Iώdio: η elegant ψαροφαγία στο Κολωνάκι

Το “Iώdio” είναι ένα “μοντέρνο ψαρομάγαζο”.

Στο σημείο όπου μέχρι πέρσι βρίσκαμε το “Stinkin Bishop”, στην καρδιά του Κολωνακίου, ένα ολοκαίνουργιο γαστρονομικό εγχείρημα έχει ήδη κεντρίσει το ενδιαφέρον των φίλων της ψαροφαγίας, που πάντα αναζητούν το επόμενο καλό στέκι-το οποίο δεν είναι ανάγκη να βρίσκεται πάντοτε δίπλα στην θάλασσα.

Το “Iώdio” είναι η νέα δημιουργία της Γεωργιάννας Χιλιαδάκη, της Ερασμίας Μπαλάσκα και της Δανάης Βορίδου, σε συνεργασία με τον Χάρη Σπύρου (Gorlomi, Zurbaran, Alemagou), τον Γιάννη Σαλπέα και τον Σπύρο Βαγενά. Πρόκειται για ένα “μοντέρνο ψαρομάγαζο”, όπως το περιγράφει η βραβευμένη σεφ, το οποίο επανεφευρίσκει-ή έστω εντυπωσιακά επιχειρεί να επανεφεύρει-τον τρόπο με τον οποίο απολαμβάνουμε ψάρι και θαλασσινά.

Ξεκίνημα με ζεστό ψωμάκι.

Το ταξί με αφήνει στην Λουκιανού και ψάχνω να βρω την παρέα μου. Λευκά λινά τραπεζομάντηλα και γλυκός φωτισμός στολίζουν το εξωτερικό κομμάτι του μαγαζιού, εκεί όπου χωρεί και το κάπνισμα. Ήθελα, όμως, να δω και το εσωτερικό, μιας που είχα διαβάσει για έναν χώρο ultra φιλόξενο και φωτεινό. Το εσωτερικό είναι διαμορφωμένο με μαρμάρινα τραπέζια, δερμάτινους καναπέδες και έναν καθρέφτη που διπλασιάζει τον χώρο, ενώ στην ατμόσφαιρα κυριαρχεί διάθεση γιορτής.

Η Γεωργιάννα Χιλιαδάκη, γνωστή για τη μαγειρική της τόλμη και την αγάπη της στις αντιθέσεις, αναλαμβάνει εδώ τον ρόλο της head chef και συνιδιοκτήτριας. Με την θρυλική της θητεία στο “Funky Gourmet”, που έγραψε ιστορία στην αθηναϊκή γαστρονομία και κατέκτησε δύο αστέρια Michelin, η σεφ επιστρέφει με μια προσέγγιση που βασίζεται στη φιλοσοφία του “family style”, μια τάση της εστίασης με καταγωγή την ταβέρνα, που την τελευταία πενταετία τουλάχιστον έχουν εναγκαλιστεί πολλά εστιατόρια. Πιάτα που μπαίνουν στη μέση και μοιράζονται, πιάτα με τεχνική και βάθος γεύσης, αλλά με μια αβίαστη απλότητα που τιμά την πρώτη ύλη.

Fish n’ chips σε πιο γκουρμέ εκδοχή.

Το μενού χωρίζεται, σαν κοντσέρτο ας πούμε, σε πέντε μέρη: delicacies (στρείδια, αχινοσαλάτα, αυγοτάραχο Μεσολογγίου, χαβιάρι Ossetra), ωμά πιάτα, συνοδευτικά ιδανικά για ψητό ψάρι, πιο playful δημιουργίες και μαγειρευτά. Εμείς δοκιμάσαμε θεσπέσια ψαρόσουπα (πυκνή, τόσο όσο λεμονάτη), βελούδινη ταραμοσαλάτα με αποξηραμένη παλαμίδα, χταπόδι ψητό με σταμναγκάθι και σάλτσα chimichurri, σαλάτα μαρούλι ‘’της μαμάς’’ (ίσως η πιο νόστιμη, σε κάθε της μπουκιά, μαρουλοσαλάτα που θα φάτε ποτέ, σαν την πλατωνική ιδέα της ιδανικής μαρουλοσαλάτας), σεφταλιά μπακαλιάρου, όπου το ψάρι τυλίγεται σε μπόλια και συνοδεύεται από σάλτσα γιαουρτιού και παστράμι (απίθανα εύγεστη) και σταμναγκάθι φούρνου.

