
Το μπαρ έχει ένα Toilet Room στον κάτω χώρο, γεμάτο από ροζ πλακάκια και φώτα και μια ντισκόμπαλα. Δεξιά, ο φούρνος για τις πίτσες που θα φτιάχνονται σε λίγες μέρες. (Photo credits: SanelFath/Instagram)
Κάπου εδώ, πρέπει να έχετε κουραστεί αρκετά με το να διαβάζετε διαρκώς για κάτι νέο που άνοιξε στην Αθήνα. Δεν έχει καν τελειώσει ο Οκτώβριος και έχει χαθεί το μέτρημα. Και έρχονται κι άλλα μέσα στον Νοέμβριο. Από αυτά που μαθαίνω, μέχρι το τέλος του 2025 θα έχουμε τουλάχιστον 10 νέα ανοίγματα σε μαγαζιά, είτε εστιατόρια, είτε μπαρ, είτε street food spots. Πάνω που πας να κάνεις μια λίστα και να πεις «ωραία, μέχρι τότε θέλω να έχω δει αυτό και αυτό», τσουπ, σκάει ένα άλλο και σου αλλάζει τα πλάνα. Κάτι τέτοιο θα σου κάνει και το μπαρ Don’t Be A Dick που εμφανίστηκε στα μέσα Σεπτεμβρίου στη Φειδίου στον αριθμό 4.
Η Φειδίου είναι ένας δρόμος πολύ δημοφιλής σε φοιτητές και ηλικίες γενικά κάτω των 25, διότι είναι κοντά στις σχολές και τις καθημερινές σπεύδουν εκεί φοιτητές για μια μπίρα, έναν μεζέ και να ακούσουν και live μουσική. Διότι εκεί υπάρχουν το καφενείο Φειδίου 2 και το καφενείο Καπετάν Μιχάλης. Το πρώτο είναι και για πιο βράδυ, ενώ στο δεύτερο πάνε και μεγαλύτερες ηλικίες, κυρίως όσοι θέλουν ένα διάλειμμα από τη δουλειά. Στον Καπετάν Μιχάλη έχει ξακουστά κεφτεδάκια.
Σε αυτόν τον δρόμο, λοιπόν, όπου υπάρχει και το γνωστό μπαρ Frau, αλλά δεσπόζουν τα μεζεκλίκια, ήρθε να προστεθεί στο line up το Don’t Be A Dick και να γίνει ένα «αταίριαστο» μα πολύ ωραίο μπαρ.
Πριν πω τα του μπαρ, να πω πως στη Φειδίου περπατάω σχεδόν κάθε μέρα τα τελευταία 4 χρόνια της ζωής μου με μικρά διαλείμματα και σε εκείνο το σημείο, δίπλα από τη Φειδίου 2, γίνονταν οικοδομικά έργα, οπότε όταν ολοκληρώθηκαν πριν κάμποσους μήνες και τώρα που είδα το μαγαζί, ήταν σα να μου εμφανίστηκε ένας νέος δρόμος. Που η Φειδίου είναι κάτι σαν παράλληλη διάσταση, διότι δεν απλώνεται πολύ. Αρχίζει στη Χαριλάου Τρικούπη και τελειώνει στη Μπενάκη, ευρισκόμενη ανάμεσα σε Ακαδημίας και Πανεπιστημίου. Δεν αγγίζει οριζόντια και κάθετα άλλο δρόμο. Σαν κάποιος από ψηλά να έκανε μια τομή στο σημείο για να εμφανιστεί η Φειδίου.

Μπαρ χωρίς τέτοια φώτα, μάλλον απαγορεύεται από το νόμο πια. Δεξιά, ένα Rum Old Fashioned cocktail.
