Στο εστιατόριο yphes για ένα πιάτο-έκπληξη

Βρεθήκαμε στο εστιατόριο yphes που άνοιξε πριν ένα χρόνο και κάτι, εκεί όπου ήταν κάποτε το Feedελ και αυτές είναι οι εντυπώσεις που μας άφησε το μενού.

Σε κάποια από τις αρκετές διαδρομές που κάνω περπατώντας, γιατί μου αρέσει να περπατάω το κέντρο, με το σύνηθες ενδιαφέρον, να δω αν έχει ανοίξει κάποιο καινούργιο μαγαζί στις γνωστές πιάτσες, είχα δει το yphes να στήνεται στην Κτενά, σε μια πλατειούλα που μου είναι πολύ συμπαθής από την εποχή που βρισκόταν εκεί το Feedέλ.

Πήγα να το βάλω στο πρόγραμμα, το ξέχασα, γιατί η καθημερινότητα δεν βοηθάει στη μνήμη, και περίπου ένα χρόνο μετά, το ξανασυνάντησα στα σόσιαλ, στα οποία είχε πολύ ισχυρή παρουσία για κάποιους μήνες. Θυμήθηκα την φανταστική υπόσχεση στον εαυτό μου να το δοκιμάσω. Όταν λοιπόν έλαβα την πρόσκληση, ήμουν παραπάνω από έτοιμος να πάω, μη σας πω είχα αργήσει κιόλας.

Το yphes είναι ένα πολύ μικρό μαγαζί. Μέσα χωράει περίπου τρια τραπέζια και έξω έχει καμιά δεκαριά, κάτι που δυσκολεύει τις κρατήσεις τις πιο hot μέρες, όπως Σάββατα. Συχνά μένει ανοιχτή η μπάρα, που ίσως να μπορέσετε να βρείτε κάτι αν είστε λίγα άτομα, αλλά θα έλεγα να προτιμήσετε μια καθημερινή, άλλωστε καθημερινή είναι πάντα καλύτερα για να χαρείς ένα γεύμα, αν το επιτρέπει το πρόγραμμα.

Στον εσωτερικό χώρο του εστιατορίου η μπάρα και οι πάγκοι κατέχουν τη μερίδα του λέοντος.

Το εστιατόριο δείχνει μεγαλύτερο απ’ ό,τι είναι. Δεν έχει διαλέξει την σκούρα, γεμάτη, cozy διακόσμηση που επιλέγουν πολλά εστιατοριάκια του μεγέθους του, αλλά μια μίνιμαλ προσέγγιση, ξύλο και κυρίως ανοιχτά χρώματα σε τόνους του μπεζ, με πολύ ωραίες πράσινες λεπτομέρειες, όπως το σκούρο πράσινο πλακάκι πίσω από το μπαρ. Τα έξω τραπεζάκια έχουν αυτή την οπτική της πόλης στο κέντρο της πρωτεύουσας, με τα θετικά και τα αρνητικά της. Προσωπικά προτιμώ το έξω σε αυτές τις περιοχές, με γοητεύει.

Πριν περάσω στο φαγητό, πρέπει να αναφέρω ότι με εξέπληξε θετικά το μπαρ του yphes, με bar consultant τον Σπύρο Γλυνό και head bartender τον Ανδρέα Νικολάου, με μια μίξη που απήλαυσα στο κλείσιμο του γεύματος, το “not another old fashioned”: ένα τύπου old fashioned με Diplomatico και κάστανο, που χειριζόταν πολύ ωραία την πιο γήινη γλυκύτητα του καστάνου -ένα εξαιρετικό υλικό, και πολύ χειμερινό, ό,τι πρέπει για την εποχή- για να δώσει υπόβαθρο στις τροπικές φρουτώδεις νότες του ρούμι. Σερβίρεται με κομματάκια λευκής σοκολάτας, δένουν πολύ ωραία με το ποτό αν τρως λίγα μετά από κάθε γουλιά, δουλεύοντας αρμονικά με τα γεμάτα αρώματα του ποτού. Μια πάρα πολύ ωραία μίξη που προτείνω ανεπιφύλακτα, αν εκτιμάτε τα γλυκά κοκτέηλ.

Το σεβίτσε λαυράκι και η σαλάτα παντζάρι που δοκιμάσαμε στις yphes.

Τα πιάτα που δοκιμάσαμε στο εστιατόριο

Το φαγητό στο εστιατόριο yphes είναι μεσογειακό, με εμφανείς επιρροές από μια παγκοσμιοποιημένη κουζίνα, μιας και χρησιμοποιεί επίσης ασιατικά και λατινοαμερικάνικα υλικά. Ξεκινήσαμε με μια σαλάτα παντζάρι, με διάφορα χρωματιστά παντζάρια, κατσικίσιο τυρί, πορτοκάλι και βινεγκρέτ παλαιωμένου βαλσαμικού (15€). Τα παντζάρια ήταν καλά μαγειρεμένα και γλυκά, κάποιες γήινες νότες από κάσιους και σουσάμι δημιουργούσαν ενδιαφέρον, αλλά -μιας και τα πορτοκάλια αυτή την εποχή είναι επίσης γλυκά- έλειπε ένταση από τη σαλάτα, την οποία συμπλήρωνε το πολύ ωραίο, κρεμώδες, γαλλικό κατσικίσιο τυρί. Οι μπουκιές με τυρί ήταν εξαιρετικές, οι μπουκιές χωρίς ήταν επίπεδες. Μια σαλάτα που προτείνω να πάρετε, αρκεί να μοιράσετε σωστά το τυρί.

Ψημένο κουνουπίδι με μπαχαρικά, σαλάτα κινόα με σταφίδες και πορτοκάλι, σάλτσα κολοκύθας με κρέμα κεφίρ και φιλέτο φαγκρί που είναι μία από τις δύο επιλογές του μενού για κυρίως πιάτ.

Το καλύτερο πιάτο της βραδυάς, ήταν η vegeterian επιλογή που ακολούθησε. Ψημένο κουνουπίδι με μπαχαρικά, σαλάτα κινόα με σταφίδες και πορτοκάλι, σάλτσα κολοκύθας με κρέμα κεφίρ (16€). Το κουνουπίδι ήταν ζεστό και γλυκό, μαγειρεμένο σωστά, με ευχάριστη, μπαχαράτη ιδιοσυγκρασία από τα καρυκεύματά του, η σαλάτα κινόα ήταν έντονα όξινη και δροσερή, σε μια αντίθεση που λειτουργούσε πολύ ωραία, και η σάλτσα κολοκύθας έκανε το πιάτο λίγο πιο χειμερινό και ευχάριστο. Μια πολύ καλή δομή πιάτου, δοκιμάστε το σαν ορεκτικό, ή ίσως σαν ανορθόδοξη σαλάτα.

Το σεβίτσε λαυράκι (21€) ήταν επίσης ένα ωραίο πιάτο. Σεβίτσε ελληνικού-νησιώτικου στυλ, με ψάρι κομμένο σε μικρά κομμάτια, κρεμμύδι, κουμκουάτ, κόλιανδρο και σάλτσα μάνγκο-φρούτο του πάθους. Το ψάρι ήταν καλά επιλεγμένο και νόστιμο, αν και θα του έπαιρνε να έχει ψηθεί λίγο λιγότερο στην οξύτητα, χωρίς αυτό να επηρεάζει πολύ το πιάτο. Το κουμκουάτ δουλεύει άριστα, δίνοντας ελαφριά πικράδα, άρωμα και όγκο, δένοντας τόσο με την οξύτητα των υπόλοιπων εσπεριδοειδών όσο και με τη τροπική, φρουτένια σάλτσα. Ένα ωραίο ωμό πιάτο, μια καλή εκτέλεση σε αυτή τη νέα σταθερά της ελληνικής εστίασης.

Το αρνί με τον πουρέ πατάτας δε μας ικανοποίησε, αντιθέτως το τιραμισού με τα ολόκληρα φυστίκια ήταν αρμονικά γευστικό σε σχέση και με τα υπόλοιπα πιάτα.

Το χεράκι αρνί (24.5€) που επέλεξα ως κυρίως δεν μπορώ να πω ότι έφτασε τον πήχη των υπόλοιπων πιάτων. Ο ριγανάτος πουρές με πληθωρικά κομμάτια πατάτας ήταν νόστιμος και αρωματικός, αλλά στα πλαίσια του αναμενόμενου, και το αρνάκι ήταν δυστυχώς παραμαγειρεμένο και χωρίς πολλή γεύση. Οι δυο σάλτσες που το πλαισιώνουν, ένα γιαούρτι με κύμινο και μια εξαιρετική ρομέσκο, ήταν πολύ νόστιμες και βοηθούσαν αρκετά το πιάτο, αλλά όταν το βασικό συστατικό έχει τέτοιες ατέλειες, δύσκολα σώζεται από τα πέριξ.

Το γλυκό ήταν τιραμισού με φυστίκι Αιγίνης (11€). Συνολικά πιο γλυκιά εκτέλεση στο δημοφιλές γλυκό, αλλά, σε ένα μενού με αρκετές επιλογές για κρέας στο κυρίως, αυτό ταιριάζει. Ο εσπρέσο έβγαινε άριστα, και η κρέμα ήταν νόστιμη, με την εκάστοτε έκπληξη από τα μεγάλα κομμάτια φυστικιού Αιγίνης να δίνει ευχάριστα διαλείμματα στην ρευστή δομή της κρέμας.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Yphes Restaurant (@yphes.athens)

* Δείτε όλο το μενού εδώ.

📍Κτενά 3, Αθήνα/Τιμή: 55-60 ευρώ το άτομο

TAGS :
Αθήνα εστιατόριο φαγητό

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook