Ισάξιο του Interstellar: Το sci-fi έπος που κυκλοφόρησε χθες, είναι η ταινία της χρονιάς

Ισάξιο του Interstellar: Το sci-fi έπος που κυκλοφορεί την Πέμπτη, είναι η καλύτερη ταινία της χρονιάς

Το Interstellar ανήκει για μένα στο πάνθεον των ταινιών. Αν με πετύχαινε το μικρόφωνο του Letterboxd κάπου και μου ζητούσε να του πω τις 4 αγαπημένες μου ταινίες, θα του έλεγα την τριλογία του Lord of the Rings και το Interstellar. Δε με νοιάζει να αντιμετωπίσω με εξεζητημένο τρόπο αυτές τις ταινίες, να μιλήσω για την τεχνική τους προσέγγιση, τη σκηνοθεσία κτλ. Όχι ότι υστερούν σε αυτά, αλλά δεν είναι εκεί που μετριέται το βάρος τους. Είναι στο αποτύπωμα που σου αφήνουν στην ψυχή. Ε, αυτό που σε κάνουν να νιώθεις, είναι οικουμενικό, συμπαντικό, είναι παντοτινό. Σε αυτή την κατηγορία μπορεί να βρίσκεται σε λίγα χρόνια και η ταινία Project Hail Mary, η οποία θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες την Πέμπτη που μας έρχεται.

Πρόκειται για ένα sci-fi βασισμένο στο βιβλίο του Άντι Γουίαρ, που κυκλοφόρησε το 2021, έγινε best-seller, σαγήνευσε τον Ράιαν Γκόσλινγκ που ανέλαβε την παραγωγή και επικοινώνησε με τους δύο σκηνοθέτες, Φιλ Λορντ και Κρίστοφερ Μίλερ για να αναλάβουν τη σκηνοθεσία.

Η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά στο τέλος της. Μόνη της σωτηρία να πάει στο άστρο Ταυ Κήτος και να βρει τι κρατά υπό έλεγχο τους Αστροφάγους, κύτταρα που «τρώνε» σαν σαράκι τους πλανήτες. (Photo credit: Jonathan Olley © 2026 Amazon Content Services LLC. All Rights Reserved)

Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Ράιαν Γκόσλινγκ, που υποδύεται τον καθηγητή βιολογίας Ράιλαντ Γκρέις, έναν καθηγητή που, μαθαίνουμε αργότερα μέσα από τις αναμνήσεις του που επανέρχονται, είχε πέσει σε δυσμένεια όταν είχε υποστηρίξει σε μια εργασία του ότι το νερό δεν είναι απαραίτητο για την ύπαρξη ζωής σε άλλους πλανήτες, απολύθηκε από την εταιρεία του, ήρθε σε ρήξη και επέλεξε να ασχοληθεί με τη διδασκαλία σε παιδιά δημοτικού. Όμως, οι ικανότητες και γνώσεις του θα πήγαιναν χαράμι σε αυτή τη θέση.

Πολλώ δε όταν έχει εντοπιστεί από την κοινότητα των αστροφυσικών μια ουσία η οποία ξεκίνησε από τον Ήλιο και μεταφέρεται σε άλλους πλανήτες και τους «κατατρώει», τους καταστρέφει. Κανείς δεν ξέρει τι είναι και γιατί συμβαίνει αυτό. Η ανθρωπότητα έχει σχηματίσει στον διαγαλαξιακό χάρτη τη Γραμμή Πετρόβα, μια διαπλανητική διαδρομή που περιλαμβάνει όλους τους πλανήτες που έχουν «φαγωθεί», αλλά και τον Ταυ Κήτος, έναν πλανήτη που ανταποκρίθηκε στην επίθεση και παραμένει υγιής.

Στέκεσαι με το στόμα ανοιχτό βλέποντας την ταινία

Αφού πρώτα ο Ράιλαντ έχει εξετάσει σε συγκεκριμένες συνθήκες το δείγμα από αυτή την ουσία, που αποδεικνύεται ότι είναι εξωγήινη μορφή, κύτταρα, στήνεται μια αποστολή… αυτοκτονίας. Μια ομάδα επιστημόνων, με επικεφαλής την Εύα Στρατ, συγκεντρώνεται σε μια πλωτή πολεμική βάση στη μέση του ωκεανού για να πειραματιστεί με αυτά τα κύτταρα και να τα πολλαπλασιάσει, ώστε να έχει στη διάθεσή της 2.000.000 Αστροφάγους -έτσι τους έχουν ονομάσει- που θα χρησιμοποιηθούν ως καύσιμο για να στείλουν το αεροσκάφος στον Ταυ Κήτος, να λάβει δείγμα της ατμόσφαιρας και να το στείλει πίσω. Το δείγμα θα γυρίσει, το πλήρωμα όμως όχι. Όσοι μπουν στο διαστημικό σκάφος, μπαίνουν χωρίς επιστροφή.

