Stranger Things: Μήπως είδαμε το καλύτερο επεισόδιο όλων των εποχών στην 5η σεζόν;

Stranger Things: Το πρώτο μέρος της 5ης σεζόν είναι ό,τι καλύτερο μας έχει δώσει η σειρά

Στην 5η σεζόν του Stranger Things βλέπουμε το καλύτερο επεισόδιο σειράς που έχουμε δει σε αυτή τη δεκαετία και για το top-5 όλων των εποχών.

Στο παρελθόν, μακρινό και πρόσφατο, έχουμε δει franchises, κινηματογραφικά ή τηλεοπτικά, που έχουν κρατήσει πολλά χρόνια και φτάνει κάποια στιγμή η ώρα του τέλους, εκεί όπου πρέπει μια ιστορία να ολοκληρωθεί. Να ολοκληρωθεί και να ικανοποιήσει το κοινό που είναι πάντοτε αδυσώπητο σε πράγματα που έχει αγαπήσει, που του έχουν κρατήσει συντροφιά, που έχει φτάσει να τα θεωρεί δικά του και πως φτιάχτηκαν για εκείνο. Κάθε φανατικός, αν δεν του αρέσει το πώς ολοκληρώνεται μια ιστορία, μηδενίζει τα πάντα. Αυτό είναι κάτι που σίγουρα πρέπει να φροντίζει ένας αφηγητής να μην του επιτρέπει να τον επηρεάζει και να λέει την ιστορία όπως την είχε στο μυαλό του. Αυτό ακριβώς έκαναν οι αδερφοί Ντάφερ που στις 15 Ιουλίου του 2016 μας άνοιξαν την πύλη στον κόσμο του Stranger Things.

9 χρόνια μετά την πρεμιέρα και 3 χρόνια μετά την 4η σεζόν, ετοίμασαν μια 5η σεζόν που μοιάζει, σε αυτά τα πρώτα 4 επεισόδια από τα συνολικά 8, να είναι η καλύτερη της σεζόν, μια σωστή κορύφωση κι ένα φινάλε αρμόζον σε έναν μύθο της σύγχρονος ποπ κουλτούρας που αναβίωσε την αγάπη και τη νοσταλγία για την 80s ποπ κουλτούρα.

Από τη μία, το ότι είχαν τόσο καιρό στη διάθεσή τους για να φτιάξουν 8 επεισόδια, ήταν θετικό, διότι οι σειρές είναι σαν τη ζύμη: όσο παραπάνω τις αφήνεις να ξεκουραστούν, τόσο καλύτερα θα αποδώσουν. Από την άλλη, όμως, ότι κάθε επεισόδιο θα είχε διάρκεια μιας ώρας κατά μέσο όρο και το τελευταίο θα είναι κοντά 2 ώρες, συν το σπάσιμο σε 3 μέρη, με έκανε να αναησυχώ για το τι θα δούμε και πόση συνοχή θα έχει.

Ξεκίνησαν πριν 9 χρόνια ως 4 10χρονα αγοράκια που έπαιζαν Dungeons & Dragons. Τώρα, σχεδόν ενήλικες, θα δώσουν την πιο μεγάλη μάχη τους.

Υπήρχε όμως και κάτι άλλο. Όπως είδαμε με το Avengers: Endgame που ολοκλήρωνε μια δεκαετία πορεία με 22 ταινίες, ή στο Game of Thrones, τα φινάλε χαλάνε την εικόνα καθώς μπαίνουν και υποχρεώσεις στο σενάριο, όπως το ότι ένας ηθοποιός έχει ζητήσει να πεθάνουν τον χαρακτήρα του για να τελειώσει οριστικά, ενώ συχνά οι ηθοποιοί και οι σεναριογράφοι θέλουν απλώς να πουν ένα όμορφο αντίο κάνοντας αρκετούς πειραματισμούς.

Η 5η σεζόν του Stranger Things, πάντοτε σε αυτά τα 4 επεισόδια, είναι σαν μια σεζόν σειράς που δεν τελειώνει, αλλά έχει ακόμα να δώσει. Δεν έχει συμβιβασμούς, δεν έχει πειραματισμούς, αντιθέτως έχει παραταγμένο όλο το οπλοστάσιο. Από χαρακτήρες μέχρι ιδέες και τεχνικές, δεν κρατάει τίποτα για τον εαυτό της. Είναι ένα all in εφάμιλλο του Lord of The Rings ή του Avengers: Infinity War.

Η 5η σεζόν του Stranger Things μπαίνει κατευθείαν στο ψητό, δεν έχει fillers, κάθε δευτερόλεπτο μετράει στην τελική έκβαση.

Ίσως ο μεγαλύτερος κακός αυτής της σεζόν να μην είναι ο Βέκνα…

4 επεισόδια για το Hall of Fame

Βρισκόμαστε στο Χόκινς στο διάστημα μετά τη μεγάλη ρωγμή στη γη που απομόνωσε το Χόκινς από την Αμερική και που σύστησε στον κόσμο την διάσταση Πάνω Κάτω, τον Βέκνα, τους Demogorgons και τον τρόμο. Η κυβέρνηση έχει στείλει χιλιάδες στρατιώτες στο Χόκινς, κυρίως περιμετρικά του εργαστηρίου, για να κρατήσουν τον άλλο κόσμο μέσα. Κι όχι μόνο, μιας και φαίνεται να διεξάγουν μια δική τους μυστική επιχείρηση που έχει ως βασικό της κομμάτι την Eleven, την οποία και κυνηγούν.

Μια Eleven που εκπαιδεύεται με τον Χόπερ με στόχο να μπορέσει να επιστρέψει στο Πάνω Κάτω, να βρει τον Βέκνα και να τον σκοτώσει. Παράλληλα, η υπόλοιπη παρέα είναι διασπαρμένη στο Χόκινς και έχουν οργανώσει ένα σχέδιο για τη στιγμή που θα μπορέσουν να κάνουν διείσδυση στο Πάνω Κάτω.

Όταν εμφανίζεται αυτό το «παράθυρο», ο Χόπερ μένει εγκλωβισμένος στο Πάνω Κάτω και δε μπορεί να επικοινωνήσει, ενώ μαθαίνουν ότι ο Demogorgon που του επιτέθηκε, κυνηγάει τη Χόλι, τη μικρή αδερφή του Μάικ και της Νάνσι, διότι έχει κι αυτή την ίδια ψυχοσύνθεση με τον Γουίλ, το πρώτο παιδί που έφερε στο Πάνω Κάτω και συνδέθηκε μαζί του. Έτσι, παρά την όποια προσπάθεια, ο Demogorgon παραδίδει τη Χόλι στον Χένρι, δηλαδή τον Βέκνα, ο οποίος της υπόσχεται με την ανθρώπινη μορφή του πως θα την κρατήσει ασφαλή και πως θα φέρει και τους συμμαθητές της και μετά την οικογένειά της. Την αφήνει στο ψεύτικο σύμπαν των αναμνήσεων του που έχει φτιάξει, στο σπίτι όπου μεγάλωσε και καταστρώνει το σχέδιο αρπαγής των επόμενων παιδιών.

Τα σχέδια ποτέ δε βγήκαν σε αυτή την παρέα, αλλά πάντοτε τους έβγαινε σε καλό να εκμεταλλεύονται τη στιγμή.

Οι συνθήκες αλλάζουν πολύ γρήγορα για την παρέα του Χόκινς, με την Eleven να μπαίνει κι αυτή στο Πάνω Κάτω και να βρίσκει τον Χόπερ, με τον Γουίλ, τη Τζόις, τον Μάικ, τον Λούκας, τη Ρόμπιν και την Έρικα να προσπαθούν να σώσουν τα παιδιά που τα έχει μεταφέρει ο στρατός στο εργαστήριο για να τα χρησιμοποιήσει ως δόλωμα, τον Τζάστιν, τη Νάνσι, τον Στιβ και τον Τζόναθαν να έχουν εισβάλει στο Πάνω Κάτω από ένα άλλο σημείο και να έχει κάνει ο Τζάστιν μια ανακάλυψη για το τείχος που περιβάλλει το Χόκινς σε αυτή τη διάσταση, όμως υπάρχει ένα πιο σημαντικό μέτωπο, αυτό που διαμείβεται στις αναμνήσεις του Βέκνα, όπου είναι αιχμάλωτες η Μαξ και η Χόλι.

Πολλά τα μέτωπα δράσης στην ιστορία σε αυτά τα 4 επεισόδια, αρκετές οι πληροφορίες που συνθέτουν το μισό παζλ της ιστορίας και του τέλους της, αλλά όλες τοποθετημένες έτσι ώστε να μην υπερφορτώνει ο εγκέφαλος του θεατή, αλλά να απορροφούνται αρμονικά και να γίνεται σταδιακά η σύνδεση και το τελικό πλέγμα. Και τι μαεστρία στο character development! Το παράδειγμα του Delightful Derek είναι το πιο χαρακτηριστικό και δικαίως έχει γίνει ο νέος αγαπημένος.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Netflix US (@netflix)

Από κάθε άποψη, το Stranger Things μας προσφέρει τα καλύτερά του επεισόδια. Σε τέτοιο βαθμό που αναρωτιέμαι πώς μπορούν τα επόμενα 4 να κρατηθούν σε τόσο υψηλό επίπεδο όσο αυτό που έχει το 4ο επεισόδιο, το μεσαίο τέλος της 5ης σεζόν.

Αν και τα επόμενα 4 επεισόδια είναι σαν το 4ο, τότε το Stranger Things βάζει πλώρη για να γίνει η καλύτερη σειρά της 15ετίας.

Το Stranger Things μας κέρδισε γιατί είδαμε τους εαυτούς μας σε μια μεγάλη παρέα που είχε όλων των λογιών τους εφηβικούς χαρακτήρες.

Το Stranger Things μπορεί να γίνει το ορόσημο των επόμενων δεκαετιών

Μια σεζόν που είναι ήδη πλήρης σε στιγμές που σε σηκώνουν από την καρέκλα, σε ενθουσιασμό, σε αυτή την ψυχική ενεργοποίηση που προκαλεί το να βλέπεις δράση, ενέργεια να ξεδιπλώνεται μπροστά σου. Όλοι κάτι κάνουν, όλοι μαζί αγωνίζονται για έναν κοινό σκοπό που θα σώσει το Χόκινς. Αυτό ήταν πάντοτε ένα στοιχείο που ξεσήκωνε τους ανθρώπους και το σινεμά πρώτα, η τηλεόραση μετά, το έδιναν σε αφθονία σε franchises όπως τα Star Wars, τα Avengers, το Lord of The Rings κ.α., ή, τηλεοπτικά, το Game of Thrones.

Μια μεγάλη μάχη, μια ένωση ανθρώπων απέναντι σε ένα κακό και το μυαλό, η ανθρώπινη ευφυΐα που παράγεται από το ένστικτο της επιβίωσης, στην ολότητά της. Ποτέ το ανθρώπινο είδος δεν εξελίχθηκε από όλη την ευτυχία όσο από μια στιγμή απογοήτευσης/φόβου/ανάγκης επιβίωσης.

Ο Χόπερ και η Eleven κινούνται όπως στις προηγούμενες σεζόν: οι 2 τους απέναντι σε όλους.

Και στο Stranger Things βλέπουμε ακριβώς αυτό. Πώς η δίψα για να ζήσουν μια καλύτερη ζωή, τους οδηγεί στην ανατροπή ενός κόσμου στον οποίο μόνο το σκοτάδι κερδίζει συνήθως.

Το 4ο επεισόδιο της σειράς είναι το καλύτερό της και ένα από τα 5 καλύτερα επεισόδια στην τηλεοπτική και streaming ιστορία, διεκδικώντας σθεναρά την θέση για το Νο1. Τόσο για το οπτικό κομμάτι, την ένταση της μουσικής, τις σκηνές, τις μάχες, την αγωνία, όσο και για τα ερωτηματικά που αφήνει για τα επόμενα και καταληκτικά 4: τι παίζει με τις σπηλιές και τον Βέκνα; Τι θα κάνουν η Μαξ και η Χόλι; Τι ζητάει ο Βέκνα από τα παιδιά; Γιατί μια φαινομενικά ασήμαντη σκηνή, αυτή με το φυλλάδιο για το θεατρικό της Τζόις, έχει μεγάλη αξία; Μήπως ο Γουίλ δεν ήταν τυχαία επιλογή από τον Βέκνα ή όχι μόνο γιατί ήταν ένα παιδί φοβισμένο, με τραύματα, που του θύμιζε τον εαυτό του; Ποια είναι η πραγματική φύση του Βέκνα; Είναι ο κακός της υπόθεσης ή υπάρχει κάτι ανώτερό του; Ας μη μιλήσουμε για τη σκηνή με τον Γουίλ που σου σηκώνει την τρίχα και θυμίζει κάτι από «Avengeeeers…Assemble». Πραγματικά, ζηλεύω όσους δουν το φινάλε στις κινηματογραφικές αίθουσες και ζήσουν μαζί τον ενθουσιασμό και σκηνές όπως αυτή.

Δε με νοιάζει καν να αναζητήσω online θεωρίες, να ψάξω για την 5η σεζόν πράγματα που θα μου πουν περισσότερα από όσα μου είπαν τα 4 επεισόδια. Θέλω να κρατήσω αυτό το ωραίο συναίσθημα της προσμονής για την 26η Δεκεμβρίου και, ιδίως, την 31η Δεκεμβρίου, όταν και θα προβληθεί μόνο του το 8ο επεισόδιο.

Απολαύστε το με τον τρόπο που θα απολαμβάνετε μια επική ταινία πριν 20 χρόνια. Όχι με τον τρόπο που θα τη βλέπατε σήμερα. Ενδώστε στην αδημονία αυτού που θα έρθει χωρίς να επιχειρείτε να βρείτε απαντήσεις νωρίτερα από τους άλλους, για να νιώσετε πως είστε κάτι ανώτερο. Το Stranger Things φτιάχτηκε για να το απολαύσουμε χωρίς cheat codes, χωρίς shortcuts, χωρίς τίποτα που να υπερβαίνει τους δύο αφηγητές του, τους αδερφούς Ντάφερ.