Champagne Pommery: ένα αφρώδες pairing για να μπει όμορφα η άνοιξη

Οι ετικέτες του Οίκου Pommery είναι εγγύηση.

Λίγα κρασιά έχουμε αδικήσει σαν ελληνικό ευρύ καταναλωτικό κοινό περισσότερο από τη σαμπάνια. Την έχουμε ανάγει σε μεγάλο βαθμό σε επίδειξη πλούτου, την έχουμε εξισώσει με κάθε λογής αφρώδη οίνο (όχι ότι δεν έχουμε και από αλλού εξαιρετικές ετικέτες, αλλά όχι πολύ συχνά), και δυστυχώς πολλοί -ειδικά πιο νέοι- άνθρωποι βρέθηκαν να τη γεύονται σε κάποιο κλάμπ, που κάποιος “άνοιγε σαμπάνιες” ή σε μια πρωτοχρονιά που δοκίμασαν έναν αφρώδη οίνο για να τον χαρακτηρίσουν “απλά κρασί με μπουρμπουλήθρες”.

Η σαμπάνια είναι ένα υπέροχο κρασί, τόσο ως συνοδεία γεύματος, όσο και για διασκέδαση. Το χρυσωπό της χρώμα, ο τρόπος που αναδύονται οι φυσσαλίδες παιχνιδιάρικα στο ποτήρι, η τσαχπινιά της διπλής ζύμωσης που φέρνει μια ανάλαφρη αίσθηση στη γλώσσα… Η σαμπάνια είναι χωρίς αμφιβολία πολυτέλεια, αλλά παρόλα αυτά, δεν έχει δύσκολες απαιτήσεις από το κοινό της. Χωρίς να σνομπάρει, παραμένει “χαρωπή και ανάλαφρη” όπως την περιέγραψε μια από τις “μεγάλες χήρες” της σαμπάνιας, η Madame Pommery.

Όταν γράφει κανείς ένα κείμενο για τη σαμπάνια, ο νους τρέχει στην πλούσια ιστορία της, όμως σήμερα θα συγκρατηθώ. Εδώ έχω σκοπό να σας μεταφέρω την αγάπη μου για τη σαμπάνια, μέσα από τις εξαιρετικές, και οικονομικές αναλογικά, ετικέτες του Οίκου Pommery, που είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω σε συνδυασμό με την κουζίνα του σεφ Νίκου Σκλήρα στο «Πρυτανείο» της Αθήνας, το Athénée.

Το pairing στο Athénée στέφθηκε με επιτυχία.

Από τις “Grandes Veuves”, τις “μεγάλες χήρες” που καθόρισαν την ιστορία της σαμπάνιας αναλαμβάνοντας τους οίκους τους μετά τον θάνατο του άνδρα τους, η αγαπημένη μου είναι η Madame Pommery. Δεύτερη χρονολογικά -μετά την Grande Dame de Champagne-, ανέλαβε τον Οίκο Pommery το 1858, και έκανε δύο κινήσεις. Πρώτον, μετέτρεψε έναν οίκο που ασχολούνταν και με την παραγωγή μαλλιού σε έναν οίκο που ασχολείται αποκλειστικά με τη σαμπάνια, και δεύτερον άλλαξε την ιστορία της σαμπάνιας -και της Καμπανίας- για πάντα. Το 1874 (Πέρυσι ήταν η επέτειος των 150 ετών), ο Οίκος Pommery υπό την ηγεσία της, βγάζει την πρώτη Brut Champagne, εισάγοντας τον όρο. Για να καταλάβετε τι σημαίνει αυτό, θα σας πω απλά ότι το 2022, πάνω από 70% των εξαγωγών σαμπάνιας ήταν Brut. Επίσης ως λάτρης των πιο ξηρών γεύσεων, δε μπορώ παρά να εκτιμώ ιδιαιτέρως την κυρία Pommery για την προσφορά της.

Το γεύμα στο Athénée ξεκίνησε με blini, με Ά ποιότητας σολωμό και τυρί κρέμα, που συνόδευε την Pommery Brut Royal. Η Brut Royal είναι τρομερή σαμπάνια για να ανοίξει κανείς ένα δείπνο. Απαλά ξανθιά με πράσινες ανταύγειες, δροσερή, ανάλαφρη μύτη που οδηγεί σε ένα ελαφρώς φρουτώδες στόμα, με όση επίγευση χρειάζεται για ένα γρήγορο, απολαυστικά ξηρό κλείσιμο. Πάει με κάθε είδους amuse bouche. Άλλωστε η σαμπάνια είναι ίσως το πιο ευέλικτο ποτό επί γης. Δοκιμάστε τη με οτιδήποτε και θα εκπλαγείτε.

Κάτι που συχνά ξεχνάμε να λάβουμε υπόψιν στο χώρο του αλκοόλ είναι η εμφάνιση, και άδικα. Η σαμπάνια είναι όμορφη. Στον στιβαρό, ξύλινο ιστορικό χώρο του Athénée, με τις αναπαυτικές, βαθυπόρφυρες, βαριές πολυθρόνες, ένα ποτήρι σαμπάνια το ευχαριστιέσαι όχι μόνο σαν γευστική εμπειρία, αλλά και σαν μια μορφή αισθητικής συμπλήρωσης του χώρου, τέχνης, αν μου επιτρέπετε. Κάτι που κορυφώθηκε με την επόμενη σαμπάνια που δοκιμάσαμε.

