Ελληνικά Αποστάγματα: premium, πρωτοποριακά και με διεθνές κύρος

Το ελληνικό απόσταγμα στα καλύτερά του.

Τη Κυριακή 19/01, διοργανώθηκε στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος η όγδοη έκθεση «Ελληνικό Απόσταγμα», αφιερωμένη στα εγχώρια αποστάγματα φιλοξενώντας πάνω από 30 ποτοποιίες και 150 προϊόντα. Έψαχνα εδώ και κάποιο καιρό αφορμή να γράψω κάτι για τα παλαιωμένα -και όχι μόνο- τσίπουρα, στα οποία έχω ιδιαίτερη αδυναμία, και το σύμπαν συνωμότησε άλλη μια φορά, να μου δώσει την ευκαιρία να δοκιμάσω μερικά από τα καλύτερα ελληνικά αποστάγματα.

Το Angel Tears είναι το πρώτο τσίπουρο τριπλής απόσταξης στην Ελλάδα και απ’ ότι φαίνεται και καμάρι του αποστακτηρίου του.

Φυσικά είχαμε όλα τα μεγάλα ονόματα του παλαιωμένου τσίπουρου εκεί. Η “Κατσαρός Αποστάγματα” είχε το ιστορικό, πλέον, παλαιωμένο της τσίπουρο, ένα μεστό απόσταγμα από μαύρο Μοσχάτο Τυρνάβου με γνώριμη παλέτα που σε ζεσταίνει με ξηρούς καρπούς, ξύλο και βανίλια. Εκεί, τυχαία, συνάντησα τον ίδιο τον Νικόλαο Κατσαρό, τέταρτη γενιά της οικογενείας και μου μίλησε με πάθος για μια σχετικά καινούργια ετικέτα τους (του 2018), το Angel Tears. Το πρώτο τσίπουρο τριπλής απόσταξης στην Ελλάδα και απ’ ότι φαίνεται και καμάρι του αποστακτηρίου του.

Μια μύτη που εκφράζει έντονα το σταφύλι, και ένα alcohol forward στόμα (τρίτη απόσταξη γαρ) βγάζει μια ελαφριά βοτανικότητα η οποία μου θύμισε μέντα, με πιπεράτη επίγευση. Ευχάριστο απόσταγμα συνολικά, που το φαντάζομαι σαν κάποιο premium ταίριασμα με συγκεριμένα πολύπλοκα μαγειρευτά της Ελληνικής κουζίνας, ή σαν κάποιο digestif μετά το γλυκό. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι όμως είναι το εξής: στη συζήτηση, ο κ. Κατσαρός ανέφερε πως ετοιμάζεται ένα τσίπουρο ιδιαίτερα μακράς παλαίωσης, με βάση το Angel Tears, το οποίο σύντομα θα κυκλοφορήσει στην αγορά σε αριθμημένες φιάλες. “Αυτή η συλλεκτική φιάλη θα συγκρίνεται μόνο με το Μεταξά το ΑΕΝ” μου είπε, μια ειλικρινά πολύ βαριά κουβέντα για όποιον ξέρει τον θρύλο του ΑΕΝ στην ελληνική αγορά και στην ελληνική αποσταγματοποιία. Ανυπομονώ να το δοκιμάσω.

Το Dark Cave είναι ένα από τα πρώτα παλαιωμένα τσίπουρα της χώρας.

Ο Τσιλιλής ήταν εκεί με διάφορες ετικέτες και φυσικά την κορωνίδα του, το Dark Cave, επίσης ένα από τα πρώτα παλαιωμένα τσίπουρα της χώρας, και για εμένα η καλύτερη εισαγωγή για να αγαπήσει κανείς τα παλαιωμένα τσίπουρα. Αποξηραμένα φρούτα, ξηροί καρποί, ελαφρώς στυφό για να σου κρατάει το ενδιαφέρον, συνολικά γλυκό και στρογγυλό.

Το παλαιωμένο Μέθεξις Cigar του Costa Lazaridi είναι πρώτης ποιότητας απόσταγμα, με το Sauvignon Blanc να δίνει τα αρωματικά χαρακτηριστικά του.

Σε αντίστοιχο βεληνεκές, δεν έλειπε το παλαιωμένο Μέθεξις Cigar του Costa Lazaridi, πρώτης ποιότητας απόσταγμα, με το Sauvignon Blanc να δίνει τα αρωματικά χαρακτηριστικά του σε ένα τσίπουρο που φέρνει εκτός από τα γνωστά αρώματα ξηρών καρπών, ελαφρύ καπνό και βανίλια στο προσκήνιο. Πέρα από το παλαιωμένο τους τσίπουρο, μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρουσα και η ετικέτα Μέθεξις από 100% Cabernet Sauvignon. Τσίπουρο με εκτόπισμα, που κατακτά τον ουρανίσκο με βοτανικότητα που δεν συναντάμε τόσο συχνά στην αγορά.

Οι τσικουδιές της 35N Cretan Distillery.

Άξια αναφοράς ήταν η παρουσία της 35N Cretan Distillery με τις τσικουδιές της. Δοκίμασα πρώτη φορά την Finest Artisanal Tsikoudia Syrah και εξεπλάγην από το πόσο μπροστά έβγαιναν τα οινικά στοιχεία, του ίδιου του σταφυλιού. Απόσταγμα που είναι σαν συμπύκνωση των γνωρίμων αρωμάτων του Syrah, πρωτότυπο και ιδιαίτερο. Επίσης ενδιαφέρουσα ήταν η ετικέτα Malvasia Di Candia Aromatica, με τον μελένιο, ανθικό της χαρακτήρα, σε μια πολύ ποιοτική εκδοχή μιας πιο γνώριμης γεύσης.

