Δέκα ελληνικά ροζέ που θέλουν και το κατάλληλο λαδερό αυτό το καλοκαίρι.

To mood στην Ελλάδα αυτή την εποχή είναι «καίγομαι καίγομαι ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά», το οποίο έχει και διπλή ανάγνωση. Είναι η εποχή των λαδερών, των ζαρζαβατικών, την ντομάτας και της ζέστης. Με μαθηματική ακρίβεια αυτά καταλήγουν σε λαδερά με ντοματένιες σάλτσες και δροσερά ροζέ κρασιά. Τι; Όχι; Καλέ ναι, πάμε να δούμε τους πιο hot και νόστιμους γευστικούς συνδυασμούς με τα λαδερά της εποχής.

Ένα κρασί, με φυτικό και ντοματένιο ταπεραμέντο, τραγανό αλλά και ώριμο κόκκινο φρούτο.

Γεμιστά με ρύζι & Μαρκοβίτης Ξινόμαυρο ροζέ

Θα ξεκινήσω με το προφανές. Στα γεμιστά όλα τα λεφτά είναι η ντομάτα παιδιά, η πιπεριά είναι στεγνή και πικρίζει. Παρακάτω θα τονίσω πως τα σωστά γεμιστά έχουν ρύζι, σταφίδα, κουκουνάρι και άπειρα μυρωδικά με βασικό το δυόσμο. Όταν τα άστρα ευθυγραμμιστούν και έχουμε το τέλειο γεμιστό, με ισορροπία μεταξύ μελώματος και κρατήματος του ρυζιού το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ένα κρασί, με φυτικό και ντοματένιο ταπεραμέντο, τραγανό αλλά και ώριμο κόκκινο φρούτο, οξύτητα και σώμα όπως το επικό ροζέ του Μάρκου Μαρκοβίτη από Ξινόμαυρο.

Αυτό το πιάτο επιζητά ένα κρασί με οξύτητα και νεύρο, φρούτο και διακριτικό βοτανικό χαρακτήρα όπως το Gris de Nuit του Τσέλεπου.

Μπριάμ στο φούρνο με φέτα & Gris de Nuit Τσέλεπος

Ψιλή ψιλή ροδελίτσα κολοκυθάκι, κρεμμυδάκι, πατατούλα, μαϊντανός και λίγο σκόρδο σιγοψήνονται στο φούρνο και 5 λεπτά πριν βγουν μπαίνει τριμμένη μαλακή φέτα από πάνω, μέχρι να λιώσει και να ντύσει τα λαχανικά. Αυτό το πιάτο επιζητά ένα κρασί με οξύτητα και νεύρο, φρούτο και διακριτικό βοτανικό χαρακτήρα όπως το Gris de Nuit του Τσέλεπου από Μοσχοφίλερο, φρουτώδες και απολαυστικά αρωματικό.

Αυτά τα δυο μαζί φτάνουν τη γεύση σε άλλα επίπεδα μιας και η γλύκα, η φυτικότητα και η ντομάτα του ενός δένει με αυτή του άλλου μοναδικά.

Ιμάμ μπαϊλντί & Rose de Xinomavro

Ένα φαΐ και ένα κρασί που μιλάνε στην καρδιά μου. Το φαΐ μου θυμίζει τη γιαγιά μου τη Νίνα και το κρασί τη μαμά μου (είναι το αγαπημένο της ροζέ). Και τα δυο φωνάζουν από μακριά comfort. Η μελιτζάνα είναι ίσως το πιο comfort λαχανικό που με αρκετό λάδι και σιγανό ψήσιμο γίνεται λουκούμι, το κρεμμύδι γλυκαίνει το σύνολο και μην ξεχνάμε και το λιωμένο τυρί (εμείς βάζουμε γραβιέρα) που τι να λέμε δηλαδή. Το κρασί από την άλλη μυρίζει τόσο οικεία που είναι σχεδόν αδύνατον να μην ανασύρει μνήμες. Εμένα μου θυμίζει τη μαρμελάδα φράουλα της μαμάς μου και γλυκό τοματάκι με αρμπαρόριζα. Και τα δυο μαζί όμως, κρασί και φαγητό, μπορούν να φτάσουν σε άλλα επίπεδα μιας και η γλύκα, η φυτικότητα και η ντομάτα του ενός δένει με αυτή του άλλου μοναδικά.

Τα φασολάκια απαιτούν ψωμί φρέσκο και φρεσκοτριμμένο πιπέρι αλλά και ένα ροζέ με εξίσου ντελικάτη και πικάντικη διάσταση.

Φασολάκια & IÓ Rosé Tsililis Terres

Τα φασολάκια πρέπει να μαγειρεύονται μόνο όταν είναι στην εποχή τους και αποκλειστικά με φρέσκια τομάτα, κατά τη γνώμη μου. Μόνο έτσι μπορεί να γευτεί κανείς τη ντελικάτη υφή τους και να μελώσει σωστά η σάλτσα. Απαιτούν ψωμί φρέσκο και φρεσκοτριμμένο πιπέρι αλλά και ένα ροζέ με εξίσου ντελικάτη και πικάντικη διάσταση όπως το IÓ Rosé από Tsililis Terres από Λημνιώνα, Ξινόμαυρο και Syrah. Έχει αρώματα φράουλας, βατόμουρου, κερασιού και νότες λουλουδιών και τομάτας, με αναζωογονητική οξύτητα.

Έχει γλυκιά φράουλα, κεράσι, ζάχαρη άχνη, μια νύξη λευκό πιπέρι και φλούδα πορτοκάλι και ταιριάζει στις μπάμιες ακόμα κι αν αντικαταστήσετε το κοτόπουλο με ροφό.

Μπάμιες με κοτόπουλο στο φούρνο & Liberte Jima Winery

Ψέματα δε θα σας πω, εγώ και οι μπάμιες είναι μάλλον απίθανο να συναντηθούμε σε αυτή τη ζωή αλλά βλέπω πως έχουν φανατικό κοινό (άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου). Σε ένα αργοψημένο ταψί με μπάμιες και κοτόπουλο, που έχει μείνει με το πορτοκαλί λαδάκι του και όλα έχουν «γλυκάνει» είναι απαραίτητο να μπει στο ποτήρι ένα ροζέ κρασί με «γλύκα» από βαρέλι και λάσπες, πλούσιο σώμα και στιβαρή δομή για να σταθεί στην πρωτεΐνη. Ένα τέτοιο κρασί είναι το Liberte του Πάνου Τζίμα, από Merlot και Cabernet Franc, με 25% γαλλικό βαρέλι. Έχει γλυκιά φράουλα, κεράσι, ζάχαρη άχνη, μια νύξη λευκό πιπέρι και φλούδα πορτοκάλι και ταιριάζει ακόμα κι αν αντικαταστήσετε το κοτόπουλο με ροφό.

Έχει φίνα αρώματα αχλαδιού, κερασιού, περγαμόντου και βοτάνων και ισορροπημένη οξύτητα που θα δέσουν με το πιάτο.

Χάντρες & Petite Fleur Παρπαρούσης

Οι χάντρες είναι το αγαπημένο μου φασόλι και λόγω χρώματος αλλά και γιατί όσο μαγειρεύεται γλυκαίνει και θυμίζει κάστανο. Με φρέσκια ντοματούλα, κρεμμυδάκι, χυμό και ξύσμα από πορτοκάλι και λίγο κύμινο αποκτά έναν πιο «εξωτικό» χαρακτήρα. Εξίσου εξωτικό και ιδιαίτερο είναι και το Petit Fleur του Παρπαρούση από Σιδερίτη. Έχει φίνα αρώματα αχλαδιού, κερασιού, περγαμόντου και βοτάνων και ισορροπημένη οξύτητα που θα δέσουν με το πιάτο.

Ο συνδυασμός με την τραγανή κόρα από ένα καλό ζυμωτό ψωμί και λίγο γαλοτύρι το ενισχύει εκπληκτικά αλλά αυτό που μπορεί να το απογειώσει είναι ένα εξίσου φίνο, αλλά παράλληλα με ένταση και οξύτητα κρασί.

Χόρτα τσιγαριαστά & Mountcloud Rose Navitas

Αυτό το πιάτο συνδυάζει λεπτά αρώματα και βαθιά γεύση. Ο συνδυασμός με την τραγανή κόρα από ένα καλό ζυμωτό ψωμί και λίγο γαλοτύρι το ενισχύει εκπληκτικά αλλά αυτό που μπορεί να το απογειώσει είναι ένα εξίσου φίνο, αλλά παράλληλα με ένταση και οξύτητα κρασί. Σε αυτή την κατηγορία παίζουν τα ροζέ από Grenache και συγκεκριμένα το αγαπημένο μου ροζέ Mountcloud από Navitas, με το πικάντικο φραουλένιο φρούτο του και την κρεμώδη υφή του.

Αυτό το πιάτο αποζητά ένα κρασί με τραγανή οξύτητα, γλυκό φρούτο, και διακριτική φυτικότητα.

Αρακάς με πατάτες  & Τέχνη Αλυπίας ροζέ Τέχνη Οίνου

Αρακάς, άνηθος, ντομάτα, καροτάκι και πατατούλες δίνουν ένα φαγητάκι με γλύκα, φυτικότητα και βοτανικό χαρακτήρα. Αποζητά ένα κρασί με τραγανή οξύτητα, γλυκό φρούτο, και διακριτική φυτικότητα όπως το Τέχνη Οίνου ροζέ από Cabernet Sauvignon, Merlot, Nebbiolo, Sangiovese, και Syrah. Έξτρα πόντους θα κερδίσει ο όλος συνδυασμός με ένα κλικ καυτερό κόκκινο πιπέρι.

Ένα πιάτο που θέλει ένα κρασί με πολύ δυναμισμό μέσα του.

Αμπελοφάσουλα σαλάτα με τριμμένη τομάτα, σκόρδο και ξινομυζήθρα & Mavrose Toinos

Αχ, τι πιάτο θεοί; Το καλοκαίρι σε μια μπουκιά. Αυτό το πιάτο το έχω συνδυάσει με τις Κυκλάδες μιας και έχω φάει παραλλαγές του τόσο στη Σύρο όσο και την Άνδρο ή την Τήνο, όπου κάθε νησί βάζει το δικό του τυράκι. Στη Σύρο γροθοτυράκι ή ξινομυζήθρα, στην Άνδρο βολάκι, στην Τήνο τυράκι ή κοπανιστή για τους hard rock τύπους (δώσε μου κοπανιστή Τήνου και πάρε μου την ψυχή). Έτσι επέλεξα ένα κυκλαδικό κρασί, το Mavrose από T-Oinos, που ναι μεν δείχνει ντελικάτο αλλά πιστέψτε μας κρύβει πολύ δυναμισμό μέσα του. Σε αυτό το δυναμισμό ποντάρω για να τα βγάλει πέρα με την οξύτητα της ωμής τομάτας και της σπιρτάδας του σκόρδου αλλά και με την πλούσια κρεμώδη υφή του τυριού. Pure epicness!

Αυτό το πιάτο είναι το πιο πλούσιο της λίστας, άρα θέλει και ένα αντίστοιχα πλούσιο και ρωμαλέο ροζέ (ναι, γίνεται) όπως το Ροζέ Θέμα του Παυλίδη.

Μοσχαράκι κοκκινιστό με κολοκυθάκια baby & Thema Rose Παυλίδης

Ήταν το πιο αγαπημένο μου καλοκαιρινό φαγητό μέχρι τα 29 περίπου, μετά απέκτησα αλλεργία στο κολοκύθι, όπως όλοι ξέρουμε πια. Εσείς που δεν έχετε τέτοια θέματα να το απολαμβάνετε συχνά και μερακλίδικα, με δεμένη σαλτσούλα, μοσχαράκι που λιώνει στο στόμα και κολοκυθάκι μελωμένο αλλά να κρατάει κιόλας στο δόντι. Από όλα τα φαγητό της λίστας είναι το πιο πλούσιο άρα θέλει και ένα αντίστοιχα πλούσιο και ρωμαλέο ροζέ (ναι, γίνεται) όπως το Ροζέ Θέμα του Παυλίδη. Το ζωηρό και βαθύ του χρώμα υπαινίσσεται μεγαλύτερη εκχύλιση και άρα μια πιο στιβαρή δομή στο στόμα που παρέα με το σώμα και την οξύτητα του θα τα βγάλει πέρα και με το παραπάνω με όλα τα συστατικά του πιάτου.

 

ΥΓ.: Κοιτάξτε να δείτε, εγώ κι αυτό το καλοκαίρι πιθανόν να πνιγώ σε μια θάλασσα από Peplo (Skouras). Όμως επειδή το έχω παίξει πολύ (οι αδυναμίες δεν κρύβονται) και δε θέλω να επαναλαμβάνομαι δεν το έβαλα στη λίστα. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν πάει εξαιρετικά με τα στιβαρά λαδερά του καλοκαιριού. Είχα το χρέος να το πω.

 

Διαβάστε ακόμα: Οι 10+1 value for money Σαντορίνες

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top