Μας λένε τίποτα τα standing ovations στα κινηματογραφικά φεστιβάλ;

Η Έμμα Στόουν στην ταινία Bugonia του Λάνθιμου, είδε το κοινό στο Φεστιβάλ Βενετίας να τη χειροκροτά για 6.5 λεπτά.

Το βράδυ της Πέμπτης, η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου, η «Βουγονία», προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Βενετίας  και μετά το τέλος της προβολής, ακολούθησε το καθιερωμένο χειροκρότημα, το λεγόμενο standing ovation, το οποίο συνοδεύει εθιμοτυπικά κάθε ταινία. Απλώς, είτε μιλάμε για Κάννες είτε για Βενετία, διαφέρει σε κάθε προβολή η διάρκεια του χειροκροτήματος. Αυτό που δεν διαφέρει ποτέ, είναι η διαρκής ενημέρωση κι ανάρτηση από τα κινηματογραφικά-lifestyle μίντια του εξωτερικού, για το πόσα λεπτά κράτησε αυτό το όρθιο χειροκρότημα.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η καταμέτρηση διαφέρει. Άλλοι την αρχίζουν από τη στιγμή που τελειώνει η ταινία, άλλοι από τη στιγμή που ξεκινάει η προβολή της και σταματούν το χρονόμετρο όταν αρχίζει η ταινία, για να το ξαναρχίσουν όταν τελειώσει, γενικώς δε βγαίνει ποτέ άκρη και δεν ξέρουμε κι αν ο κάθε απεσταλμένος όντως τα μετράει ή αν η ίδια η διοργάνωση μοιράζει δελτία τύπου που αναγράφουν διαφορετικούς χρόνους.

Έχουμε φτάσει όμως πια στο 2025 και έχει καταντήσει περισσότερο γραφικό, παρά ουσιώδες αυτό το χειροκρότημα -χώρια του ότι συνέχεια αναρωτιέμαι πώς γίνεται να χειροκροτά κάποιος για πάνω από 2 λεπτά, χωρίς να γεμίσει φουσκάλες. Για να το αντιληφθείτε, πέρσι τον Μάιο, στο Φεστιβάλ Καννών προβλήθηκαν το American Horizon του Κέβιν Κόστνερ και το Megalopolis του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Και τα δύο πήραν ένα χειροκρότημα από 8 λεπτά και πάνω, όντας στο μεσαίο επίπεδο της διάρκειας. Θεωρητικά, τα 8 λεπτά θα έπρεπε να υποδηλώνουν καλές ταινίες. Για μένα ήταν, αλλά το κοινό δεν είχε την ίδια άποψη. Απέτυχαν στο box office παταγωδώς, ενώ του Κόπολα μπήκε στα Χρυσά Βατόμουρα.

Άλλο τρανό παράδειγμα. Το Joker: Folie A Deux δέχτηκε χειροκρότημα 12 λεπτών στο περσινό Φεστιβάλ Βενετίας, αλλά οι κριτικές έκαναν λόγο για μια ταινία κατώτερη του πρώτου Joker ή ταινίας που δύσκολα θα κερδίσει τον θεατή.

Ο ιστότοπος του Independent και το Variety σε χθεσινές και σημερινές αναρτήσεις για το χειροκρότημα στη Βενετία στις ταινίες Jay Kelly και Bugonia.

Φεστιβάλ Βενετίας: Τα standing ovations «πέθαναν» πέρσι

Στο δε Φεστιβάλ της Βενετίας, τα standing ovations έπιασαν το αποκορύφωμά τους πέρσι, όταν το The Room Next Door, που πήρε τελικά το Χρυσό Λιοντάρι, κέρδισε χειροκρότημα 18 λεπτών μετά την προβολή του. Έναν χρόνο νωρίτερα, το Poor Things, που επίσης πήρε το Χρυσό Λιοντάρι, είχε δεχθεί 10λεπτο χειροκρότημα.

Χθεσινό παράδειγμα: στο Φεστιβάλ Βενετίας προβλήθηκε η ταινία Jay Kelly του Νόα Μπόμπακ με τον Τζορτζ Κλούνεϊ, τον Άνταμ Σάντλερ και τη Λόρα Ντερν. Έλαβε 10 λεπτά χειροκρότημα. Οι πιθανότητες είναι πως η ταινία θα έχει μια μέτρια απόδοση στις αίθουσες και δεν θα συζητηθεί για κάποια εκδήλωση βραβείων του 2026.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Variety (@variety)

Η Βουγονία του Λάνθιμου που πήρε 6.5 λεπτά μόλις, θα έπρεπε να θεωρείται, βάσει του χρόνου, κάτι σαν μετριότητα ή μια σχετικά καλή ταινία. Κι όμως, οι αναλυτικές κριτικές από τους απεσταλμένους στο φεστιβάλ, μιλούν για έναν κινηματογραφικό θρίαμβο, για ένα φαβορί για τον Χρυσό Λέοντα και για μια ταινία που θα βρεθεί σίγουρα στα επόμενα Όσκαρ.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Hollywood Reporter (@hollywoodreporter)

Τα χειροκροτήματα στα φεστιβάλ έχουν καταλήξει να είναι κάτι που κατευθύνεται πολύ περισσότερο στους σκηνοθέτες και τους ηθοποιούς, παρά τις ίδιες τις ταινίες. Ο Κέβιν Κόστνερ δέχτηκε χειροκρότημα στις Κάννες το 2024, ο Κόπολα δέχτηκε χειροκρότημα, όχι αυτό που είδαν οι θεατές στην αίθουσα. Κι ο κόσμος ο ίδιος, από πέρσι, με τα σχόλιά του στα social media, στις εν λόγω αναρτήσεις, δείχνει να έχει κουραστεί από την αναφορά σε διάρκεια standing ovations και έχει φτάσει στο σημείο να τα κοροϊδεύει και να τα σατιρίζει. Ιδίως, όταν υπάρχει και η απόκλιση. Για την ίδια ταινία, έχουμε δει αναφορά για 8, για 9 και για 10 λεπτά.

Το Bugonia έχει είτε 6.5 είτε 7 λεπτά. 30 δευτερόλεπτα δεν είναι και μεγάλη διαφορά, θα πει κάποιος. Ενισχύει όμως το ανούσιο της καταγραφής. Χώρια του ότι αν όλα δέχονται χειροκρότημα, δεν ξεχωρίζει η πολύ καλή από τη μέτρια ή κακή ταινία. Θα είχε ένα κάποιο ενδιαφέρον αν τα λεπτά διάρκειας ήταν σαν τα αστεράκια ή τις βαθμολογίες στο IMDB. Να γράφει δηλαδή ο κριτικός ότι η Χ ταινία παίρνει 13 λεπτά χειροκρότημα, άρα είναι πάρα πολύ καλή.

Εν τέλει, ποιος χέστηκε για το χειροκρότημα στη Βενετία;

TAGS :
ταινίες Φεστιβάλ Βενετίας

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook