Το εστιατόριο Ether θα βάλει μια «άγνωστη» γειτονιά για τα καλά στα ραντάρ σου

Η Ηλιούπολη είναι μια γειτονιά «δύσκολη» για να σταθεί ένα εστιατόριο, αλλά το Ether όχι μόνο μπορεί να κάνει τη διαφορά, αλλά μπορεί και να ανεβάσει την κίνηση στην περιοχή αυτή των νοτίων προαστίων.

Πριάμου 2, δίπλα σε μια από τις δεκάδες στρογγυλές πλατείες της Ηλιούπολης στέκεται το εστιατόριο Ether, ένα στυλάτο, casual fine dinning μεσογειακής κουζίνας με εποχιακά μενού. Έχει ανοίξει λίγο πάνω από δυο χρόνια πριν από τους Γιάννη Καρανδρέα, Κωνσταντίνο Καρανδρέα και Γιώργο Παπαδόπουλο, κοσμεί τη περιοχή με το γήινο μινιμαλ στυλ του και την ανοιχτή κουζίνα, κάτι σπάνιο για τη γειτονιά.

Η Ηλιούπολη είναι μια δύσκολη πίστα. Τα νότια προάστια δουλεύουν αρκετά με «πιάτσες» και η Ηλιούπολη είναι γνωστή για πιο γρήγορο και εύκολο φαγητό, σουβλάκια και τα συναφή – χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχει και το εκάστοτε ποιοτικό μεζεδοπωλείο, αλλά όχι κάτι πιο «λεπτό». Αυτό δυσκολεύει πολύ το εγχείρημα, και κάνει ακόμη πιο γενναία την απόφαση των τριών που ήθελαν να στηρίξουν τη περιοχή τους πάση θυσία.

2 εκ των 3 ιδιοκτητών του εστιατορίου, ο Γιώργος Παπαδόπουλος και ο Γιάννης Καρανδρέας -ο αδερφός του Κωνσταντίνος ο 3ος της παρέας.

Οι τρεις ιδιοκτήτες δίνουν πολύ μεγάλο βάρος, εκτός από το φαγητό, και στη φιλοξενία. Κάθε φορά που μιλούσαν για το εστιατόριο, οι λέξεις «φιλοξενία» και «χαμόγελο» κυριαρχούσαν στη κουβέντα. Φιλοδοξούν να δομήσουν έναν χώρο που αγκαλιάζει τον επισκέπτη, από τη κουζίνα μέχρι το τραπέζι και τα καταφέρνουν.

Το Ether είναι σκούρο γκρι, με σαγρέ λεπτομέρειες στους τοίχους και διάφορα σημεία στο χώρο που νοηματοδοτούν τη μινιμαλιστική τους προσέγγιση. Η ανοιχτή κουζίνα κυριαρχεί, μιας και είναι το μόνο πιο έντονα φωτισμένο σημείο, αλλά δεν επιβάλλεται στο χώρο – σε αφήνει να συγκεντρωθείς στο φαγητό, και να την κοιτάς μια στο τόσο, στο ξεκίνημα ενός φλερτ.

Η ομάδα της κουζίνας στο εστιατόριο Ether. Ευδιάθετοι και μεταδοτικοί ως προς την ενέργειά τους.

Σεφ στο εστιατόριο είναι δύο νέα παιδιά, ο Ζαφείρης Ρουμελιώτης και η Ριάννα Μπάλα, που το Ether είναι η πρώτη τους διεύθυνση κουζίνας. Κάτι που χαρίζει ωραία σπιρτάδα στο μενού, μιας και πάντα υπάρχει ένας αναζωογονητικός τόνος, όταν δίνονται τέτοιες ευκαιρίες σε νέους σεφ, που ακόμη δεν έχουν καλουπωθεί από τις νόρμες του εστιατορικού κόσμου.

Πριν περάσω στο μενού, ειδική μνεία χρειάζεται στον Άγγελο Αγγελόπουλο, που έχει βοηθήσει στη δημιουργία της λίστας κρασιών, και ανέλαβε και το pairing στο γευσιγνωστικό δείπνο που δοκιμάσαμε. Τα ταιριάσματα ήταν άριστα, υπήρχε προσπάθεια για ολιστική εκπροσώπηση του πολυσύνθετου Ελληνικού αμπελώνα με πολύ ποιοτικά κρασιά που δεν ανήκουν στις κλασικές επιλογές που ξέρουν όλοι (άλλοτε δικαίως άλλοτε όχι τόσο). Εξαιρετική δουλειά.

Σταμναγκάθι και το χειροποίητο ψωμί 16ωρης ωρίμανσης.

Τι δοκιμάσαμε στο εστιατόριο

Το μενού έχει την κατάλληλη βάση για οποιοδήποτε ελληνικό-μεσογειακό casual fine dinning: Όλα χειροποίητα, πολλή γεύση, αγάπη για αυτό που κάνουν από την κουζίνα ως το σέρβις. Και ναι, την αγάπη την γεύεσαι στο πιάτο, αν απορείτε.

Δοκιμάζοντας πιάτα που θα μπουν στο χειμερινό μενού που αρχίζει να σερβίρεται τώρα, ξεκινήσαμε με το χειροποίητο ψωμί τους, φυσικής ωρίμανσης 16 ωρών, ένα ωραίο, ανάλαφρο προζυμένιο ψωμί, με μισό-μισό το αλεύρι, με ωραία γήινη αίσθηση δημητριακών στο τέλος. Σερβίρεται με τους συνήθεις υπόπτους: ένα γευστικό σχετικά ελαφρύ λάδι από τη Σητεία, ελιές Καλαμών και ανθό αλατιού.

Δύο πιάτα που αποτυπώνουν την all welcomed φιλοσοφία στο εστιατόριο: κρεατοφάγος, χορτοφάγος, όλοι έχουν θέση εδώ.

Το πρώτο πιάτο ήταν μια vegan σαλάτα με ψητό κουνουπίδι και παραπούλια, κρέμα από γάλα αμυγδάλου, καβουρδισμένο αμύγδαλο, λαδολέμονο και κύμινο. Η κρέμα ανακαλεί ωραία γήινη μεσανατολίτικη αίσθηση λόγω υφής, που μαζί με το λαδολέμονο έφερνε γευστικά σε ένα πιο παιχνιδιάρικο«χούμους», ενώ το κύμινο έδινε μια πολίτικη νότα που με επανέφερε κατευθείαν στα δικά μας λημέρια. Το κουνουπίδι ήταν άριστα ψημένο, και ελαφρώς καψαλισμένο για την έξτρα γεύση, σε μια πολύ πληθωρική αλλά τελικά απλή σαλάτα. Αυτό δεν είναι άλλωστε το ελληνικό στυλ στη σαλάτα; Απλή, γευστική, και τσαμπουκαλίδικη.

Το προζυμένιο ψωμί του Ether που έρχεται ως κουβέρ με τη χούμους.

Τσαμπουκαλίδικα ήρθαν και τα χόρτα εποχής, φρέσκο σταμναγκάθι εν προκειμένω, σερβιρισμένο πάνω σε ένα ελαφρώς ζεσταμένο μαλακό τυρί Άργους, με οξύμελο και πορτοκάλι. Οι γλυκιές οξύτητες χαρίζουν πολύ ωραίο όγκο στο πικρούτσικο σταμναγκάθι, και προσφέρονται να καθαρίσουν την παλέτα, μέχρι να έρθει η έκπληξη του τυριού στη βάση. Εκεί, το πιάτο περνάει σε πιο πολύπλοκη γεύση, που δίνει ένα από τα αγαπημένα μου στοιχεία σε οποιοδήποτε πιάτο: ετερογένεια. Γενικά είναι μια αρκετά πληθωρική σαλάτα, που θα πρότεινα για να τη μοιραστεί η παρέα ως ορεκτικό, καθώς οι εντάσεις δεν προσφέρονται για να αντιμετωπιστεί ως ατομικό πιάτο.

Ο τοίχος με τα κρασιά στο εστιατόριο.

Τα 2 πιάτα που ξεχωρίζουν

Πάμε τώρα στα 2 πιάτα που ξεχωρίσαμε. Πρώτα η πίτα. Η πίτα που δοκιμάσαμε ήταν μια πίτα ταψιού με καραμελωμένα κρεμμύδια και ελιές, σερβιρισμένη με τυρί γκερεμέζι, που έσπαγε με αυτή τη φρέσκια αλμύρα του το πολύ γλυκό καραμελωμένο κρεμμύδι, σε μια γευστική, λιπαρή πίτα που θύμιζε στο φύλλο κάτι από το χωριό μου στην Ήπειρο, ίσως λίγο παραπάνω ψημένη. Η συγκεκριμένη πίτα όχι απλά με αφησε ικανοποιημένο συνολικά, αλλά με έκανε να αναρρωτηθώ ποιά μπορεί να είναι η πίτα ημέρας αύριο, πετυχαίνοντας πλήρως το σκοπό της. Μια σημείωση εδώ: η πίτα που δοκιμάσαμε δεν έχει σταθερή παρουσία στο μενού. Θα υπάρχει πάντα μια πίτα, αλλά το τι είδους, με τι υλικά, θα εξαρτάται από την εποχή, αυτά που βρίσκει ο σεφ και από την έμπνευση της στιγμής.

Το πιάτο με το μοσχάρι και το χυλοπιτάκι είναι ένα όνειρο ελληνικής κουζίνας.

Στα κυρίως θέλω να αναφερθώ στο χυλοπιτάκι με μοσχάρι. Ένα πολύ μαλακό και γευστικό ποντίκι μόσχου, μαγειρεμένο με λαχανικά, καρυκευμένο με μπαχάρι και κύμινο μέχρι μέσα, έχει δέσει την σάλτσα με το κολλαγόνο που περιέχει για ένα πολύ καλομαγειρεμένο αναβαθμισμένο σπιτικό φαγητό. Τα μπαχαρικά έχουν δομήσει άριστο πλαίσιο για να αναδειχθεί το μοσχάρι χωρίς να το καταπιέζουν γευστικά, οδηγώντας σε ένα πιάτο που έχει ουσία μέχρι την τελευταία μπουκιά. Σερβίρεται με γραβιέρα Κρήτης, για να δώσει όλη αυτή τη σπιτική αίσθηση του «χυλοπίτες με τυρί». Ένα πραγματικά πολύ νόστιμο πιάτο, που -αν και βγήκε κάπως πιο αλμυρό όταν το δοκίμασα, πιστεύω ότι θα είναι πρωταγωνιστής του μενού όταν καταλήξουν οι σεφ στην ακριβή συνταγή.

Το brownie με την υφή πηχτής μους σε καραμελωμένη ganache με αφρό καφέ και παγωτό φουντούκι.

Το γλυκό ήταν ένα brownie με υφή πολύ πηχτής μους, πάνω σε μια καραμελωμένη ganache με αφρό καφέ από πάνω, σερβιρισμένο με παγωτό φουντούκι. Ένα γλυκό που ταιριάζει σε τόσο πληθωρική κουζίνα, με την καλοδουλεμένη σοκολάτα και την πολύ ωραία χρήση αλατιού για να σπάει τη γλυκύτητα.

Ένα φρέσκο μενού, από νέα παιδιά που μήνα το μήνα θα γίνεται όλο και καλύτερο. Μια καλή βάση, μεγάλες μερίδες και αγάπη για την εστίαση. Δοκιμάστε το.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη EΘER (@ether_athens)

📍Πριάμου 2, Ηλιούπολη/2109919499

TAGS :
γλυκό εστιατόριο Ηλιούπολη πιάτα

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook