
«Κατά τη νεκροψία του Αϊνστάιν, ο Τόμας Χάρβεϋ, παθολογοανατόμος του νοσοκομείου του Πρίνστον, αφαίρεσε τον εγκέφαλό του προκειμένου να τον φωτογραφίσει και να τον μελετήσει».
Στις 16 Απριλίου του 1955 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν έπαθε εσωτερική αιμορραγία από ρήξη ανευρύσματος και στις 18 Απριλίου πέθανε στο νοσοκομείο του Πρίνστον.
Λένε ότι τα τελευταία του λόγια πριν πεθάνει ήταν στα γερμανικά, γι’ αυτό κανένας δεν κατάλαβε ποιο ήταν το τελευταίο μήνυμα του μεγάλου αυτού πνεύματος του εικοστού αιώνα. Ωστόσο στο κομοδίνο του στο νοσοκομείο βρέθηκε ένα σχεδίασμα του λόγου που θα διάβαζε με αφορμή την έβδομη επέτειο της ανεξαρτησίας του Ισραήλ και που περιλάμβανε την ακόλουθη φράση: «Σήμερα σας μιλάω όχι ως Αμερικανός πολίτης, ούτε ως Εβραίος, αλλά ως άνθρωπος».
Παρόλο που υπήρξε διάσημη προσωπικότητα, ο Αϊνστάιν είχε καταστήσει σαφές ότι επιθυμούσε κηδεία σε στενό κύκλο, όπου θα παρευρίσκονταν τα πιο οικεία του πρόσωπα. Τη σορό του την έκαψαν προτού ο κόσμος πληροφορηθεί από τα δελτία ειδήσεων τον θάνατό του, σύμφωνα με την τελευταία του επιθυμία.
Ακόμα κι έτσι όμως, δεν έκαψαν ολόκληρο τον νεκρό. Λέγεται ότι, κατά τη νεκροψία, ο Τόμας Χάρβεϋ, παθολογοανατόμος του νοσοκομείου, αφαίρεσε τον εγκέφαλο του Αϊνστάιν προκειμένου να τον φωτογραφίσει και να τον μελετήσει μήπως ανακάλυπτε κάποια ιδιαιτερότητα που να εξηγούσε τους λόγους για τους οποίους ο επιστήμονας μπόρεσε να επεξεργαστεί μια σειρά θεωριών οι οποίες έφεραν επανάσταση στον κόσμο της φυσικής.

«Ο Άλλαν Πέρσυ συγκεντρώνει εδώ 85 μεγάλες σκέψεις της μεγαλοφυΐας αυτής και τις μεταφέρει σε έμπρακτες καταστάσεις της καθημερινότητας», διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Με τον καιρό, πολλά από τα δείγματα που είχε πάρει ο Χάρβεϋ χάθηκαν, κι αυτός είναι ο λόγος που μέχρι στιγμής έχουν δημοσιευθεί μόνο έξι μελέτες για την ανατομία του εγκεφάλου του Αϊνστάιν.
Το 2012 το περιοδικό Brain δημοσίευσε μία από αυτές τις μελέτες, η οποία είχε πραγματοποιηθεί από το Πανεπιστήμιο της Φλόριντα και συνέκρινε τον εγκέφαλο του Αϊνστάιν με τους εγκεφάλους ογδόντα πέντε φυσιολογικών ανθρώπων, για να διαπιστώσει ότι είχε το ίδιο μέγεθος με των άλλων, αν και, σύμφωνα με την ομάδα του ανθρωπολόγου Ντιν Φαλκ, εμφάνιζε περισσότερες πτυχώσεις από το συνηθισμένο.
Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι η περιοχή που σχετίζεται με τη μαθηματική σκέψη, εντοπισμένη στον κατώτερο βρεγματικό λοβό, ήταν 15% πλατύτερη από το φυσιολογικό.
Ωστόσο αυτό αποδεικνύει κάτι; Προφανώς όχι, γιατί δεν ήταν μόνο η μαθηματική ικανότητα που επέτρεψε στον Αϊνστάιν να οδηγηθεί στα συμπεράσματα και στις εικασίες του, αλλά και η επιμονή, η περιέργεια και η ακόρεστη ανάγκη του να εκπλήσσεται από τον κόσμο και να τον κατανοεί.
// Το κείμενο που φιλοξενεί η στήλη είναι το τελευταίο κεφάλαιο από το Επίμετρο του Άλλαν Πέρσυ στο βιβλίο του «Άλμπερτ Αϊνστάιν: 85 μαθήματα ατομικής σοφίας για σχετικά δύσκολα προβλήματα». Ο τίτλος του κεφαλαίου στο βιβλίο είναι «Ο εγκέφαλος μιας μεγαλοφυΐας» (σελ. 241-243). Μετάφραση: Αγαθή Δημητρούκα. Εκδόσεις Πατάκη, 2014.
Διαβάστε ακόμα: Στίβεν Χόκινγκ – «Υπήρξα πλούσιος και φτωχός, αρτιμελής κι ανάπηρος».