Η φιλοσοφία πίσω από κάθε πιάτο αντικατοπτρίζει την εμπειρία και την αγόγγυστη φαντασία της ομάδας. Το χρυσαφένιο αυγοτάραχο Μεσολογγίου, ας πούμε, και συνδυάζεται με φρυγανισμένο ψωμί σίκαλης και μικρά κομματάκια λευκής σοκολάτας, μια αναφορά στις avant-garde γεύσεις του “Funky Gourmet”.

Μύρισε θάλασσα.

Οι μερίδες είναι σχετικά γενναιόδωρες, φτάνουν δηλαδή και παραφτάνουν για μοίρασμα στην μέση. Ο συνδυασμός οικείων γεύσεων από νησιώτικες ψαροταβέρνες που όλοι έχουμε λίγο βρεθεί πολύ με τεχνικές πρώτης κλάσης οδηγούν σε ουμάμι στιγμές στον ουρανίσκο.

Το δείπνο μας ήταν σκέτη ιεροτελεστία, με το ψωμάκι να βουτά στις αλοιφές και τις σάλτσες και με το κρασί να ξεπλένει δροσιστικά το στόμα. Σημειωτέον, η λίστα κρασιών και αποσταγμάτων είναι άψογη με επιλογές που καλύπτουν τους μύστες της οινοποσίες και τιμές δίκαιες-κανένα κρασί δεν είναι μέτριο ποιοτικά, αλλά υπάρχουν, σε ορισμένες φιάλες, εξόφθαλμα καλές τιμές για να ενισχυθεί η κουλτούρα του εμφιαλωμένου οίνου όπως της αξίζει. Έμφαση στον ελληνικό αμπελώνα.

Όσο για το κεφάλαιο «γλυκό», εδώ αξίζει να δώσετε ιδιαίτερη σημασία. Το μενού περιλαμβάνει μοναδικά επιδόρπια και παγωτά που παράγονται in-house, κάθεστε; Γαλατόπιτα με καραμελωμένο φύλλο nori, μους γιαουρτιού με sorbet κουμκουάτ και μαρέγκα, το ήδη viral ελέω Insta posts “Σικάγο στο Κολωνάκι”, μια σύγχρονη εκδοχή του διάσημου αμερικανικού παγωτού, σε custom made συσκευασία Iώdio, αλλά signature παγωτό φιστίκι για δύο άτομα, που υπόσχεται μια εμπειρία απόλαυσης-όποιος το τρώει λέει παραμιλά.

Οι μερίδες είναι σχετικά γενναιόδωρες, φτάνουν δηλαδή και παραφτάνουν για μοίρασμα στην μέση (αριστερή φωτογραφία: Χάρης Τζανής).

Λαμβάνοντας υπόψη το εκτόπισμα της σεφ, την ποιότητα των υλικών και την τοποθεσία του εστιατορίου, οι τιμές στο “Iώdio” κινούνται σε προσιτά επίπεδα για το είδος του. Το ίδιο ισχύει και για τη λίστα κρασιών, που έχει επιλεγεί με γνώμονα το food pairing και την απόλαυση. Το “Iώdio” επαναπροσδιορίζει την ψαροφαγία με κομψότητα, τεχνική και διάθεση ανοίγματος των δυνατοτήτων της ψαροφαγίας per se σε κάτι πιο παιχνιδιάρικο, δημιουργικό και ενδιαφέρον.

Γαλατόπιτα με καραμελωμένο φύλλο nori, μους γιαουρτιού με sorbet κουμκουάτ και μαρέγκα (φωτογραφία: Χάρης Τζανής).

Το service βρίσκει πατήματα, ενώ η αίσθηση φιλοξενίας μπορεί να ανεβάσει ακόμα περισσότερο θερμοκρασία, ώστε το εν λόγω νέο στέκι να παραμείνει ως τέτοιο. Η αλήθεια είναι ότι σπάνια επιστρέφουμε κάπου για να φάμε μια πεντανόστιμη μπουκιά πεσκανδρίτσας. Είναι η ενθύμηση του πόσο όμορφα αισθανθήκαμε τρώγοντάς την που μάς κάνει να θέλουμε να κλείσουμε τραπέζι ξανά σε ένα μαγαζί. Στο Iώdio σαφώς θα ξαναπάμε. Ίσως, όμως, θα περιμένουμε λίγη περισσότερη προσωπικότητα στο όλον, ως βίωμα, εφάμιλλη με αυτήν την θαλασσινής αύρας και δροσιάς που ευαγγελίζεται και εν πολλοίς επιτυγχάνει.

Διαβάστε ακόμα: Nolita. Μανχάτταν, Λομβαρδία, Νέο Ψυχικό.

TAGS :
εστιατόριο

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook