Κάννες 2026: Οι 10 ταινίες που θα συζητηθούν και η ελληνική στο Un Certain Regard 
O Γιώργος Λάνθιμος «έφτιαξε» μια 2η και 3η Σκάρλετ Γιοχάνσον 
Η εκπάγλου ζουμερότητας Σκάρλετ Γιοχάνσον 
Η Σκάρλετ Γιοχάνσον είναι πάντας ένας αρκετός λόγος για να μας αρέσει μια ταινία.
Στη θεωρία, το φετινό καλοκαίρι, είχε παράξει μεγάλες προσδοκίες σε κινηματογραφικό επίπεδο, ειδικά στο διάστημα από μέσα Ιουνίου και μέχρι τέλη Ιουλίου. 28 Years Later, F1: Η Ταινία, Jurassic World Rebirth, Superman, Fantastic Four και Materialists είναι μια πλειάδα ταινιών που θες να τις δεις. Μέχρι στιγμής, φτου φτου να μην το ματιάσω, οι προσδοκίες καλύπτονται και με το παραπάνω. Το 28 Years Later ήταν μέτριο προς καλό, η ταινία F1 άψογη και, τώρα, το Jurassic World παρέλαβε τη σκυτάλη και διατηρεί τον πήχη στο ίδιο επίπεδο.
Η ταινία κυκλοφόρησε χθες στις αίθουσες, ενώ την προηγούμενη εβδομάδα έκανε πρεμιέρα και στην Αμερική. Οι πρώτες αντιδράσεις και κριτικές, δεν είναι ιδιαιτέρως ενθαρρυντικές για να πάει το κοινό να δει το JWR (έτσι θα το γράφω στη συνέχεια), όμως βρίσκω πως είναι αρκετά σκληρές.
Αν, δηλαδή, είσαι από τους ανθρώπους εκείνους που διαβάζουν κριτικές και κοιτάζουν βαθμολογίες μιας ταινίας πριν τη δουν, μην αφήσεις να σε παρασύρουν οι βαθμολογίες που θα δεις σε IMDB (6.3/10) και Rotten Tomatoes (51%), διότι απέχουν από την αδρεναλίνη και τον ενθουσιασμό που θα σου δώσει το JWR.
Τζόναθαν Μπέιλι και Σκάρλετ Γιοχάνσον είναι ένα πολύ καλό ντουέτο.
Ποιο είναι το στόρι στην ταινία;
Πάμε πρώτα στα της πλοκής. Κάπου στο 2008, εκεί όπου υπήρχε το θεματικό πάρκο με τους αληθινούς δεινόσαυρους, ιδιωτικοί επιστήμονες είχαν αρχίσει να κάνουν μίξεις ειδών, για να ικανοποιήσουν το κοινό που είχε βαρεθεί με τα ίδια και τα ίδια. Κάποια στιγμή όμως, δημιούργησαν ένα τέρας, το οποίο διέλυσε το πάρκο και έχτισε τη δική του επικράτεια κυριαρχίας στο νησί. Η αποχώρηση των ανθρώπων, επέτρεψε στα άλλα είδη να αναπτυχθούν σε πληθυσμούς και να χτίσουν ένα οικοσύστημα πλήρως λειτουργικό.
17 χρόνια μετά, με τον άνθρωπο να μην πλησιάζει προς τις περιοχές του Ισημερινού, όπου ζουν οι δεινόσαυροι και το κλίμα είναι όσο πιο ανόθευτο γίνεται από την ανθρώπινη δραστηριότητα, ένας πολυεκατομμυριούχος θέλει να στείλει μια ειδική ομάδα στη γη των δεινοσαύρων, να πάρει δείγμα από αίμα τριών μεγάλων ειδών και να το χρησιμοποιήσει για φάρμακα που αποτρέπουν τις στεφανιαίες νόσους και τα καρδιάκα, εννοείται έναντι αδράς αμοιβής. Κοινώς, θέλει να αφαιμάξει τους δεινοσαύρους για να πλουτήσει, βάζοντας υψηλή τιμή στην υγεία των ανθρώπων.
Παρά το ότι σεναριακά οι ρόλοι δεν είναι ιδιαίτερα στιβαροί, η Σκάρλετ και ο Μαχέρσαλα Άλι τους δίνουν μια «νοστιμιά».