Σε αυτούς δεν ανήκει ο Ράιλαντ, αλλά μετά από μια έκρηξη, χάνονται 2 από τα 3 μέλη και η Στρατ του ζητά να μπει στο πλήρωμα. Εκείνος αρνείται, θεωρώντας ότι είναι ένας δειλός και δε θα μπορέσει να αντεπεξέλθει, εν τέλει, με αθέμιτο τρόπο, η Στρατ τον αναισθητοποιεί, τον βάζει στο σκάφος και ο Γκρέις ταξιδεύει για κάποια χρόνια, μέχρι που ξυπνάει δίχως μνήμες, ποιος είναι, πού πάει, τι στόχο έχει. Από αυτό το σημείο είναι που αρχίζει η ταινία και μαθαίνουμε τα υπόλοιπα στην πορεία με χρονικές παρεκβάσεις.

Όταν ο Ράιλαντ καταλάβει τι καλείται να κάνει και διαμορφώνει το εργαστήριό του στο σκάφος, θα έρθει σε επαφή με μια πενταπλάσια πολυδιάστατη εγκατάσταση στις εσχατιές του Γαλαξία, όπου βρίσκεται ένας εξωγήινος από τον πλανήτη Ηριδανό. Καθότι είναι και οι δύο τελευταίοι επιζώντες από τα πληρώματά τους, με διαφορετικές γνώσεις και ικανότητες, θα μπουν σε διαδικασία να βρουν τρόπο επικοινωνίας, αφού ο εξωγήινος δεν έχει στόμα, παράγει ήχους σαν δελφίνι και επικοινωνεί απτικά.

Αφού φτιάξει ένα σύστημα «μετάφρασης» ο Ράιλαντ, οι δυο τους θα αρχίσουν να εξετάζουν τους Αστροφάγους για να κατανοήσουν τι συμβαίνει στον Ταυ Κήτος και δεν έχει μολυνθεί, αλλά υπάρχει μια ισορροπία στη ζωή.

Όλες οι λεπτομέρειες της πλοκής, προσφέρουν στον θεατή την ευκαιρία να νιώσει το μεγαλείο της Δημιουργίας, μα και της ίδιας του της ύπαρξης.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ είναι η ψυχή της ιστορίας, αυτός που με το δικό του ψυχικό εκτόπισμα της δίνει «διαστημικό» βάθος. (Photo credit: Jonathan Olley © 2026 Amazon Content Services LLC. All Rights Reserved)

Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος

Η ταινία Project Hail Mary είναι μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας, μια προσπάθεια διάσωσης του ανθρώπινου είδους, μια πορεία αντοχής και επιβίωσης, μέσα από την οποία βγαίνουν στην επιφάνεια όλα εκείνα που καθιστούν αξιοθαύμαστο το ανθρώπινο είδος. Ξέρετε, έχουμε μετατρέψει έτσι τη ζωή μας εδώ στη Γη ώστε να μας βγαίνει πιο συχνά να βλαστημάμε που εξακολουθούμε να υπάρχουμε, παρά να αντιλαμβανόμαστε τις δυνατότητες μας.

Ο άνθρωπος έχει πετύχει πράγματα στην διαδρομή του στον πλανήτη, από κατασκευές μέχρι ανακαλύψεις, που αν τις παρατηρούν εξωγήινοι από κάπου, σίγουρα θα έχουν εντυπωσιαστεί και σίγουρα θα έχουν τρομοκρατηθεί με την ευφυΐα μας. Μια ευφυΐα που, όπως την καταθέτει η ταινία, δεν είναι μόνο διανοητική, μα, κυρίως, ψυχική, συναισθηματική. Ο άνθρωπος επιλέγει να δώσει τέλος στη ζωή του για να βρει τρόπο να διασώσει όλους τους υπόλοιπους. Αν και ζει ιδιοτελώς τη ζωή του, έρχεται μια στιγμή που η ιδιοτέλεια αποκτά και ανιδιοτέλεια και οραματίζεται να γίνει ένας ήρωας που θα μείνει στα χείλη και τις μνήμες των επιζώντων, καθώς αυτός θα έχει πεθάνει.

Περισσότερο απ’ όλα, όμως, ο άνθρωπος έχει ενσυναίσθηση, έχει συμπόνια, έχει οίκτο κι αυτό είναι μεταδοτικό. Βλέπουμε στην ταινία πως μαθαίνει ο Ράιλαντ στον εξωγήινο, τον Ρόκι, την ανθρώπινη συναισθηματική επικοινωνία, τις εκφράσεις στήριξης, αγάπης, φροντίδας και πως το πλάσμα από τον Ηριδανό εξανθρωπίζεται μέσα από αυτή τη διαδικασία.

Η ταινία κυκλοφορεί την Πέμπτη στις αίθουσες.

Είναι δυστυχές πως η καταλληλότερη και αποτελεσματικότερη συνθήκη για να συμβεί αυτό, είναι σε μια συμπαντική εσχατολογία, μπροστά στον μαζικό αφανισμό του είδους, αλλά είναι κι αυτό, υποθέτω, μέρος της γοητείας μας.

Όλες οι λεπτομέρειες της πλοκής, προσφέρουν στον θεατή την ευκαιρία να νιώσει το μεγαλείο της Δημιουργίας, μα και της ίδιας του της ύπαρξης. Βλέπουμε τον Ράιλαντ να είναι ολομόναχος στο χάος και να πρέπει να βρει τρόπο να χειριστεί το σκάφος, όσο κι αν έχει μια αυτονομία πλοήγησης, να φτιάξει ένα σχέδιο και με αυτό να βρεθεί στον Ταυ Κήτος, να κατέβει, να πάρει το δείγμα, να ανέβει και να το στείλει πίσω στη Γη για να πορευτεί μετά για 2-4 χρόνια στην ανυπαρξία, πριν το Σύμπαν διαλύσει την ύπαρξή του.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ ερμηνεύει τον Ράιλαντ με τις μανιέρες του, το αμήχανο χιούμορ, που εδώ παίρνει μυθολογικές διαστάσεις και, μέσα σε αυτή την απλότητα των λέξεων, των εκφράσεων, των σκηνών, καθώς δουλεύει μόνο με τεχνολογία και καλείται να φανταστεί τα πάντα απ’ όλα συμβαίνουν στο διάστημα, καλείται να νιώσει συμπόνια για κάτι άψυχο, μια μαριονέτα που λειτουργεί ως Ρόκι, μας δείχνει την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ψυχής.

Η αφήγηση μας αναγκάζει να ενωθούμε ψυχικά με τον Ράιλαντ και τον Ρόκι, να τους αγαπήσουμε, να θέλουμε να τους προστατεύσουμε και, με όσα συμβαίνουν, να πονάμε, να δακρύζουμε. Οικοδομεί μια σχέση μεταξύ των δύο, ώστε όταν έρθει η στιγμή που το Σύμπαν θα βάλει πολύ δύσκολα στην πλοήγησή τους, δε μπορώ παρά να πονέσω, να δακρύσω.

Οι 2 σκηνοθέτες χρησιμοποιούν τα «διαστημικά στοιχεία» έτσι ώστε να αντιλαμβάνεται ο θεατής, ο άνθρωπος, το μέγεθός του μπροστά σε όλα αυτά, ώστε να τον ταρακουνά μέσα του η ιστορία και να αναθεωρεί τη θέση του στη Γη και στο συμπαντικό στερέωμα.

Ο αλτρουισμός του ανθρώπου, όπως τον εκφράζει ο Ράιλαντ, και ταυτόχρονα η ανάγκη του να ξεφύγει από τον κόσμο των ανθρώπων που στερείται ειλικρίνειας, ανθρωπιάς, συναισθηματικής ένωσης, μας κάνουν να στεκόμαστε με ανοιχτό στόμα σκεπτόμενοι ότι είμαστε εμείς εκεί, στο σκοτάδι, πλάνητες του διαστήματος, κοινωνοί της ανακάλυψης εξωγήινης ζωής.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Feelgood Entertainment (@feelgood_entertainment)

Η ταινία Project Hail Mary μετατρέπει την ψυχή σε μια Παγγαία που σπάει, χωρίζεται πρώτα στα δύο και μετά στα 7, με τα κομμάτια να απομακρύνονται για να πάρουν φόρα και να ενωθούν ξανά στο βάθος εκατομμυρίων ετών.

Η ταινία θυμίζει και Interstellar, και Gravity και κάτι από Mandalorian, με τον Ρόκι από τον Ηριδανό να έχει τον ρόλο του Γκρόγκου, του Baby Yoda, αυτή τη φορά.

Βαθμολογία: 9/10