Αριστερά: ηεπετειακή Pommery Apanage 1874 Brut συνδυάστηκε με ένα ζουμερό ταρτάρ γαρίδας. Δεξιά: η Pommery Cuvée Louise Parcelles 2005 σερβιρίστηκε με αστακό thermidor.

Την Pommery Apanage 1874 Blanc de Blancs δε την είχα ξαναδοκιμάσει, μιας και θα ξεκινήσει να εισάγεται στην χώρα μας από φέτος. Ένα εξαιρετικό value for money ποτό, φινετσάτο, πολυτελές και εξαιρετικά νόστιμο για την τιμή του. Λευκόχρυση, με νότες πράσινου, ανθικό χαρακτήρα στη μύτη, με χαρακτηριστικά γλυκιάς ζύμης. Η γεύση συστήνεται με φρέσκα φρούτα όπως μήλα και εσπεριδοειδή. Η αγαπημένη μου σαμπάνια της βραδιάς, ακόμη και από τις πιο φινετσάτες αδελφές της, πραγματικά κάτι που θα ψάξω και θα επιλέξω για εκείνα τα βράδια που ζητάνε σαμπάνια. Συνοδεύτηκε με ένα εξαιρετικής ποιότητας παχύ κομμάτι τόνου σασίμι με ξύσμα λάημ, μεταξύ άλλων, που αναδείκνυε τέλεια τα γλυκά στοιχεία της Blanc de Blancs. Δοκιμάστε τη.

Η επετειακή Pommery Apanage 1874 Brut κυκλοφόρησε πέρυσι για τον εορτασμό των 150 ετών από την ιστορική πρώτη Brut της κυρίας Pommery. Μια λαμπερή σαμπάνια που τονίζει στο μάτι το παιχνίδισμα των φυσσαλίδων με το κίτρινο χρώμα της. Φτιαγμένη για να συνδυαστεί με γαστρονομία, μια σαμπάνια με πιο γλυκά αρώματα όπως μπισκότο βουτύρου. Το στόμα παίζει μεταξύ κάποιας ξηρής οξύτητας και γλυκών αρωμάτων σε μια ιδιαίτερη, ευχάριστη σαμπάνια. Σερβιρίστηκε με ένα ζουμερό ταρτάρ γαρίδας, που δεν είχε κοπεί τελείως, ώστε να θυμίζει κιμά στην υφή, αλλά είχε περαστεί με ένα μαχαίρι μέχρι τη μέση περίπου, να δίνει την αίσθηση του ταρταρ, αλλά να κρατάει τη σφρυγιλότητα της γαρίδας. Υπέροχο πιάτο, σε ταίριασμα με τη βουτυράτη λεμονάτη σάλτσα που κάπως σα να μου θύμισε ένα αλμυρό lemon curd. Άριστο πιάτο, άριστο pairing.

Η Pommery Brut Royal Rosé ταίριαξε με ένα λεμονάτο γλυκό.

Η “μεγάλη κυρία” της βραδιάς ήταν η Pommery Cuvée Louise Parcelles 2005. Μια σαμπάνια φτιαγμένη για να τιμήσει τη Louise Pommery, με σκοπό να εκφράσει όλη τη μαεστρία του Οίκου. Μια εκδοχή της λέξης φινέτσα, σερβιρισμένη σε ποτήρι. Λεπτό, τραγανό perlage, βουτυράτα αρώματα, βανίλια και κάποια φρουτώδη χαρακτηριστικά του Chardonnay. Εξαιρετική είσοδος στο στόμα, με ωραία ισορροπία γλυκών και ξινών στοιχείων. Σερβιρίστηκε με αστακό thermidor, μια έντονη, λιπαρή (και νοστιμότατη) συνταγή στον οποίο στάθηκε αντάξια, χρησιμποιώντας τα λιπαρά του αρώματα υπέρ της. Ταιραστή σε κάθε καλή περίσταση, μια εορταστική σαμπάνια, αλλά χωρίς να το παίζει κάτι που δεν είναι.

Το κλείσιμο είχε ένα πολύ ενδιαφέρον pairing, ενός λεμονάτου γλυκού, σαν αποδομημένη lemon pie με φρέσκα φρούτα, που έδεσε με την Pommery Brut Royal Rosé. Μια δροσερή, έντονη ενανθράκωση, με φρουτώδη αρώματα αλλά και παλέτα, συμπληρώνονται για να δομήσουν μια απολαυστική, τραγανή ροζέ σαμπάνια που μπορεί να αναδείξει από το κυρίως μέχρι το γλυκό.

Διαβάστε ακόμα: Ελληνικό ουμάμι. Βενέτης και Καρακατσάνης μαγείρεψαν στο «Ζοχό» του Electra Palace.

TAGS :
σαμπάνια

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook