Ο Sven Helbig εμφανίζεται για μια μοναδική συναυλία στο Αμφιθέατρο του St. Catherine’s British School στην Κηφισιά, όπου θα παρουσιάσει μια επιλογή έργων του σε πρωτότυπη ενορχήστρωση

Οι συνεργασίες του Γερμανού συνθέτη Sven Helbig καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα που κινείται από τους Pet Shop Boys και το industrial metal συγκρότημα Rammstein μέχρι την ιστορική Staatskapelle της Δρέσδης, τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βιέννης και τους BBC Singers. Η μουσική του γλώσσα συνδυάζει τον ηλεκτρονικό με τον ακουστικό ήχο σε ένα μοναδικό προσωπικό ιδίωμα που τον έχει φέρει στις πιο μεγάλες αίθουσες συναυλιών και τα διεθνή φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής. Τον Αύγουστο του 2026 παρουσίασε στo Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Μολύβου το έργο του I Eat the Sun and Drink the Rain με έργα Sven Helbig σε σύμπραξη με την τοπική χορωδία Animato.

Το επόμενο Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2026 στις 20:30 ο Sven Helbig εμφανίζεται για μια μοναδική συναυλία στο Αμφιθέατρο του St. Catherine’s British School στην Κηφισιά, όπου θα παρουσιάσει μια επιλογή έργων του σε πρωτότυπη ενορχήστρωση, παίζοντας ο ίδιος live electronics και συμπράττοντας με τέσσερις κορυφαίους Έλληνες κλασικούς σολιστ. Εν όψει αυτής της συναυλίας, μίλησε στο Andro.

– Ομολογώ ότι γνώρισα τη μουσική σας μόλις τον περασμένο μήνα, στο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Μολύβου, και πρέπει να πω ότι χρειάστηκα λίγο χρόνο για να καταλάβω πού ακριβώς βρισκόμουν: αφομοιώνετε είδη όπως η κλασική μουσική, η ambient, η ροκ και, φυσικά, τα live electronics. Δημιουργείτε ένα εντελώς προσωπικό μείγμα. Ξεκινήσατε από κάποιο συγκεκριμένο μουσικό είδος ή ανέκαθεν σας ενδιέφεραν τα πάντα;

Ήδη ως έφηβος, άκουγα ταυτόχρονα κάθε είδους μουσική. Όλα ξεκίνησαν από το μεγαλύτερο πάθος που είχα εκείνη την εποχή: την κατασκευή ηλεκτρονικών συσκευών. Μου άρεσε ιδιαίτερα να κατασκευάζω μικρά ραδιόφωνα. Άρχισα να το κάνω όταν ήμουν περίπου 13 ή 14 ετών. Όταν το ραδιόφωνο λειτουργούσε τελικά, συνήθως μπορούσα να πιάσω μόνο έναν ή δύο σταθμούς. Έτσι, άκουγα ό,τι έτυχε να παίζει εκείνη τη στιγμή. Τη νύχτα, ο ραδιοφωνικός σταθμός της Ανατολικής Γερμανίας μετέδιδε αποκλειστικά κλασική μουσική, ενώ την ημέρα έπαιζε κάθε είδους μουσική: τζαζ, ροκ, ποπ, R&B.

– Το έργο σας χαρακτηρίζεται από περιέργεια και ανοιχτότητα. Θα λέγατε ότι αυτά τα στοιχεία χαρακτηρίζουν γενικότερα τη ζωή σας;

Ναι, θα έλεγα ότι με ενδιαφέρουν και με συναρπάζουν πολλά και διαφορετικά πράγματα. Παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου και περιμένω με ανυπομονησία τις καινούργιες εκπλήξεις κάθε μέρας. Θεωρώ ότι μια μέρα είναι πραγματικά πολύτιμη όταν έχω μάθει κάτι καινούργιο.

«Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε παρά να απογοητευόμαστε από το ίδιο μας το είδος. Για έναν καλλιτεχνικό νου, αυτό είναι κάτι που αναπόφευκτα απαιτεί προβληματισμό».

«Για μένα, λοιπόν, ήταν βαθιά συγκινητικό να έρθω στη Λέσβο και να κάνω μουσική, ιδιαίτερα μαζί με μια ελληνική χορωδία».

– Πώς ήταν η εμπειρία σας στην Ελλάδα; Έχετε κάποια ιδιαίτερη σχέση με τη χώρα; Σας έχει επηρεάσει με κάποιον τρόπο η ελληνική σκέψη, τόσο η αρχαία όσο και η σύγχρονη; Γνωρίζετε την ελληνική μουσική;

Η ελληνική ιστορία αποτελεί κινητήρια δύναμη για τις ευρωπαϊκές τέχνες. Η φιλοσοφία, η αρχιτεκτονική, τα μαθηματικά, το θέατρο — όλα αυτά έχουν τις ρίζες τους στις πρώιμες σχολές της ελληνικής σκέψης. Για μένα, λοιπόν, ήταν βαθιά συγκινητικό να έρθω στη Λέσβο και να κάνω μουσική, ιδιαίτερα μαζί με μια ελληνική χορωδία. Ο χορός του αρχαίου ελληνικού δράματος αποτελεί τη ραχοκοκαλιά κάθε δραματικής εξέλιξης.

