Αφήστε ήσυχο το Godfather στο Χόλιγουντ

Το The Godfather ανήκει στη σφαίρα της ανάμνησης εδώ και σχεδόν 4 δεκαετίες. Γιατί να το «αναστήσουμε»;

Η ανθρωπότητα έχει βαλθεί να καταργήσει τον κύκλο της ζωής, αυτό το έχουμε καταλάβει από χρόνια. Κυρίως όμως την τελευταία δεκαετία στην οποία υπερπλούσιοι κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να μείνουν νέοι, για να αντιστρέψουν τη διαδρομή των κυττάρων μέχρι την εντροπία. Κι αυτό δε μένει μόνο στη ζωή. Πάει στα πάντα. Δεν αφήνουμε τίποτα να τελειώσει, να περάσει στη λήθη, τα τραβάμε όλα από τα μαλλιά. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σινεμά και οι σειρές. Σέρνονται ιστορίες στην τηλεόραση για 5 σεζόν και βάλε (βλ. Emily in Paris, Bridgerton), μόνο και μόνο επειδή άνθωποι έχουν αγαπήσει τις ιστορίες και νιώθουν όμορφα με αυτές. Σέρνονται franchises στο σινεμά για χρόνια ή και δεκαετίες, επειδή έφεραν κάποτε εκατομμύρια και πρέπει τα στούντιο να βγάλουν κι άλλα λεφτά.

Πάνω σε αυτή τη λογική βλέπουμε το ξεζούμισμα, για παράδειγμα, του Avatar, πάνω σε αυτό ίσως δούμε μια νέα ταινία Godfather. «Ο Νονός» του Φράνσις Φορντ Κόπολα σταμάτησε στην 3η ταινία πριν μερικές δεκαετίες και φάνηκε σε αυτή την 3η ταινία ότι η ιστορία πρέπει να τελειώσει. Ένας κύκλος ολοκληρώθηκε, υπήρξε η πληρότητα, επήλθε ο «θάνατος» και έμεινε κενός ο χώρος για να γεννηθούν άλλες ιστορίες. Αυτή είναι η ομορφιά της ζωής και της τέχνης. Το πεπερασμένο.

Διαβάζουμε, λοιπόν, τώρα, ότι το Mario Puzzo Estate, δηλαδή η εταιρεία που έχει τα δικαιώματα της ιστορίας του συγγραφέα του Νονού, έχει δώσει έγκριση για την κυκλοφορία ενός νέου βιβλίου γύρω από το The Godfather, διά χειρός της Ιταλοαμερικανίδος Αντριάνα Τριτζιάνι, όπου βλέπουμε όλα τα γεγονότα από τη ματιά της κόρης του Βίτο Κορλεόνε, της Κόνι, που στις ταινίες υποδύθηκε η Τάλια Σάιρ. Κι από τη στιγμή που θα υπάρξει βιβλίο, θεωρείται απίθανο η Paramount να μη μπει σε διαδικασία να ξεκινήσει μια κινηματογραφική παραγωγή.

Δεν υπάρχει ούτε ένα επιχείρημα υπέρ του να γίνει μια ταινία Godfather, όποια κι αν είναι η ιστορία και η οπτική.

Η 3η ταινία του Νονού έκλεισε όμορφα έναν κύκλο. Μην τον ανοίξουμε ξανά.

Δεν υπάρχει λόγος για άλλο Godfather

Ένα backstory εδώ. Η Paramount είχε αγοράσει όλα τα δικαίματα από το Mario Puzzo Estate, στις αρχές όμως του 21ου αιώνα οι δεύτεροι, δηλαδή οι απόγονοι του συγγραφέα, κυκλοφόρησαν παρά την άρνηση της Paramount δύο βιβλία. Οδηγήθηκαν στα δικαστήρια όπου δικαιώθηκαν οι απόγονοι και η απόφαση έλεγε πως η Paramount έχει μόνο τα κινηματογραφικά δικαιώματα. Αν είναι να γίνει δηλαδή ταινία, μόνο αυτό το στούντιο επιτρέπεται να το κάνει, εκτός αν δε θέλει και επιτρέψει να πάνε αλλού τα δικαιώματα.

Μια Paramount λοιπόν που πρόσφατα αγόρασε τη Warner Bros., που είναι αδίστακτη, που έχει αφεντικό ένα «παμφάγο» του επιχειρείν, τον Ντέιβιντ Έλισον, θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια να κοιτάζει ένα βιβλίο που, πιθανότατα, θα γίνει best seller, και δε θα θέλει να βάλει το χέρι της στα κέρδη; Όχι δα. Το πιθανότερο είναι πως θα μπει σε διαδικασία να αναθέσει σε σεναριογράφο ή και στην ίδια τη συγγραφέα να γράψει ένα σενάριο και να φέρει μια ταινία, ένα τρόπον τινά reboot, όπου θα δούμε όλη την ιστορία από την οπτική της Κόνι. Το ευτυχές εδώ είναι ότι ο Φράνσις Φορντ Κόπολα δεν συζητά κανένα ενδεχόμενο να αναλάβει τη σκηνοθεσία.

Το αποκαλώ ευτυχές, διότι αν ήταν on board, τότε σίγουρα θα γινόταν ταινία The Godfather. Και δεν πρέπει να γίνει άλλη ταινία. Τα βιβλία είναι μια άλλη υπόθεση. Έχουν άλλο εύρος και πεδίο δράσης. Στο σινεμά τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τα franchises, δη αυτού του μεγέθους, τελειώνουν. Δεν διαιωνίζονται, δε σέρνονται. Το βλέπουμε με κινηματογραφικά franchises που απλώθηκαν στο τηλεοπτικό και το streaming κομμάτι και πλέον παίρνουμε τόση πληροφορία, ώστε όταν κυκλοφορούν και ταινίες, καταλήγουν φουλ αδιάφορες, αν όχι κακές. Δείτε τι ζημιά έκανε η Marvel σε όλο το MCU. Οι σειρές είναι σούπερ, οι ταινίες δε βλέπονταν, γι’ αυτό και επανέφεραν την παλιά φρουρά για να δώσει μια νέα ώθηση.

Προφανώς, όταν μιλάμε για το Godfather, είναι ένα brand που πουλάει. Και, σαφώς, θα πάει κόσμος να το δει στα σινεμά. Αμφιβάλλω σθεναρά πως θα είναι κάτι που θα έχει αξία για να γίνει ταινία. Θα μπουν 5-6 μεγάλα ονόματα στο καστ και όλα τα υπόλοιπα δε θα έχουν σημασία, όπως γίνεται πολύ συχνά πια στις ταινίες. Και; Θα είναι κάποιος ικανός να μας πείσει ως Κορλεόνε όπως το έκανε ο Μπράντο ή ο Πατσίνο;

Αφήστε τα πράγματα να γίνουν μνήμες. Συνέβησαν τη στιγμή που συνέβησαν, τελείωσαν, μην τα βγάζετε από τον τάφο τους. Μια ανάσταση είναι αρκετή.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top