Όχι άλλα νέα μαγαζιά στο Παγκράτι...Δεν πάει άλλο!

Μια εικόνα πολύ γνώριμη για σχεδόν κάθε σημείο στο Παγκράτι. Πεζοδρόμια που καταλαμβάνονται από τραπέζια, καρέκλες και όρθιους. Κι όλο και εξαπλώνεται.

Όταν ήμουν 14-15 ετών, ήταν μόλις είχα αρχίσει να περπατάω μακρύτερα από τη γειτονιά μου, τη Γούβα, θυμάμαι να πηγαίνω στο Παγκράτι, στις καφετέριες που είναι αραδιασμένες η μία μετά την άλλη στην Υμηττού. Άλλες καφετέριες τότε, άλλα μαγαζιά. Όταν πήγα 18 ετών, άρχισα να ανακαλύπτω τη Βαρνάβα, την Πλατεία Προσκόπων, την Πλαστήρα. Και ήταν τα πράγματα πολύ ήρεμα, ένας άλλος κόσμος. Εκείνο το Παγκράτι πέθανε κάπου λίγο πριν την πανδημία. Από το 2019 και μετά, η γειτονιά έχει μετατραπεί σε ένα «θέρετρο» διασκέδασης, με κανένα ενδιαφέρον για το πώς αυτό επηρεάζει τη ζωή των ντόπιων.

Εδώ και ένα μεγάλο διάστημα, σίγουρα μια 3ετία, όποιος χώρος μένει ελεύθερος στο Παγκράτι, θα εμφανιστεί κάποιος να τον νοικιάσει ή να τον αγοράσει και να ανοίξει μαγαζί εστίασης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχουν 9 διαφορετικά σημεία στο Παγκράτι με συγκεντρωμένα μαγαζιά. Εμπεδοκλέους, Πλαστήρα, Προσκόπων, Αρχελάου, Ριζάρη, Υμηττού, Βαρνάβα, Ευφράνορος, Τιμοθέου και όλο και κάτι θα μου ξεφεύγει. Άμα βάλω και το Μετς που είναι δίπλα ακριβώς, φτάνουμε και τη δεκάδα. Πολλά hubs, ακόμα και για μια σχετικά μεγάλη γειτονιά όπως το Παγκράτι.

Και είναι ασταμάτητη η διαδικασία «γέννησης». Το Παγκράτι έχει γίνει σαν τη μυθολογική Έχιδνα, τη μητέρα των τεράτων. Να, μόλις την Παρασκευή άνοιξε νέο μπαρ στην Ευφράνορος, απέναντι από τo Agave και το Profitis Spritzeria. Και, επιχειρηματικά αν το δούμε, λογικά άνοιξε εκεί, διότι κάθε βράδυ περισσεύουν κοντά στα 150 άτομα από τα άλλα δύο μαγαζιά. Είχε όμως ανάγκη το Παγκράτι ακόμα ένα μπαρ; Όχι δα. Η Ευφράνορος ειδικά, για όσους μένουν σε αυτό το σημείο, είναι ασύμφορη πια. Από την αρχή ως το τέρμα της έχει 4-5 μπαρ που γεμίζουν και με το παραπάνω.

Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι μόνο ποσοτικό, αλλά και ποιοτικό. Ποιοτικό όχι από την άποψη της ποιότητας των μαγαζιών, αλλά το βασικό τους ποιοτικό χαρακτηριστικό, ήτοι ο κόσμος που φέρνουν καθημερινά, δη Παρασκευές, Σάββατα και Κυριακές. Υπάρχουν σημεία που είναι ασφυκτικά, όπου ο κόσμος έχει καταλάβει το πεζοδρόμιο και δεν υπάρχει δυνατότητα κάποιος να περάσει. Και αναγκάζεται ο οποιοσδήποτε περαστικός να περπατήσει στον δρόμο. Η φάση είναι σαν υποδοχή Ολυμπιακού ή Παναθηναϊκού μετά από θρίαμβο στην έδρα του αιώνιου αντιπάλου. Ένα βήμα κάθε 10 δευτερόλεπτα. Δεν το συζητώ αν τυχόν δεν είσαι όρθιος αλλά σε αμαξίδιο. Εκεί μην τολμήσεις καν να πας προς το Παγκράτι. Τι; Μένεις εκεί; E, πήγαινε να μείνεις σε κάποια άλλη περιοχή. Μετακόμισε. Ή να μένεις κάθε ΠΣΚ κλεισμένος σπίτι σου.

Πλέον, τα αφιερώματα στο Παγκράτι πρέπει να περιλαμβάνουν οδηγό επιβίωσης, τι να κάνει κάποιος για να μη φύγει κάποιος με νευρικό κλονισμό ή αγχώδη διαταραχή.

4 νέα ανοίγματα στο Παγκράτι το 2026

Να μιλήσουμε μήπως για το πάρκινγκ; Να είσαι Παγκρατιώτης, να θες σαν άνθρωπος να πας μια βόλτα με το αμάξι Σάββατο απόγευμα και να γυρνάς γύρω στις 10 το βράδυ και να ψάχνεις 35 λεπτά τουλάχιστον για να βρεις θέση, που θα είναι ένα χιλιόμετρο μακριά από το σπίτι σου, ίσως φτάσεις Ζωγράφου, Καισαριανή, Βύρωνα, Νέο Κόσμο. Ίσως να παρκάρεις στα Ιλίσια και το Κολωνάκι και να το πάρεις ποδαράτο.

Τόσα μπαρ, τόσα πολλά από το οτιδήποτε. Και θα ανοίξει από ό,τι είδα, ένα ακόμα μαγαζί. Άρα, μιλάμε για 4 ανοίγματα (μαζί με 2 bakeries) μέσα σε ούτε 2 μήνες το 2026.

Ειλικρινά, το Παγκράτι είναι σαν το σινεμά και τη μουσική. Αν σταματήσουν να παράγονται ταινίες για 100 χρόνια για να προλάβουμε να δούμε όσες έχουν ήδη παραχθεί, πάλι δεν θα τις έχουμε δει όλες. Αν σταματήσουν να βγαίνουν νέα τραγούδια, πάλι θα χρειαστούμε έναν αιώνα για να τα ακούσουμε όλα όσα έχουν υπάρξει. Έτσι και με τα μαγαζιά στο Παγκράτι. Αν δεν ανοίξει κανένα άλλο για την επόμενη δεκαετία, οριακά θα προλάβει κάποιος να πάει σε όλα. Μόνο αν βγαίνεις κάθε μέρα για ένα χρόνο, θα καλύψεις τα παγκρατιώτικα εδάφη.

Πλέον, οι ιστοσελίδες που κάνουν αφιερώματα για φαγητό και ποτό, κι εμείς εδώ δηλαδή, δε θα πρέπει να ξανακάνουμε τίποτα για το Παγκράτι, δε θα πρέπει να ξαναστείλουμε «αλλοδαπούς» (από άλλες γειτονιές) εκεί. Θα πρέπει να κάνουμε οδηγό επιβίωσης. Τι να έχετε μαζί σας, τι να κάνετε, τι να μην κάνετε για να πάτε στο Παγκράτι και να μη φύγετε με κρίση πανικού, αγχώδη διαταραχή ή νευρικό κλονισμό.

Η φράση «νέο μαγαζί στο Παγκράτι», έχει γίνει horror, ένας εφιάλτης. Το λες σε κάποιον Παγκρατιώτη και αρχίζει να ιδρώνει, να αναζητά την αγκαλιά της μαμάς του για να φωνάξει «ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ, ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΠΑΓΚΡΑΤΙ».

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top