– Εκφράζετε με ιδιαίτερη ένταση την ανησυχία σας για τα προβλήματα της εποχής μας: την οικολογική κρίση, τον πόλεμο…

Μετά την επανένωση της Γερμανίας και τη σταδιακή διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, πίστευα ότι τα ιδανικά του Ουμανισμού και του Διαφωτισμού επιτέλους εκπληρώνονταν. Ο ευγενής άνθρωπος, που προσπαθεί να βελτιώσει τον εαυτό του και να ασκεί αυτοσυγκράτηση, είναι ένα ιδανικό που μου αρέσει να ονειρεύομαι και να επιδιώκω.

Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε παρά να απογοητευόμαστε από το ίδιο μας το είδος. Για έναν καλλιτεχνικό νου, αυτό είναι κάτι που αναπόφευκτα απαιτεί προβληματισμό. Άλλωστε, καθήκον του καλλιτέχνη είναι να αποτυπώνει τον κόσμο σε μια συμπυκνωμένη και ποιητική μορφή. Είναι μια όμορφη ιδέα της αρχαίας Ελλάδας ότι, μέσα από την κάθαρση, μπορούμε να οδηγηθούμε σε μια θεραπεία σε πνευματικό, ηθικό και δεοντολογικό επίπεδο.

«Πιστεύω ότι όλες οι εμπειρίες μας, όλα όσα περνάμε και όλα όσα σκεφτόμαστε, γίνονται μέρος του εαυτού μας, σαν τα σταφύλια μέσα σε ένα βαρέλι κρασιού».

 

– Ασχολείστε με τη μουσική πολυσυλλεκτικά, συχνά γράφετε τους στίχους, είστε ένας δημιουργικός άνθρωπος. Υπήρξε κάποια στιγμή που σκεφτήκατε ότι υπάρχουν επιλογές που βοηθούν ή περιορίζουν τη δημιουργικότητα;

Όχι, δεν το έχω σκεφτεί ποτέ πραγματικά. Η δημιουργικότητα παραμένει ένα μυστήριο. Δεν μπορώ ούτε να την καλέσω ούτε να την ηρεμήσω. Έρχεται και φεύγει. Μερικές φορές αποκαλύπτεται μέσα σε έναν στίχο ή σε ένα μουσικό κομμάτι που γεννιέται μέσα μου. Ακολουθώ τη διαίσθησή μου και αφήνομαι σε αυτές τις εσωτερικές παρορμήσεις. Πιστεύω ότι όλες οι εμπειρίες μας, όλα όσα περνάμε και όλα όσα σκεφτόμαστε, γίνονται μέρος του εαυτού μας, σαν τα σταφύλια μέσα σε ένα βαρέλι κρασιού. Όλα ωριμάζουν μαζί και ίσως, στο τέλος, γίνουν ένα κρασί μοναδικό. Όμως δεν είμαστε εμείς οι μόνοι οινοποιοί. Φαίνεται να υπάρχει κάποια κρυφή δύναμη που καθοδηγεί και διαμορφώνει αυτή τη διαδικασία.

Στη συναυλία που θα δώσετε συνδάζετε ένα κλασικό κουαρτέτο με πιάνο και την ηλεκτρονική μουσική. Πώς χτίζετε ηχητικά αυτή τη σχέση;

Χρησιμοποιώ τα ηλεκτρονικά μέσα για να δημιουργήσω μια μεγαλύτερη αίσθηση δυναμικής. Κάποιες φορές το κουαρτέτο παίζει μόνο του· άλλες φορές προσθέτω διακριτικά ηλεκτρονικά στοιχεία, ενώ σε άλλες στιγμές δημιουργώ μια υψηλή ηχητική πίεση, με πολύ χαμηλές συχνότητες μπάσου. Εξαρτάται από το περιεχόμενο του κάθε έργου.

Για τα δικά μου αυτιά, δεν πρόκειται πλέον για έναν συνδυασμό διαφορετικών στοιχείων, γιατί έτσι ακριβώς ακούω και αναπτύσσω τα έργα μέσα μου. Κάποτε ήταν κάτι καινούργιο να συνδυάζει κανείς τούμπες με έγχορδα. Η τούμπα κατοχυρώθηκε για πρώτη φορά με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στο Βερολίνο το 1835. Σήμερα έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος του ορχηστρικού ρεπερτορίου. Και τα ηλεκτρονικά όργανα έχουν πλέον ενηλικιωθεί και, στο μέλλον, δεν θα εκπλήσσουν κανέναν.

* Τη συναυλία I Eat the Sun and Drink the Rain με έργα Sven Helbig συνδιοργανώνουν η Αντιδημαρχία Πολιτισμού του Δήμου Κηφισιάς και η Περιφέρεια Αττικής σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Μολύβου.  Με τον συνθέτη συμπράττουν ο Ανδρέας Παπανικολάου (βιολί), ο Ηλίας Σδούκος (βιόλα), ο Τιμόθεος Γαβριηλίδης-Πετρίν (βιολοντσέλο) και η Αλεξία Μούζα (πιάνο). Η συναυλία εντάσσεται στο Φεστιβάλ Μενάνδρεια 2026.

Info: 26 Σεπτεμβρίου, 20:30, Αμφιθέατρο St. Catherine’s British School, Κοντογιάννη & Βασίλη Αντωνοπούλου 9, Κηφισιά

Είσοδος ελεύθερη με κρατήσεις θέσεων έως Παρασκευή 25/9, ώρα 11:00 π.μ. εδώ.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top