50 χρόνια ιστορίας, έχει μόνο καλαμάκι: Το σουβλάκι του Ζωγράφου που «τιμά» ο Ρένος Χαραλαμπίδης

Ο Μανώλης στου Ζωγράφου είχε μέχρι πριν λίγο καιρό μόνο καλαμάκι – σουβλάκι (μην τσακωθούμε πάλι Αθηναίοι και Βόρειοι). Φωτό: Andro.gr.

Σουβλάκι. 8 γράμματα που ενώνουν ανθρώπους, που τα ακούς μαζί και σκάνε μυριάδες νοερές εικόνες. Ένα από τα 5-6 φαγητά της Ελλάδας που έχει συνδεθεί με τις πηγαίες αναμνήσεις όλων. Αν σου ζητήσουν να ανατρέξεις στο παρελθόν σου και να ανακαλέσεις μνήμες με σουβλάκι, θα εμφανιστεί το χαμόγελο στα χείλη σου. Καλοκαιρινά βράδια στην πλατεία της γειτονιάς όπου έτρωγες ένα τυλιχτό με απ’ όλα με φίλους, διακοπές σε νησί που ψάχνατε με την κοπέλα σου ένα σουβλατζίδικο μετά τη θάλασσα… Τέτοιες μνήμες σκαλίσαμε στον Ρένο Χαραλαμπίδη όταν του ζητήσαμε να μας μιλήσει για το αγαπημένο του σουβλάκι.

Ο Ρένος είναι άνθρωπος της Αθήνας, στις ταινίες του καταθέτει την ελεγεία του για τούτη την πόλη. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στου Ζωγράφου, έχει περάσει τη ζωή του μεταξύ Ζωγράφου και Παγκρατίου και αν πας μια βόλτα στην Πλατεία Προσκόπων, είναι πιθανό να τον πετύχεις. Εξυπακούεται πως το σουβλάκι που επιλέγει, θα ήταν συνδεδεμένο με την παιδική του ηλικία.

Το σουβλατζίδικο του Μανώλη ήταν το πρώτο που άνοιξε στην περιοχή, τη δεκαετία του ’70.

Πρόκειται για το σουβλατζίδικο του Μανώλη, το οποίο ήταν, όπως μας λέει, το πρώτο που άνοιξε στην περιοχή, τη δεκαετία του ’70. Αυτό σημαίνει πως μιλάμε για μαγαζί με μισό αιώνα ζωής. Από μικρό παιδί, ο Ρένος πήγαινε με τον πατέρα του, ειδικά τις Κυριακές, για να πάρουν καλαμάκια (χοιρινό αποκλειστικά) από τον Μανώλη. Μόνο αυτά είχε. Καλαμάκια με φρυγανισμένο ψωμί. Κι αυτή την ιεροτελεστία δεν την άλλαξε ποτέ. Μέχρι και σήμερα, πηγαίνει και στήνεται απ’ έξω, μαζί με άλλους από την περιοχή. Παρά το ότι το μαγαζί είναι θρυλικό και τα καλαμάκια του φεύγουν γρήγορα, δε θα συναντήσεις ουρές απ’ έξω. Εξυπηρετεί πολύ γρήγορα. Ο Ρένος παίρνει 3 καλαμάκια συνήθως, 1-2 φορές την εβδομάδα.

Όπως μας είπε ο Χαραλαμπίδης,  έχει ένα μυστικό, σαν μια κρυφή συνταγή αυτό το κρητικό σουβλατζίδικο, που κάνει τα καλαμάκια του τρομερά λαχταριστά. Παίζει ρόλο και το κρέας που είναι καθαρό -και άσπρο, όχι αφύσικα ροζ στο ψήσιμο. Βέβαια, όπως συμφωνήσαμε, μπορεί το «μυστικό» να κρύβεται στο συναίσθημα του καθενός, στις μνήμες που έχει από την πρώτη του φορά στο μαγαζί. Είπαμε για κάποιους το σουβλάκι είναι η δική τους «μαντλέν του Προυστ».

ΥΓ. Είδαμε πριν λίγο καιρό ότι έχει πια και τυλιχτό, μόνο με καλαμάκι χοιρινό, προφανώς. Ας ελπίσουμε να μην εκσυγχρονιστεί πολύ.

 

📍Λεωφόρος Στρατάρχου Παπάγου 57.

 

Διαβάστε ακόμη: «Το δικό μου σουβλάκι, Ιπποκράτους και Ναυαρίνου, είναι ψυχοθεραπεία».

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top