Στο Παγκράτι για τσουρέκι-γαλακτομπούρεκο, παραδοσιακές πίτες κι ελληνικά μάφιν

Το τσουρέκι-γαλακτομπούρεκο αναμφίβολα σου τραβάει την προσοχή μεταξύ όλων αυτών στη λιτή, τίμια και πρωτόγνωρη φουρνοπροθήκη του Ideas Lab στο Παγκράτι. (Φωτογραφίες: Andro)

Τη Δευτέρα είναι η Καθαρά Δευτέρα. Και η Καθαρά Δευτέρα είναι το ξεκίνημα της νηστείας 40 ημερών μέχρι το Πάσχα. Και την Κυριακή του Πάσχα τι τρώμε πολύ, εκτός από τα αρνιά-κοκορέτσια κλπ; Τσουρέκι. Κάτι μου λέει ότι μετά από αυτό το κείμενο, το τσουρέκι-γαλακτομπούρεκο θα γίνει το γλυκό του Πάσχα, θα γίνει νέα παράδοση, θα ταυτιστεί με τη γιορτή.

Ναι, εγώ ήμουν που έγραφα εδώ προχθές για το Παγκράτι και το ότι δεν έχει χώρο για νέα μαγαζιά. Έγραφα κυρίως για μπαρ κι εστιατόρια. Αλλά αν κρίνω από αυτόν τον μικρό φούρνο -και ουχί microbakery-, ίσως τελικά να μπορεί να υπάρξει μια ιδέα που μπορεί να κάνει τη διαφορά. Ίσως τελικά αυτό να ήθελα να πω πιο σθεναρά για το Παγκράτι, ότι δεν υπάρχει λόγος να ανοίγουν μαγαζιά που απλά έχουν διαφορετική διακόσμηση, αλλά στην ατμόσφαιρα και τα προϊόντα τους είναι ίδια με τα άλλα.

Το έγραψα καλύτερα εδώ, όπου συμπεριέλαβα το Ideas Lab, τον μικρό φούρνο που άνοιξαν πριν από περίπου 2 μήνες η Νέλλυ και ο Πέτρος στην Πύρρωνος, λίγο πριν πατήσεις Πλατεία Βαρνάβα, στο Παγκράτι. Είναι σε έναν δρόμο όπου υπάρχει το πολυαναφερόμενο Batard και πιο πριν, στο Μετς, είναι το καινούργιο No Crumbs. Άρα, σε μια διαδρομή μερικών δεκάδων μέτρων συναντά κανείς τρεις φούρνους. Έναν φούρνο και δύο bakeries για την ακρίβεια. Διότι το Ideas Lab, παρά το αγγλικό του όνομα, έχει μια πολύ πιο «τοπική» προσέγγιση και φιλοσοφία στις ζύμες του και δεν παίρνει την πεπατημένη των κρουασανοειδών και σφολιατών. Ίσα ίσα που φαίνεται να κάνει το αντίθετο.

Το καταλαβαίνεις από την πρώτη επίσκεψη. Μπαίνεις στον χώρο του που είναι σαν σάλα αριστοκρατικού σπιτιού, ακούς τη μουσική γιόγκα που σε χαλαρώνει και βλέπεις την προθήκη με τις ζύμες της ημέρας μπροστά σου, ενώ αριστερά είναι το εργαστήριο, εκεί όπου η Νέλλυ ζυμώνει και φουρνίζει μαζί με άλλο ένα άτομο τουλάχιστον -όταν πήγα, ήταν η ίδια και άλλος ένας στο εργαστήριο.

Όσα είδα στην προθήκη, δε μου θύμισαν τίποτε από τα artisanal bakeries και microbakeries που έχουν ανοίξει στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια. Μιλώντας με τη Νέλλυ, μου είπε ότι μαζί με τον Πέτρο, τον πρώην σύζυγό της, ταξιδεύουν από το 2021 σε διάφορα μέρη, κυρίως στην Ελλάδα, και μαζεύουν ιδέες, μαθαίνουν, ανακαλύπτουν συνταγές και το ίδιο το ζυμάρι πώς λειτουργεί και κάπως έτσι έφτασαν στο σήμερα και στο Ideas Lab.

Αλμυρά, ελληνικά μάφιν, λαμπρόπιτα και κις. (Φωτογραφίες: Andro)

Από τη λαμπρόπιτα στο τσουρέκι-γαλακτομπούρεκο

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού που σας λέω, που μου είπε δηλαδή η Νέλλυ, είναι η λαμπρόπιτα. Είναι ένα έδεσμα που κάνουν στην Αστυπάλαια με τυρί και σαφράν του νησιού. Αυτό κι αν δεν το γνώριζα. Νόμιζα πως σαφράν στην Ελλάδα θα βρούμε μόνο στην Κοζάνη. Κάνει όμως κι η Αστυπάλαια.

Άλλο παράδειγμα; Τα αλμυρά μάφιν που είναι στην ουσία μπατζίνες σε σχήμα μάφιν, με κρέμα τυριού και μανιτάρι ή πιπεριά, φέτα και κολοκύθι.

Ίδια η φιλοσοφία και στις τρεις κις, αυτή με το σπανάκι, αυτή με το ροκφόρ κι αυτή με το κατσικίσιο τυρί και πράσο.

Έχει επίσης κιμαδόπιτα, κασερόπιτα και σπανακόπιτα. Δηλαδή ελληνικές πίτες που τα new age microbakeries δεν τις αγγίζουν. Προτιμούν τη φοκάτσα.

Τα τσουρέκια και οι κις. (Φωτογραφίες: Andro)

Ο φούρνος είναι όμως παράδεισος των παραλλαγών τσουρεκιού. Έχουν τσουρέκι-σπανακόπιτα, πραλίνα bitter με φιστικοβούτυρο, μύρτιλλο, λεμόνι και τσουρέκι-γαλακτομπούρεκο. Εγώ γενικά τρελαίνομαι για οτιδήποτε περιέχει τη λέξη «γαλακτομπούρεκο», το έχω καταθέσει εδώ. Δε μπορώ να πω ότι ήταν ό,τι καλύτερο έχω δοκιμάσει ή κάτι τέτοιο. Το βρήκα σίγουρα ιδιαίτερο ως κόνσεπτ. Προσωπικά, θεωρώ ότι η κρέμα γαλακτομπούρεκου χάνεται στο μαστίχωμα του τσουρεκιού. Αλλά σε άλλον μπορεί να αρέσει. Θετικό ότι είναι φθηνό. Το μέγεθός του είναι σαν 3 κομμάτια γαλακτομπούρεκο και κοστίζει 5.5 ευρώ. Οπουδήποτε αλλού, με 5.5 ευρώ ζήτημα να παίρνεις 1.5 κομμάτι.

Δε θα παραλείψω να αναφέρω ότι έχουν μια ωραία πορτοκαλόπιτα, άλλο ταπεινό γλυκό που τα microbakeries επίσης δεν επιλέγουν, ταχινόπιτα και, ως έξτρα, κόβουν και καφέ, έχουν και κάψουλες, είναι ένας all around φούρνος.

Το ωραίο είναι ότι, όπως μου είπαν, έχουν έναν μικρό χώρο με 2-3 τραπέζια, όποτε θα μπορούμε να πάμε και να κάτσουμε. Το ακόμα καλύτερο; Ότι δεν επιχείρησαν από επιλογή να βάλουν τραπεζοκαθίσματα στο πεζοδρόμιο, σε αντίθεση με τόσα και τόσα μαγαζιά που καπαρώνουν τα πεζοδρόμια και δε μπορεί να περάσει άνθρωπος.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη FOOD project by ideas lab (@p_k_n_food_project)

Τα παραπάνω, αν τα δούμε συνολικά, ακόμα κι αν γευστικά δε μπορώ να πω ότι βρήκα κάτι σούπερ ουάου, είναι στοιχεία που δείχνουν μια ταυτότητα, το αυθεντικό, μια φιλοσοφία που θέλει να μείνει πιστή. Δεν είναι ένας φούρνος-μπαστάρδεμα. Είναι η αλήθεια των ανθρώπων του κι αυτό κάνει πιο γευστικές τις δημιουργίες του.

📍Πύρρωνος 10, Παγκράτι

TAGS :
γαλακτομπούρεκο Παγκράτι πίτα φούρνος

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook