Έχει 9.4/10, δεν είναι για πάνω από 7.5: Μας ανέβασαν τις προσδοκίες στον ουρανό, μας έδωσαν επεισόδιο-μετριότητα

House of the Dragon: Αυτό υποτίθεται ότι ήταν το «καλύτερο επεισόδιο» που έχουμε δει;

Με δάφνες και πανηγυρικούς λόγους μας είχαν προετοιμάσει για να υποδεχτούμε το πρώτο επεισόδιο της 3ης σεζόν στο House of The Dragon, καταλήξαμε σε δριμύ κατηγορώ.

Ίσως δεν έχει υπάρξει πιο τρανό παράδειγμα για να κατανοήσει κανείς πόσο διαφοροποιεί τα πράγματα η προσδοκία. Αν περιμένεις κάτι σπουδαίο και σου έρθει κάτι πολύ καλό, δε θα είσαι καθόλου ικανοποιημένος. Θα είσαι ξενερωμένος. Αν όμως η προσδοκία σου είναι στο πάτωμα, ακόμα και το μέτριο θα σου αρέσει πολύ περισσότερο από το πολύ καλό που το περίμενες σπουδαίο. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει το πρώτο επεισόδιο της 3ης σεζόν της σειράς House of The Dragon που αποτέλεσε και την επιστροφή μιας πάρα πολύ καλής σειράς κάτι λιγότερο από δύο χρόνια μετά.

Η 2η σεζόν ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 2024 και σε αυτό το διάστημα ο Τζορτζ Μάρτιν και το HBO ετοίμαζαν και την 3η σεζόν, αλλά και τη σειρά A Knight of the Seven Kingdoms που είδαμε στις αρχές του έτους. Εκείνη η σειρά, αν και πολύ ήρεμη στη σεζόν της, είχε ένα επεισόδιο που δικαίως κέρδισε το χειροκρότημα και θεωρήθηκε ένα από τα καλύτερα επεισόδια μάχης που έχουμε δει γενικά στην τηλεόραση, όχι μόνο στο σύμπαν του Game of Thrones.

Η Έμμα Ντ’ Άρσι υποδύεται τη Ρεϊνίρα Ταργκάριεν και η 3η σεζόν ξεκινά για εκείνη με μια «προδοσία»-αιχμαλωσία.

Στη 2η σεζόν του House of the Dragon μείναμε μάλλον απογοητευμένοι. Όχι ότι δεν ήταν καλή, αλλά δεν είχε τίποτα να σε σηκώσει από τη θέση σου, να σε κάνει να θες να το συζητήσεις με τον watch buddy σου. Υπήρξε επομένως μια πίεση του κοινού προς τους δημιουργούς της σειράς για να φέρουν μια 3η σεζόν που να έχει πολλές τέτοιες στιγμές.

Με αυτό το σκεπτικό φτιάχτηκε, θεωρητικά, το πρώτο επεισόδιο και με αυτό το σκεπτικό προμοταρίστηκε από το HBO και τους φιλικά προσκείμενους δημοσιογράφους που είχαν νωρίτερη πρόσβαση σε αυτό και στα υπόλοιπα επεισόδια της σεζόν, ώστε να τα δουν και να γράψουν γι’ αυτά, να συμβάλλουν στο προεόρτιο για να αυξηθεί η αδημονία.

Αυτό είναι πάντοτε ένα δίκοπο μαχαίρι, διότι αν τελικά το πρώτο επεισόδιο δεν κάνει deliver αυτό που έχουν τάξει στον θεατή, η πτώση είναι πολύ πιο μεγάλη και επώδυνη. Και ζούμε στην εποχή όπου ο θεατής έχει χιλιάδες άλλες επιλογές. Δεν είμαστε στο 2015, όπου υπήρχε ένα Netflix όλο κι όλο στην Ελλάδα, με ελάχιστες σειρές στην τηλεόραση και δεν υπήρχε αυτή η κουλτούρα του ψηφιακού «εξερευνητή». Σήμερα αρκεί για τους περισσότερους μια στιγμή βαρεμάρας ή αβολοσύνης για να κλείσουν το λάπτοπ ή την τηλεόραση και να πάνε στο επόμενο.

Mιλάμε για ένα επεισόδιο με διάρκεια λίγο πάνω από μία ώρα και στο πρώτο 20λεπτο δεν είδαμε τίποτα το ενδιαφέρον με εξαίρεση μια σκηνή ενός λεπτού.

Η ναυμαχία του πρώτου επεισοδίου δε μπορεί να θεωρηθεί ούτε κατ’ ελάχιστο ισάξια των μεγάλων μαχών που έχουμε δει στο Game of Thrones ή, ακόμα, και της μίας μάχης αρένας στο A Knight of the Seven Kingdoms.

Κάτι τέτοιο μου προξένησε το πρώτο επεισόδιο της 3ης σεζόν του House of The Dragon. Περίμενα να δω κάτι ισάξιο του επεισοδίου στο A Knight of the Seven Kingdoms, του επεισοδίου Battle of Bastards στο Game of Thrones ή του επεισοδίου Battle of Winterfell, του πιο πολυσυζητημένου δηλαδή επεισοδίου όλων των εποχών, γιατί αυτό ακριβώς μου είχαν πουλήσει, και δεν είδα τίποτα έστω κοντά σε αυτό.

Κατ’ αρχάς, μιλάμε για επεισόδιο με διάρκεια λίγο πάνω από μία ώρα και στο πρώτο 20λεπτο δεν είδα τίποτα το ενδιαφέρον με εξαίρεση μια σκηνή με τον Έγκον. Λίγο μετά η σκηνή με το φιλί στο στόμα του Έμοντ στη μητέρα του Άλισεντ Χαϊτάουερ και φτάνουμε στην τελική σεκάνς, στη ναυμαχία του Γκάλετ, όπου συγκρούονται ο Κόρλις Βελάριον με τη Σαράκο Λόχαρ, επί της ουσίας, καθώς εκείνη μετατρέπει τη ναυμαχία των δύο πλευρών σε μια προσωπική υπόθεση.

View this post on Instagram

A post shared by House of the Dragon (@houseofthedragonhbo)

Στη διάρκεια της σύγκρουσης, εμφανίζονται ο Τζακέρις, η Μπέλα και η Ρεΐνα ιππεύοντας τους δράκους τους, κάτι που πάντα θα δίνει ένα έξτρα hype σε μια μάχη, ειδικά με το πώς τελειώνει αυτή η μάχη, αλλά δε μπορώ να πω ότι αυτό που είδα, ήταν κάτι τόσο ουάου, κάτι πέρα από το μίνιμουμ που πρέπει να έχει μια σκηνή μάχης μιας τόσο ακριβής σειράς.

Είναι πολύ πιθανό αν δεν είχα πέσει πάνω στα τόσα άρθρα και αναρτήσεις στα social media που εκτόξευαν τις προσδοκίες στη στρατόσφαιρα, να μου είχε αρέσει αυτό που είδα. Όχι τόσο ώστε να το αποθεώσω και να κάνω λόγο για το καλύτερο επεισόδιο της σειράς, αλλά τόσο ώστε να μη νιώσω ένα ξενέρωμα, μια παραπλάνηση ίδια με τα clickbait άρθρα που μπαίνουν καθημερινά στα ψηφιακά μίντια. Η οπτική άλλαξε το πώς υποδέχτηκα το τελικό αποτέλεσμα.

Αντιλαμβάνομαι πόση δυσκολία έχει να στήσεις χωρίς να παραδοθείς στο CGI ή το AI μια ναυμαχία, όχι απλά μια μάχη στρατού ξηράς, και σε αυτή να βάλεις 3 ιπτάμενους δράκους και να διαμορφώσεις ένα σκηνικό πολιορκίας, αλλά αν επιλέξεις να περιγράψεις τη σεκάνς, όλο το επεισόδιο, ως κάτι το συνταρακτικό, οφείλεις να το κάνεις τέτοιο.

Αν αυτό το επεισόδιο δεν είχε προωθηθεί τοιουτοτρόπως, τότε δε θα μπαίναμε στη διαδικασία να μιλήσουμε με αρνητισμό, κι ας ήταν μέτριο.

Δυσκολεύομαι να κατανοήσω πώς προκύπτει το 9.4/10 στη βαθμολογία στο IMDB. Τι είδαν δηλαδή οι εκατομμύρια θεατές και θεώρησαν πως είναι ένα επεισόδιο για το πάνθεον της μυθοπλασίας; Σίγουρα πάντως είναι μια βαθμολογία επηρεασμένη από το συναίσθημα της στιγμής, από τον ενθουσιασμό της επιστροφής της σειράς, σίγουρα κι από το momentum bias, δηλαδή το προδιαμορφωμένο συναίσθημα από την ανάγκη να ανήκουμε σε αυτό το κύμα ενθουσιασμού.

Με βάση τα όσα έχουμε δει στο παρελθόν, η βαθμολογία είναι γύρω από το 8. Για κάποιους σαν και μένα κάτω από το 8, προς το 7.5, για άλλους πάνω από το 8, αλλά όχι πάνω από το 8.5. Μοιάζει αστείο να περιγράφεται ως τεράστια διαφορά η μία μονάδα ή το 0.9, αλλά στην εποχή μας είναι πια πολύ πιο εύκολο να φτιαχτεί ένα επεισόδιο ή και μια ολόκληρη σειρά για το 8/10, σε σχέση με πριν 10 χρόνια. Άρα, αυτή η φαινομενικά μικρή διαφορά, είναι πολύ μεγάλη, πολύ ουσιαστική.