
Η Μαρία Κάλλας πέθανε σαν σήμερα πριν 49 χρόνια κι ακόμα δεν έχει τιμηθεί όπως της αξίζει. (Φωτ. Maria Callas Foundation)
Σαν σήμερα – 16 Σεπτεμβρίου – πριν από 49 χρόνια άφηνε την τελευταία της πνοή στο διαμέρισμά της στο Παρίσι (διαβάστε εδώ την παλινωδία της ελληνικής κυβέρνησης με την αρπαγή της τεφροδόχου της) η μεγάλη Ελληνίδα αοιδός Μαρία Κάλλας, η γυναίκα που με την παρουσία της στιγμάτισε την όπερα περισσότερο από οποιοδήποτε άλλη μορφή του 20ου αιώνα. Όχι ελάχιστη απόδειξη της διαρκούς σημασίας της αποτελεί η πρόταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας η καλλιτέχνις να συμπεριληφθεί με την αξία των 5€ στην νέα σειρά τραπεζογραμματίων που πρόκειται να αντικαταστήσει τα τρέχοντα το επόμενο – και επετειακό – έτος.
Από τις διαφορετικές προτάσεις που έγιναν έχουν συνολικά προκριθεί 8 διαφορετικές σειρές, από τις οποίες οι τέσσερις περιλαμβάνουν ευρωπαϊκά πτηνά και οι τέσσερις σημαντικές προσωπικότητες από την ευρωπαϊκή ιστορία και πολιτισμό: Μπετόβεν, Ντα Βίντσι, Κάλλας, κ.α. Από αυτές τις τέσσερις, τη μία σειρά έχει σχεδιάσει η Μυρσίνη Βαρδοπούλου (Σχέδιο Ε) και εύκολα θα διακρίνει κανείς πίσω από τη μορφή της τραγουδίστριας (δείτε εδώ) μία κυκλική σύνθεση, που μπορεί εύκολα να ερμηνευθεί ως το κοίλο από ένα αρχαίο ελληνικό θέατρο, όπως το Θέατρο της Επιδαύρου.
Εδώ μπορείτε να το δείτε αναλυτικά και από την ίδια σελίδα να συμμετάσχετε στην έρευνα και να το στηρίξετε με την ψήφο σας. Πρόκειται για ένα σχέδιο που προβάλλει εύγλωττα την ελληνική διάσταση της τιμώμενης και υπενθυμίζει τα μεγάλα της καλλιτεχνικά επιτεύματα στο αργολικό θέατρο, δηλαδή την Νόρμα (1960) και τη Μήδεια (1961).
Την τελευταία μάλιστα είχαμε την ευκαιρία να την παρακολουθήσουμε ως ιστορική αναβίωση σε μία πολύ σπουδαία παραγωγή από την Εθνική Λυρική Σκηνή αυτό το καλοκαίρι (διαβάστε εδώ), η οποία υπενθύμισε με εξαιρετικό τρόπο στη διεθνή κοινότητα την ελληνικότητα της καλλιτέχνιδας, πράγμα όχι τόσο αυτονόητο όσο ίσως φανταζόμαστε. Στην ίδια κατεύθυνση άλλωστε συνέβαλαν τα προηγούμενα χρόνια και η ταινία «Μαίρη, Μαριάννα, Μαρία»: τα άγνωστα ελληνικά χρόνια της Κάλλας» αλλά και η λειτουργία του πρώτου στον κόσμο Μουσείου Μαρία Κάλλας αφιερωμένου αποκλειστικά στην κληρονομιά και τη μνήμη της.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ήρθε η ώρα για μια εθνική ή και διεθνής ημέρα για τη Μαρία Κάλλας
Επίσης, πολλές φορές έχουν γίνει και γίνονται κάθε είδους εκδηλώσεις, εκθέσεις και συναυλίες στη μνήμη της, όπως το Γκαλά Όπερας για τη Μαρία Κάλλας που μόλις ανακοινώθηκε για την ημέρα των γενεθλίων της (2 Δεκεμβρίου) στο Θέατρο Ολύμπια, πλέον Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο Μαρία Κάλλας, με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα και Χορωδία της ΕΡΤ υπό τον Μίλτο Λογιάδη και σολίστ τη Μαρία Κοσοβίτσα και τον Γιάννη Χριστόπουλο. Οι εκδηλώσεις αυτού του είδους είναι απλά πάρα πολλές για να τις αναφέρει κανείς, αν και η καλύτερη που προσωπικά παρακολούθησα το επετειακό 2023 (100 χρόνια από τη γέννηση) ήταν εκτός Ελλάδος.
Αυτή την εβδομάδα πάντως μπορεί να παρακολουθήσει κανείς το σχετικό αφιέρωμα στο Ertflix με την παράσταση της Norma από το Ηρώδειο το 2023 την οποία διευθύνει ένας αρχιμουσικός που είχε συνεργαστεί με τη Μαρία Κάλλας, ο Eugene Kohn. Όσοι επισκεφθούν την αίθουσα Masterclass στο Μουσείο Μαρία Κάλλας θα τον δουν πολύ νέο να τη συνοδεύει στο πιάνο στη Σχολή Juilliard της Νέας Υόρκης.
Ενδιαφέρον είναι ότι η 16η Σεπτεμβρίου έχει αρχίσει πλέον να καθιερώνεται άτυπα ως Ημέρα Μνήμης Μαρίας Κάλλας. Αυτό φαίνεται ότι ξεκίνησε από τον Δήμο Αθηναίων το 2024 με μια αναφορά σε «Ημέρα μνήμης θανάτου της Μαρίας Κάλλας» στο Μουσείο Μαρία Κάλλας και εξελίχθηκε σε Ημέρα Μνήμης Μαρίας Κάλλας από πέρσι, που πάντως ακόμα δεν έχει θεσμοθετηθεί επισήμως, και εορτάζεται μάλλον διακριτικά, σε ό,τι αφορά το καλλιτεχνικό προγραμμα. Στα μεγάλα γκαλά που έγιναν το 2017 για τα 40 χρόνια ο όρος δεν υπήρχε.
Του χρόνου, που είναι τα 50 χρόνια από τον θάνατό της, δεν θα ήταν κακή ιδέα αυτό να πάρει πιο οργανωμένο και σταθερό χαρακτήρα και η Ελλάδα να πρωτοστατήσει για να καθιερωθεί επίσημα μία εθνική, ευρωπαϊκή ή διεθνής ημέρα για τη Μαρία Κάλλας, πράγμα όχι τόσο δύσκολο, αφού είναι και βολικά τοποθετημένη στο τέλος των διακοπών και στην αρχή της καλλιτεχνικής περιόδου. Κάθε μύθος μένει ζωντανός μέσα από τη διαρκή του ανανέωση, και ο μύθος της Κάλλας ας είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τη χώρα μας.




