφει τη μνήμη, θα τη χρησιμοποιούσαμε για να ξεχάσουμε ότι είδαμε το Squid Game.

Θα μνημονεύεται για τα στατιστικά, παρά για την ουσία της

Στο φινάλε της σεζόν, υπάρχει ένα αγώνισμα όπου οι 8 συν το μωρό, στέκονται σε κάτι κατασκευές κυκλικές, περίπου 30 μέτρα από το έδαφος, και καλούνται να επιβιώσουν και να μην πέσουν στο κενό και σκάσουν στο έδαφος. Οι 6 συνασπίζονται για να ρίξουν τους αδύναμους, όμως ο Τζι-χουν καταφέρνει να τους στρέψει μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να μείνουν ζωντανοί αυτός, το μωρό και ένας παίκτης που είναι ο πατέρας του μωρού. Στη δική τους μάχη, ο Τζι-χουν βγαίνει νικητής, επιλέγει όμως να πέσει για να μείνει τελευταίος επιζών το μωρό και να κερδίσει το έπαθλο.

Εκείνη τη στιγμή, εμφανίζεται η αστυνομία, με τον Lee Myung-gi να συναντά τον επικεφαλής του Squid Game, τον αδερφό του, επιβεβαιώνοντας και μια από τις θεωρίες που διακινούνταν μετά το τέλος της 2ης σεζόν. Η σκηνή του τέλους, όπου ανατινάζονται οι εγκαταστάσεις του παιχνιδιού στο νησί και φεύγουν αλώβητοι οι φύλακες, είναι λυτρωτική, διότι τελειώνει μια ιστορία με πολλά αφηγηματικά κενά, που έχασε κάθε δυναμική.

Αν τα βάλουμε σε μια σειρά, είδαμε πολλές κακές ερμηνείες, πολλούς κακούς σεναριακά διαλόγους και μια κατάληξη που έσωσε κάπως τα προσχήματα και έδωσε κάτι αξιομνημόνευτο στον θεατή για την 3η σεζόν. Το παράδοξο είναι ότι, από όλα τα πιθανά σενάρια για το πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί η 3η σεζόν συνολικά ή σε συγκεκριμένες σκηνές, αυτό που τελικά συνέβη, ήταν το καλύτερο. Με τις καλύτερες δυνατές επιλογές, καταλήξαμε σε μια μέτρια ως πολύ κακή 3η σεζόν. Συμβαίνει κι αυτό στη μυθοπλασία.

Αν είχαμε τη συσκευή από τους Men In Black που διαγράφει τη μνήμη, θα τη χρησιμοποιούσαμε για να ξεχάσουμε ότι είδαμε το Squid Game ή θα κρατούσαμε μόνο την 1η σεζόν ως μνήμη, που ήταν, έστω, ολοκληρωμένη. Μετρίως καλή, μα ολοκληρωμένη. Οτιδήποτε ακολούθησε, έπασχε οικτρά.

Καλά, δεν είναι και η πρώτη σειρά-φόλα που έχουμε δει στο Netflix, αλλά είναι, μαζί με το La Casa de Papel, οι μόνες τόσο κυρίαρχες και ταυτόχρονα τόσο κακές. Και δεν είναι τυχαίο που έχουν τόσα κοινά στοιχεία και διαφέρουν από τις υπόλοιπες επιτυχημένες σειρές του Netflix. Έπεσαν θύματα του μάρκετινγκ και πήραν μια φθίνουσα πορεία.

Squid Game, δε θα μας λείψεις!