«Cycladic Café»: έξυπνη λύση για lunch στο Κολωνάκι, μέσα σε Μουσείο

Το φωτεινό αίθριο του καφέ στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης έχει αυτόν τον χειμώνα μεσογειακές γεύσεις διά χειρός Γιάννη Μπαξεβάνη. Πρωτότυπα αυγά ποσέ, λεπτοκομμένο ψητό μπούτι κοτόπουλο με πατατούλες φούρνου ή φαγκρί ψημένο με αγριόχορτα; Ο Δημήτρης Κιουσόπουλος δοκίμασε τα πιάτα και γράφει την κριτική του.

 

Κριθαρότο με πουρέ σπανάκι, σπαράγγια, λιαστή τομάτα και γαλομυζήθρα Κρήτης (Paris Tavitian).

Η επίσκεψη στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, είτε για τη μόνιμη συλλογή, είτε για μία από τις περιοδικές εκθέσεις, είναι κάτι το αυτονόητο και δεν χρειάζεται συστάσεις. Συμπληρωματικός λόγος έλξης στο Μουσείο είναι και το Cycladic Café που κουρνιάζει στο βάθος της εισόδου κάτω από το μεγάλο γλυπτό στέγαστρο του Στέλιου Κόη και προσφέρει μια ευκαιρία για αναστήλωση του επισκέπτη ή για μία ευχάριστη συνάντηση στο κέντρο της Αθήνας.

Μοσχάρι ταλιάτα με ψητά σπαράγγια και γλυκοπατάτα.

Λειτουργεί για πρωινό, brunch ή μεσημεριανό καθώς και για ιδιωτικές εκδηλώσεις, με την επιμέλεια της οικογένειας Μπεγνή (Begnis Catering). Ο κατάλογος του Καφέ μόλις ανανεώθηκε και δοκιμάσαμε επιλογές από το νέο ανοιξιάτικο μενού, μεταξύ των οποίων και τρία πιάτα από τον διακεκριμένο Έλληνα σεφ  Γιάννη Μπαξεβάνη.

Ελληνική σαλάτα με τοματίνια, καπαρόφυλλα, τυρί καλαθάκι Λήμνου, αγγούρι και κριθαρομπουκιές.

Το υβρίδιο σπανακόριζου με κριθαρότο είναι ένα μάλλον άνισο πιάτο.

Οι οικοδεσπότες μάς υποδέχτηκαν με δροσερό γλυκόπικρο (με έμφαση στο γλυκό) νεγκρόνι με μπόλικη φλούδα πορτοκαλιού, υπέροχα ζεστά choux  χαρουπιού γεμιστά με ταραμά και γαρίδα – μια απολαυστική γευστική μπουκίτσα – και ταρτάρ σολωμού με λεμονάτη γεύση. Ήταν σαφές ότι βρισκόμαστε σε πεδίο έντονων μεσογειακών γεύσεων.

Πρωτότυπα αυγά ποσέ πάνω σε αφρό πατάτας με πραλίνα φουντουκιού, ολόκληρα φουντούκια και κρουτόν από ψωμί αργής ωρίμανσης (Paris Tavitian).

Αφότου καθίσαμε στο τραπέζι, η γευσιγνωσία μας ξεκίνησε ευχάριστα και πρωτότυπα με αυγά ποσέ πάνω σε αφρό πατάτας με πραλίνα φουντουκιού, ολόκληρα φουντούκια και κρουτόν από ψωμί αργής ωρίμανσης. Ακούγεται λίγο σύνθετο, αλλά είναι πολύ νόστιμο και κατά κάποιο τρόπο αποτελεί μια εκλεπτυσμένη και ευφάνταστη εξέλιξη του κλασικού αυγού με κακάο. Το αυγό δεν έχει αυγουλίλα, η πραλίνα δεν είναι γλυκιά, και το δέσιμο των γεύσεων έχει πετύχει. Προφανώς είναι ιδανικό για πρωινό ή brunch, αλλά νομίζω θα το ευχαριστηθείτε κάθε ώρα της ημέρας. Συνδυάζεται και με καφέ και με αλκοόλ.

Μικρόφυλλα σαλατικά με vinaigrette λιαστής τομάτας, σταφίδες, ψητά baby καρότα, παντζάρια, πιπεριές και κατσικίσιο τυρί (Paris Tavitian).

Η σαλάτα από μικρόφυλλα σαλατικά με βινεγκρέτ λιαστής τομάτας, σταφίδες, ψητά baby καρότα, παντζάρια, πιπεριές και κατσικίσιο τυρί, είναι ένα ευχάριστο πιάτο από ωμές πρασινάδες (γαλλιστί crudités, στα ελληνικά ωμότητες για κάποιο λόγο δεν ακούγεται εξίσου ωραία) και κάποια ψημένα λαχανικά, ενώ το κομμάτι από ελαφρά ζεσταμένο κορμό chèvre επιβεβαιώνει τον γαλλικό προσανατολισμό αυτής της σαλάτας και προσφέρει μια δόση πρωτεΐνης.

Φαγκρί ψημένο με αγριόχορτα αρωματισμένα με ούζο και λεμόνι (Paris Tavitian).

Τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα καθώς δοκιμάζουμε τα τρία πιάτα που επιμελήθηκε ο Γιάννης Μπαξεβάνης, ξεκινώντας από το κριθαρότο με πουρέ σπανάκι, σπαράγγια, λιαστή τομάτα και γαλομυζήθρα Κρήτης. Θα μπορούσε πιο απλά να λέγεται σπανακοκρίθαρο, και κρίνοντας από το πόσο νόστιμο μπορεί να είναι το οικειότερο σπανακόρυζο, θα έλεγα ότι και αυτό πρόκειται για δυνητικά νόστιμο πιάτο, αλλά κάτι δεν λειτούργησε στην ισορροπία των υλικών και των γεύσεων. Η γαλομηζύθρα επίσης δεν προσέθετε κάτι σε ένα συνδυασμό που θα μπορούσε τουλάχιστον να εξυπηρετεί όποιον θα ήθελε να φάει κάτι χωρίς καθόλου ζωικής προέλευσης τροφή. Περιορίστηκα σε μια πιρουνιά για δοκιμή και μια δεύτερη για επιβεβαίωση.

Αυγά φούρνου με κρέμα παρμεζάνας, τραγανό προσούτο, ψημένα τοματίνια και φρυγανισμένο ψωμί.

Δοκιμάστε το φαγκρί με αγριόχορτα. Ελαφρύ και αρωματικό, ιδανικό για μεσημεριανό.

Με ενθουσιασμό αντίθετα καταβρόχθισα το φαγκρί ψημένο με αγριόχορτα αρωματισμένα με ούζο και λεμόνι. Το κομμάτι ήταν πολύ καλό και πάρα πολύ ωραία ψημένο και σερβιρισμένο επάνω σε ένα στρώμα από άγρια χόρτα. Οι γεύσεις ήταν πολύ καλά συνδυασμένες και μπορούσες είτε με ένα κουτάλι να πάρεις λίγο από το λεμονάτο ζωμό των χόρτων και να περιχύσεις το ψάρι ή να πάρεις μια μπουκίτσα του ψαριού και να την βαπτίσεις στη σάλτσα και να τη φας μαζί με λίγα χόρτα ή χωριστά. Σίγουρα ήταν ένα πάρα πολύ ωραίο πιάτο και σίγουρα θα το ξαναέτρωγα ευχαρίστως.

Μαριναρισμένο λεπτοκομμένο ψητό μπούτι κοτόπουλο, πατατούλες φούρνου με γιαούρτι, δροσερή σαλάτα, ψητή τομάτα και κρεμμύδι (Paris Tavitian).

Τρίτο δοκιμάσαμε το μαριναρισμένο λεπτοκομμένο ψητό μπούτι κοτόπουλο, πατατούλες φούρνου με γιαούρτι, δροσερή σαλάτα, ψητή τομάτα και κρεμμύδι. Τα διάφορα συστατικά συνυπήρχαν παρατακτικά στο πιάτο σε μάλλον μικρές ποσότητες (μια πατάτα με λίγο γιαούρτι, η δροσερή σαλάτα ήταν ένα κομμάτι μαρούλι, δύο ροδέλες κρεμμύδι, κ.ο.κ.). Το κρέας είχε καπνιστή γεύση και ήταν αρκετά νόστιμο, αλλά αν έπρεπε να διαλέξω θα προτιμούσα σίγουρα το ψάρι.

Χειροποίητα ραβιόλι μαϊντανόριζας, γαρίδες και αρωματισμένη μπισκ με lime (Paris Tavitian).

Από κρασί ήπιαμε το ωραίο λευκό από το οινοποιείο του Γεώργιου Μωραϊτη από την Πάρο, ταιριαστά κυκλαδίτικο. Εκτός από τις συνταγές που δοκιμάσαμε οι επισκέπτες του Κυκλαδικού Καφέ μπορούν ακόμα να δοκιμάσουν τα χειροποίητα ραβιόλι μαϊντανόριζας, με γαρίδες και αρωματισμένη μπισκ με lime και η tagliata από μοσχάρι γάλακτος με ψητές baby πατάτες και άγρια μανιτάρια, όλα δια χειρός Γιάννη Μπαξεβάνη.

Βελουτέ κολοκύθας & κρύα σούπα από παντζάρι.

Τα γλυκά ήταν cheesecake με μάνγκο, pavlova με κόκκινα φρούτα, mousse πικρής σοκολάτας με αλμυρή καραμέλα, και καραμελωμένα αχλάδια. Όλα ολόφρεσκα και εξαιρετικά, αλλά προφανώς προτείνονται για δεκατιανό ή το απόγευμα με καφέ, καθώς ακόμα και η πικρή σοκολάτα ήταν υπερβολικά γλυκιά για επιδόρπιο δείπνου. Το λιγότερο βαρύ ήταν τα καραμελωμένα αχλάδια.

Ο απέριττος χώρος του Cycladic Cafe (Paris Tavitian).

Εξαιρετικές ήταν οι mignardises του καφέ: μικρά μάρτσιπαν από τρυφερή αλλά όχι μαλακή αμυγδαλόπαστα και σοκολατάκια μαύρης σοκολάτας με ψημένα φουντούκια. Αυτά θα μπορούσαν κάλλιστα να τα πουλούν και συσκευασμένα σε σακουλάκια και σε κουτιά για δώρο, νομίζω θα γίνονταν ανάρπαστα.

 

//Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης | Νεοφύτου Δούκα 4, 106 74, Αθήνα  

 

 

Διαβάστε ακόμα: Πρώτη ματιά στην «Brasserie Lorraine» – το Κολωνάκι βγήκε από την κρίση.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close