Έτσι, ενώνονται ο επιστήμονας/παλαιοντολόγος δρ. Χένρι Λούμις (Τζόναθαν Μπέιλι), η μισθοφόρος Ζόρα Μπένετ (Σκάρλετ Γιοχάνσον) και ο πειρατής-καπετάνιος Ντάνκαν Κινκέιντ (Μαχέρσαλα Άλι), με την ομάδα του που έχει ακόμα 3 μέλη. Οι 4 τους και ο εκπρόσωπος του επιχειρηματία, ο Μάρτιν, θα μπουν στο πλοιάριο του Ντάνκαν και θα πλεύσουν από την Καραϊβική προς τον Ισημερινό με αποστολή να πάρουν αίμα από έναν δεινόσαυρο θαλάσσιας ζωής, από έναν της στεριάς και έναν ιπτάμενο: Μοσόσαυρος, Τιτανόσαυρος και ο ιπτάμενος Quetzalcoatlus είναι οι στόχοι. Για να τους πάρουν το αίμα, θα τους ρίξουν βελάκια με φιάλες που απορροφούν την επαρκή ποσότητα και αυτοεκτοξεύονται προς τα πίσω.
Καθ’ οδόν προς τον πρώτο στόχο, τον Μοσόσαυρο, μια οικογένεια, οι Ντελγκάδο, ο μπαμπάς με τις δύο κόρες και τον φίλο της μεγάλης κόρης, κάνουν ιστιοπλοΐα στον ωκεανό και τους επιτίθεται ο Μοσόσαυρος. Ο Κινκέιντ πηγαίνει να τους μαζέψει από το νερό και θα γίνουν κι αυτοί, αναγκαστικά, μέλη της αποστολής, με κίνδυνο τη ζωή τους, διότι, εκτός των δεινοσαύρων, η αποστολή απαιτεί εχεμύθεια. Όποιος μιλήσει, πεθαίνει.
Οι απώλειες αρχίζουν από νωρίς, με τον Μοσόσαυρο να αποδεικνύεται ο πιο δύσκολος. Καταστρέφει το πλοιάριό τους και, ουσιαστικά, δεν υπάρχει τρόπος γυρισμού. Η Ζόρα έχει φροντίσει όμως να ενημερώσει δικούς της να έρθουν με ελικόπτερο σε ένα ελικοδρόμιο κοντά στο κέντρο των προσμίξεων της παλιάς εποχής, να προσγειωθεί για 2 λεπτά και να τους παραλάβει. Αυτό σημαίνει πως πρέπει μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες να έχουν πάει στο σημείο και να μπουν γρήγορα στο ελικόπτερο. Δεν έχουν όμως ιδέα ότι θα συναντήσουν το πιο θανατηφόρο είδος δεινοσαύρου, μια μετάλλαξη του Τυραννόσαυρου Ρεξ, που κάνει τον T-Rex να τρομάζει!
Η ταινία είναι όσο πιο ρεαλιστική γίνεται και η αίσθηση στον θεατή είναι πως έχει μπροστά του τους δεινοσαύρους.
Το Jurassic World Rebirth δίνει νέα πνοή στις dino-movies
Το στόρι της ταινίας είναι πολύ απλοϊκό και, η αλήθεια είναι, η αποστολή φαίνεται να εκτελείται πολύ εύκολα. Αλλά δεν πας να δεις ταινία που λέγεται Jurassic World Rebirth για να θαυμάσεις την πολυπλοκότητα της πλοκής. Πας για να δεις δράση και να απολαύσεις δεινοσαύρους, να νιώσεις ότι έρχονται να κατασπαράξουν εσένα. Και η ταινία του σκηνοθέτη Γκάρεθ Έντουαρτς και του σεναριογράφου Ντέιβιντ Κεπ, κάνει αυτό ακριβώς.
Βλέποντας την ταινία σε IMAX αίθουσα, παρά το ότι δεν κινηματογραφήθηκε για IMAX όπως η F1, ήμουν, στο μεγαλύτερο κομμάτι της ταινίας, εγώ ο πρωταγωνιστής. Ήταν μια αίσθηση όσο πιο κοντά στο 5D γίνεται. Έσκυβα, κουνιόμουν από τη θέση μου, τρόμαζα, προσπαθούσα να αποφύγω τα δόντια, ακριβώς όπως το έκαναν οι πρωταγωνιστές.
Αρκούν δεινόσαυροι, αρκεί η Σκάρλετ Γιοχάνσον, αρκούν τα ωραία γραφικά και ο ήχος και φεύγεις γεμάτος από την αίθουσα.
Τις ταινίες δεν τις κρίνουμε με βάση αυτό που έχουμε στο μυαλό μας ή με κάποιο κριτήριο υψηλής ποιότητας. Δεν είναι όλα για να γίνουν Η Τριλογία των Χρωμάτων του Κισλόφσκι. Ούτε είναι το Mission Impossible, που θες να έχει και μια πλοκή που να ιντριγκάρει. Αρκούν δεινόσαυροι, αρκεί η Σκάρλετ Γιοχάνσον, αρκούν τα ωραία γραφικά και ο ήχος και φεύγεις γεμάτος από την αίθουσα. Δε μπορώ να εντοπίσω τι είναι αυτό που έκανε αρκετούς να κρίνουν την ταινία ως, στην καλύτερη, μέτρια, αλλά δε μπορώ να ενστερνιστώ κάτι τέτοιο.
Το Jurassic World Rebirth είναι μια άξια συνέχεια του Jurassic Park, ξεπερνά την τριλογία με τον Κρις Πρατ και τη Μπράις Ντάλας-Χάουαρντ, είναι μια φαντασμαγορία δεινοσαύρων και χρησιμοποιεί άρτια την τεχνολογία, δίχως να πάει σε δηθενιές. Διαλέγει τη μεγαλοσύνη, μας δίνει δεινοσαύρους όπως τους φανταζόμαστε, υπερμεγέθεις, να τους τρέμουμε από την όψη, αλλά και να θέλουμε να τους αγγίξουμε.
Πολλά χρόνια αναρωτιέμαι γιατί δεν έχουν υπάρξει περισσότερες ταινίες με δεινοσαύρους τα τελευταία 10-15 χρόνια, πέρα από το Jurassic franchise. Θυμάμαι το 2000 είχε κυκλοφορήσει μια ταινία, το Dinosaur. Από τότε, οι μόνες προσπάθειες ήταν τα Jurassic World. Ίσως το franchise που γέννησε ο Σπίλμπεργκ να είναι τόσο κυρίαρχο, που δεν αφήνει προσδοκία για άλλες ταινίες να πάνε καλά και αυτόματα συνδέονται μαζί του.
Ίσως, το Jurassic World να μην άρεσε γιατί επιχείρησε να θέσει ηθικά διλήμματα ως προς τη χρήση του αίματος των δεινοσαύρων, κάτι που, όντως, σεναριακά, ξενίζει. Ή, ίσως, επειδή ο Μπέιλι ως δρ. Λούμις είναι πολύ μακριά σε χαρακτηριστικά από αυτό που μας προδιαθέτει η πρώτη σκηνή. Δηλαδή, δεν είναι ένας θεωρητικός τύπος που φοβάται τη σκιά του. Είναι Indiana Jones των δεινοσαύρων. Κι αυτό κάπως ξενίζει. Ή, οκ, τώρα το σκέφτομαι, δεν έχουμε κάτι το αξιομνημόνευτο σε επίπεδο διαλόγων και χαρακτήρων. Η Σκάρλετ κι ο Μαχέρσαλα δίνουν στους ρόλους τους πράγματα με υπέρβαση, ενώ περισσότερο ενδιαφέρον έχουν οι Ντελγκάδο και η δική τους πορεία στην ταινία.
Εν πάση περιπτώσει, το Jurassic World Rebirth δίνει το έναυσμα για μια νέα εποχή με περισσότερες δεινοσαυρικές ταινίες, όχι μόνο animation όπως ο Καλόσαυρος (2017), αλλά live-action. Και η Σκάρλετ Γιοχάνσον δείχνει να ταιριάζει πολύ στο franchise και να της αξίζει να βρεθεί ξανά στον ρόλο της Ζόρα με κάποιο sequel.
* Η ταινία Jurassic World Rebirth κυκλοφορεί από την Tanweer στις αίθουσες.
Διαβάστε ακόμη: 3 υποψήφιοι για επόμενοι James Bond, ο ένας χειρότερος από τον άλλον
-
- Follow us:
Ακολουθήστε το Andro στο Facebook