Ένα μπαρ δίπλα στα κεφτεδάκια και τα ρεμπέτικα
Το Don’t Be A Dick είναι σε αυτό το ξεκίνημά του ένα μπαρ ΠΣΚ. Τις καθημερινές δηλαδή θα το δεις σε πολύ χαλαρή κατάσταση, με τα 12-13 τραπέζια έξω και τα 6-7 μέσα να μη γεμίζουν. Ίσως αλλάξει αυτό, βέβαια, μόλις μαθευτεί περισσότερο, διότι ο κόσμος που βγαίνει στο κέντρο, αναζητά ένα λιγότερο ασφυκτικό μαγαζί για να πάει. Παρασκευές και σαββατοκύριακο το Don’t Be A Dick δεν είναι ασφυκτικό, αλλά γεμίζει.
Έχει δύο χώρους, το ισόγειο, που είναι η κύρια αίθουσα, με τη μπάρα, το μπαρ και τα τραπέζια, και έναν χώρο στο υπόγειο, εκεί που είναι οι τουαλέτες, που είναι κονσεπτικός. Ντισκόμπαλα και κόκκινο φως στο πάνω μέρος, ντισκόμπαλα και ροζ φως στο κάτω μέρος, που είναι πολύ μυσταγωγικό, θυμίζει techno club στο Βερολίνο και προορίζεται για διαφορετικά (και ίσως πιο πριβέ) πάρτι. Εκεί, μάλιστα, υπάρχει no photo policy, δε βγάζεις δηλαδή φωτογραφία τον κόσμο. Εξ ου και το όνομα Don’t Be A Dick. Γι’ αυτό και δεν έχει σήμα. Λέγεται Toilet Room κι αν βγάλεις φώτο, θα σου πουν «Please, don’t be a dick».
Στο μπαρ έχουν dj sets από Τετάρτη μέχρι Σάββατο, εικάζω πως όταν θα αρχίσει να πηγαίνει περισσότερος κόσμος θα έχουν σχεδόν κάθε μέρα και ίσως κάποιο afternoon party τις Κυριακές, αλλά το ιδιαίτερο είναι ότι δεν έχουν μόνο έναν dj. Το κόνσεπτ είναι να παίζει ένας dj στην πάνω αίθουσα και ένας στην κάτω, όπως μου είπαν. Τα Σάββατα δηλαδή αυτό γίνεται. Τολμηρό. Οι μουσικές είναι disco-techno, έχει κάποια πολύ ωραία remixes ή, καλύτερα, είχε την ημέρα που πήγα, αλλά σίγουρα θα χρειαστώ δεύτερη φορά για τις μουσικές κατευθύνσεις.

Ο κύριος χώρος του Don’t Be A Dick με την κόκκινη ντισκόμπαλα και το dj booth.
Το μενού έχει 7-8 επιλογές σε κοκτέιλ προς το παρόν, αλλά επειδή υπάρχει και φούρνος στη μία πλευρά του μπαρ, από τον Νοέμβριο θα έχει και πίτσα. Στα κοκτέιλ, δοκίμασα το Rum Old Fashioned και το Basil Smash και τα προτείνω, διότι έχουν μια ηρεμία, δε σε μπουχτίζουν. Είναι λιγότερο κοκτέιλ και περισσότερο ποτά.
Σε αυτή την πρώτη γεύση από το μαγαζί, με συνεπήρε και η τελετουργία με τα κεριά που ανάβουν, τα οποία έχουν ένα κέρινο λιωμένο περίβλημα, οπότε η οσμή από το άναμμα είναι ακόμα πιο έντονη και σου σκάνε μνήμες από τις φορές που σε έσερναν στην εκκλησία οι γονείς σου και το μόνο που απολάμβανες ήταν η μυρωδιά του αναμμένου κεριού.
Έτσι, ενώ το μπαρ είναι «αταίριαστο» για τη Φειδίου, είναι ταιριαστό για αυτό που γίνεται στην Αθήνα πια, βαδίζει στο μονοπάτι μιας αλλαγής φυσιογνωμίας για τα μπαρ στην πόλη. Απέναντι τα κεφτεδάκια και οι ρεμπέτικες μελωδίες, εδώ κοκτέιλ, disco και πίτσα.
Θα ξαναπάω για να δοκιμάσω και την πίτσα όταν την έχουν, μέχρι τότε μην πειράξετε τις λίστες σας, κρατηθείτε.