Το Loco Docko είναι ένα εντυπωσιακό τσίπουρο για φαγητό, ακόμη και για δύσκολους μεζέδες.

Η “Loco Docko Distillery” επίσης, μου τράβηξε τη προσοχή με το ασυνήθιστο, είδικα για έναν τόσο παραδοσιακό χώρο, όνομά της. Προσέφεραν δύο τσίπουρα, το Ταυρωπός, ένα ειλικρινά σχετικά επίπεδο τσίπουρο, που κάνει τη δουλειά του ίσως για φαγητό αλλά όχι πολλά πολλά, και το ομώνυμο Loco Docko. Το τελευταίο λοιπόν, νιώθω ότι ήταν ένα εντυπωσιακό τσίπουρο για φαγητό, ακόμη και για δύσκολους μεζέδες. Είναι αρκετά premium, με πολλαπλές αποστάξεις, κάτι που φαίνεται στη γεύση, αλλά δεν πάει να πουλήσει κάτι που δεν είναι. Έντονη αλλά κοντή επίγευση, όπως πρέπει για ένα τσίπουρο που ανοίγει την όρεξη.

Το PURO είναι ένα πολύ γευστικό παλαιωμένο τσίπουρο, σχετικά μικρής παραγωγής.

Σε κάποιες άλλες ετικέτες που αξίζει να αναφερθούν, ήταν εκεί ο Καραθάνος με το PURO, ένα πολύ γευστικό παλαιωμένο τσίπουρο, σχετικά μικρής παραγωγής, το O/PURIST με την μπαρτεντερική του, εκλεπτυσμένη προσέγγιση στο τσίπουρο και το πλέον κυρίαρχο Δεκαράκι με τα τρία μονοποικιλιακά του αποστάγματα.

Πέρα από τσίπουρα όμως, είχαμε και κάποια ακόμη ελληνικά αποστάγματα στην έκθεση, κάτι που με χαροποίησε πολύ, γιατί είναι καλό να τιμάμε την παράδοσή μας, αλλά είναι καλό να εξερευνούμε και νέες διαδρομές.

Rumors: ένα πολύ ενδιαφέρον London dry gin.

Η αποσταγματοποιία Zografaki έφερε ένα πολύ ενδιαφέρον London dry gin, το Rumours. Ένα gin που αποστάζεται με θαλασσινό νερό, προσφέρει μια πολύ καλή ισορροπία ποιότητας τιμής. Δεν μπορεί ακόμη να παίξει στις μεγάλες λίγκες με τα πολύ ποιοτικά gin, μιας και τα αρώματα του δεν είναι τόσο διακριτά ούτε έχει αυτή τη “τραγανότητα” ακόμη, αλλά πραγματικά είναι μια πολύ τίμια δουλειά που σε σύγκριση με τα τυπικά gin της αγοράς δεν έχει να ζηλέψει απολύτως τίποτα, αντιθέτως, ξεπερνά σε γεύση τα περισσότερα από τα gin “ροής”.

Strawbar Platinum και Strawbar Origin. To πρώτο, ειδικά, δοκιμάστε το άμεσα.

Επίσης ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν τα τρία αποστάγματα αποκλειστικά από αγριοφράουλες της Strawbar Spirit. Ένα σίγουρα πολύ δύσκολο εγχείρημα και τεχνικά, το οποίο έβγαλε και μερικά πολύ νόστιμα αποτελέσματα. Προσωπικά τη βασική τους ετικέτα, Strawbar Origin, τη βρήκα βαρετή. Στη μυρωδιά σε προετοιμάζει για strawberry fields forever, αλλά στο στόμα δεν επιστρέφει αυτά που υποσχέθηκε η πλούσια μύτη του, βγάζοντας μια αίσθηση αλκοόλ (σκεφτείτε βότκα) που κάπου υπάρχει λίγη φράουλα.

Το Strawbar Platinum αντίθετα, δημιουργεί συγκινήσεις. Φλοράλ μύτη με τα απαραίτητα καφάσια φράουλες, και πολύ πιο ενδιαφέρον, παχύρρευστο στόμα, με φράουλα και έντονες πιπεράτες νότες, όλο χαρακτήρα, αν και πιστεύω ότι μπορεί να ταιριάξει στους περισσότερους ουρανίσκους. Το τελευταίο προϊόν τους που δοκίμασα ήταν το Strawbar Gold, το παλαιωμένο τους. Ένα πολύ καλό απόσταγμα, με πάλι κυρίαρχο το χαρακτήρα της φράουλας, εμφανές ξύλο το οποίο δένει ισορροπημένα, και γλυκές εντάσεις από πιπέρια που θυμίζουν τεκίλα. Γλυκά μπαχαρικά και βανίλια κλείνουν την επίγευση, σε ένα απόσταγμα για όσους θέλουν να πειραματιστούν.

Διαβάστε ακόμα: Wine Vixen. 8 + 1 τσίπουρα και τσικουδιές που ροκάρουν.

TAGS :
ελληνικό απόσταγμα ούζο τσίπουρο

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook